Fijn verdwalen in een Chileens voetbalmuseum

populist
De Populist vertoeft al maanden in Zuid-Amerika, alwaar hij zich natuurlijk onmogelijk afzijdig kan houden van de voetbalgekte en -historie die daar in de poriën van de samenleving is doorgedrongen. Inmiddels is hij in Chili beland, van waaruit onderstaand relaas.

Aangezien ik niet geloof in goddelijke voorzienigheid, zal het wel simpelweg geluk zijn geweest. Al reizend in Patagonië kom je soms in een dorp vast te zitten, omdat er geen enkele bus of boot die dag beschikbaar is. Zo geschiedde ook in het Chileense Coyhaique dat, behalve een nationaal park en een paar restaurants, zo op het oog weinig te bieden had. Je zou je zomaar een dag kunnen vervelen.

Om wat tijd te doden, slenteren we door het dorp op zoek naar een kroeg. In een straatje net buiten het centrum treffen we een uitspanning die naast kroeg ook een voetbalmuseum blijkt te zijn. Op de houten planken die naar de kroeg leiden is een voetbalveld geschilderd, langs de planken staat een ouderwets kassahuisje zoals je die nog bij sommige clubs in de Jupiler League en in het amateurvoetbal aantreft. De kroeg blijkt, op de eigenaar na, leeg. Panini WK 1962 Chili 2013-10-21 11.03.53De wanden zijn behangen met veel bekende shirts uit Zuid-Amerika, Europa (PSV namens Nederland) en wat obscuurdere shirts uit de krochten van het Chileens voetbal. Midden in de kroeg staat trots een replica van de Copa Libertadores, die alleen in 1991 door een Chileense club werd gewonnen.

Ons Spaans is basaal, de eigenaar doet het niet veel beter in het Engels. Maar gelukkig hebben voetballiefhebbers weinig woorden nodig. Hij neemt ons mee naar een vertrek achter in de kroeg, waar een prachtig klein museum is ingericht. De focus ligt op de geschiedenis van de WK en het Chileense voetbal. Bij hogere uitzondering opent de eigenaar één van de kabinetten voor ons. Hij pakt een Spaanstalig Panini-album en bladert naar de foto’s het Nederlands elftal van 1974. Een schitterend album uit een tijdperk dat spelers nog gewoon in de camera keken en niet in allerlei atletische posities werden vereeuwigd.

Na het museum besloten we nog een laatste Negra te nemen. Terwijl we tegen het laatste bodempje bier aankijken, stroomt het café vol met in het blauw gehulde mensen. We vallen met onze nariz in de manteca; Universidad de Chile neemt het in de Copa Libertadores op tegen het Paraguayaanse Guaraní. Geheel tegen de Zuid-Amerikaanse traditie in proberen de Chilenen in een systeem te voetballen, maar dat lukt slechts ten dele. Toch zijn de Chilenen veel sterker, echter met name Rodrigo Mora mist kansen waarvan Hugo Walker zou zeggen ‘Die hadden u en ik nog gemaakt’. Tot de 63e minuut, dan beslist Mora met een weergaloze omhaal de wedstrijd. Het lot (of voor veel Chilenen God) is ons goedgezind.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s