DE MOEDER ALLER OVERTREDINGEN

arthur
Tot en met het WK in Brazilië neemt Voetblah wekelijks een deelnemer onder de loep in de rubriek ‘Het Onbekende WK-verhaal’. Vandaag is het de beurt aan Kameroen. Let op! De beelden kunnen schokkend zijn voor tere zieltjes.


De kans is groot dat Jean-Armel Kana-Biyik deze zomer zijn opwachting mag maken voor Kameroen op het WK in Brazilië. De middenvelder van Rennes is de zoon van Andre Kana-Biyik en het neefje van François Omam-Biyik. Een prachtige gelegenheid om weer even terug te blikken op ‘de moeder aller overtredingen’.

Natuurlijk is het onsportief om een tegenstander op weg naar het doel onderuit te halen. Iemand uit de wedstrijd schoppen is zelfs misdadig. Maar soms kan een aanslag ook van grote schoonheid zijn. In Engeland noemen ze het een cynical challenge, in Nederland een professionele overtreding. Zo’n doodschop waar mensen voor naar het stadion komen. Het belang van de wedstrijd, het scoreverloop en de fase in de wedstrijd bepalen of de pleger zijn ploeg tekortdoet of een held wordt. De scheidslijn is flinterdun.

Neem Benjamin Massing. Een spijkerharde voorstopper van Kameroen. Zijn credo: “ball pass, man no pass; man pass, ball no pass”.

De openingswedstrijd van het WK in 1990 wordt gespeeld in San Siro tussen titelverdediger Argentinië en Kameroen. In de 61e minuut, bij een 0-0 tussenstand, wordt de Kameroense middenvelder Andre Kana-Biyik uit het veld gestuurd nadat hij Claudio Caniggia op de hakken had getrapt. Een zware sanctie, zeker volgens de maatstaven van toen. MiracleofMilanKana-Biyik gaat met kushandjes van het veld. Zes minuten later ziet hij achter de hekken hoe zijn broer, de spits François Omam-Biyik, Kameroen op voorsprong kopt. Als Omam-Biyik eindelijk terugkeert op aarde, hangt een sensatie in de lucht.

De tien van Kameroen houden stand tot diep in de slotfase. Dan ontvangt opnieuw Caniggia de bal diep op eigen helft, maakt een halve draai en begint aan een van zijn fameuze rushes. De relatief onbekende aanvaller liep dat WK alsof de pep hem op de hielen zat. (Drie jaar later zou hij worden geschorst wegens cocaïnegebruik, dus waarschijnlijk had de pep hem al lang achterhaald). Caniggia versnelt, zijn bezwete blonde haren dansen. Een meter of tien voor de middenlijn ontwijkt hij de eerste – lafhartige – tackle. Al struikelend loopt Caniggia in de tweede tackle. Die is venijniger, maar nog altijd niet voldoende om de spits ten val te brengen. Vanuit zijn ooghoeken ziet hij de derde tackle aankomen. Het is Benjamin Massing.

Massing_Panini_ebayDe besnorde voorstopper is in volle sprint. Hij heeft een Afrikaanse tackle – beide voeten van de grond, raken wat je raken kan – in gedachten. Maar op het laatste moment bedenkt hij zich en neemt Caniggia in een heupzwaai. Massing verliest zijn schoen terwijl hij de Argentijn als een projectiel lanceert. De dader speelt de vermoorde onschuld, ook dat hoort bij de professionele overtreding. Hij wijst verontschuldigend naar de schoen, die als een wrakstuk op het veld is achtergebleven. Alsof het daaraan lag. “Sorry scheids, ik gleed uit.”

Gelukkig trapt scheidsrechter Vautrot daar niet in en toont Massing de rode kaart. Maar dan grijpt de Fransman nogmaals naar zijn borstzak en vindt daarin een gele kaart. De moeder aller overtredingen komt uiteindelijk in de boeken als een laffe tweede gele kaart van Massing. De uitsluiting blijft staan.

In die kwartfinales mag Massing van de Russische bondscoach Valeri Nepomniatsji voor het eerst weer zijn opwachting maken. Vlak voor tijd staat Kameroen met 2-1 voor tegen Engeland.  Vanaf nu is alles geoorloofd en Massing weet het. In de 83e minuut zet Gary Lineker aan Massing unnamedvoor een dribbel naar het Kameroense doel. Zonder scrupules zet Massing zijn professionele overtreding in, een veel betere versie van een Afrikaanse tackle dit keer. Hij ziet zichzelf al onder groot applaus van het veld wandelen en kushandjes geven. Thuis zullen ze een school naar hem noemen. Een vliegtuig mag ook. Of een dorp. Het maakt Massing niet uit.

Helaas ziet de sloper een detail over het hoofd: de overtreding vindt plaats in het strafschopgebied. De Mexicaanse scheidsrechter Codesal Mendez, die later de finale zou fluiten, maakt een kolossale fout en besluit Massing te sparen. Geen rood, geen tweede geel, geen heldenrol. Massing is de paljas van de kwartfinale. Want Lineker schiet de penalty eenvoudig binnen en herhaalt dat kunststukje in de verlenging, nadat hij door Massing en doelman N’Kono in de mangel was genomen.

Van Benjamin Massing, destijds actief in de Franse Tweede Divisie, werd nooit meer iets vernomen. ‘De moeder aller overtredingen’ maak je immers maar een keer.

Advertenties

Een Reactie op “DE MOEDER ALLER OVERTREDINGEN

  1. Zijn er niet meerdere overtredingen die de naam moeder van alle overtredingen kunnen doorstaan?
    Denk aan de Duitse keeper Schuhmacher die Battiston van Frankrijk het ziekenhuis in kegelde.
    En wat te denken van de overtreding van de Braziliaan Perreira op Johan Neeskens in 1974.
    Nederland won met 2-0 maar het was een schandalige aanslag.
    Maar de allergrofste was de overteding in de Bundesliga op Ewald Lienen waarbij je als kijker op een centimers lange wond keek.
    Een soort ritssluiting..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s