Auteursarchief: allardganzenhoef

GOED VOETBALLEN ZONDER BAL

allardEr is al veel over gezegd en geschreven. Wat waren ze goed, dieOostenrijkers‘ (toch nog 11 in selectie, 5 in het veld). En wat was Ajax slecht. Of beter gezegd, machteloos. Feitelijk was de eerste helft een kopie van de wedstrijd van Ajax tegen Barcelona, eerder dit seizoen. Met dien verstande dat Ajax donderdag hetzelfde overkwam als Barcelona die avond in november. Toen greep Ajax Barcelona bij de strot en had Barcelona de grootste moeite om onder druk van de Amsterdammers uit te voetballen. Hetzelfde overkwam de ploeg van De Boer tegen Salzburg. Na Barça was iedereen lovend. Een kleine drie maanden later, een dag na Salzburg, wordt die prestatie gezien als een incident.

Waren ze dan echt zo goed? Ja, dat waren ze. Maar dat waren ze vooral toen ze de bal niet hadden. Goed voetballen wanneer je de bal niet hebt. Dat is knap. En verschrikkelijk moeilijk. Want dat doe je met zijn allen. En niemand mag verzaken. Salzburg speelde 4-2-4 en zette Ajax volledig vast. Kwam Ajax er toch doorheen, dan schakelden ze over op 3-3-4. Oftewel, de back aan de kant waar de bal was, schoof door op de back van Ajax. De centrale verdediger werd vervolgens back. Klinkt dit ingewikkeld? Dan moet je je eens voorstellen wanneer je het uit ook nog moet voeren! Dat is verschrikkelijk moeilijk en zwaar. Want als een speler te laat komt, word je weggetikt. Z0als we hebben kunnen zien, gebeurde dat niet. Als je zó goed voetbalt wanneer je de bal niet hebt, win je de wedstrijd altijd.

vlcsnap-2011-03-18-13h24m49s58kopie

Ongetwijfeld zullen de Nederlandse ploegen die de ArenA bezoeken deze speelstijl gaan kopiëren. Vol drukzetten. Want we hebben toch gezien dat dit werkt. Daarmee gaan de ploegen voorbij aan de fantastische teamprestatie van de Oostenrijkers. Eentje waarbij iedereen exact weet wat hij moet doen. Eentje waarbij niemand verzaakt. De ploegen in de Eredivisie zijn hier domweg niet goed genoeg voor. Zij kunnen niet voetballen zonder bal. Dat zit niet in onze cultuur en vinden we niet leuk genoeg. De Amsterdammers hoeven zich daarom geen zorgen te maken. Er zal er altijd wel eentje zijn die verzaakt..

BAS NIJHUIS SNAPT DE VOETBALWERELD

allardTrainingskampen. Ze zijn een spektakel. Vraag aan een willekeurige voetballer van een beetje niveau naar trainingskampen en je krijgt de mooiste verhalen. Mijn ervaring is daar geen uitzondering op. Want bij PSV, FC Eindhoven, IJsselmeervogels en VV Noordwijk kwam het altijd op hetzelfde neer. Natuurlijk wordt er getraind, maar het hoogtepunt van een geslaagd trainingskamp vindt nooit op het veld plaats. Heel vreemd is dat niet. Want ga maar eens met 30 mannen in één hotel slapen. Die veranderen dan van mannen in kleine jongetjes die op schoolreis gaan. En op een schoolreisje wordt er nu eenmaal gekloot.

fdc12152f74d1de4ef41f4243854ec96Bas Nijhuis en Danny Makkelie begrijpen dat. Als de trainer of in dit geval waarschijnlijk Dick van E. zegt dat je om 12 uur op je bed moet liggen – want we zijn hier immers om te trainen – dan knik je braaf, maar weet je wel beter. Het zijn de ongeschreven regels van trainingskampen in het voetbal. Is het niet dat je in je stapkleren over de gangen sluipt richting brandtrap om de taxi te pakken die daar op je wacht, dan is het wel de slapende rechtsback die een spuitende brandslang zijn kamer in krijgt geslingerd. Ik heb het allemaal gezien. Zelfs ooit meegemaakt dat een speler als sneeuwpop wakker werd. Compleet met wortel en al. Natuurlijk is dat flauw. Maar het hoort erbij.

De KNVB pakt de situatie Nijhuis (en Makkelie) dan ook helemaal verkeerd aan. Als iemand op een voetbalveld op dit moment geloofwaardig is, dan is het Nijhuis wel. De spelers begrijpen hem nu. Herkennen zijn gedrag en hebben daardoor veel meer respect voor hem dan daarvoor. Dat respect vertaalt zich onherroepelijk in zijn gezagsstatus op het veld. Ze zullen hem vragen hoe hij in de nacht op dat balkon is geklommen. Misschien wisselen ze zelfs tips uit. Wat hij nog meer had kunnen doen. In plaats van een interne aflevering van Wie is de Mol? aan te kondigen, zet de KNVB Nijhuis nu als een klein jongetje voor straf in de hoek. Dat terwijl de leidsman in de ogen van alle voetballers in aanzien is gestegen. Bas Nijhuis snapt de voetbalwereld. Nu de KNVB nog.

– Bas in spijker trokken we van zijn Twitter-account

LEKKER SCHELDEN OP DE VIERDE MAN

allardDe laatste tijd verbaas ik me steeds vaker over het gedrag van trainers richting de vierde man. Wanneer je dat analyseert, kun je niet anders concluderen dan dat die hele situatie langs de lijn een wanvertoning is. Het slaat werkelijk helemaal nergens op. Want ga maar na. video-undefined-1BE83A1D000005DC-719_636x358Daar staat een man die uitleg moet geven over – veelal – het falen van iemand anders. En dat terwijl hij daar staat om de wissels te begeleiden, toezicht te houden op reserveballen en de uitrusting van de invallers. Je zou het inderdaad bijna vergeten. Want meestentijds is de vierde man scheldvoer voor de trainer. Die staat als een verwend kind verhaal te halen over een duwtje, schopje of pingeltje dat niet is gezien. Door iemand anders welteverstaan.

Ik overdrijf het nu. Maar alleen  omdat de vergelijking met die leeftijdscategorie meer dan treffend is. Trainers vertonen richting de vierde man het gedrag van een basisschoolleerling. Die rennen namelijk naar hun juf of meester wanneer een vriendje of vriendinnetje niet zo lief is geweest. Want dat mag toch niet! Dat is niet aardig! Nu is dat op een basisschool de normaalste zaak van de wereld. Want het zijn kinderen. Van een jaar of 8 á 9. Die verklaring gaat niet op voor een gemiddelde voetbaltrainer.

Die klaagt steen en been over die man met de fluit. Beter bekend als het vriendje van de vierde man die niet zo lief is geweest. En dat mag toch niet. Of de vierde meester daar alsjeblieft iets aan wil doen. Inmiddels doet de vierde man doodleuk mee met het circus. Want als het trainertje niet luistert, moet hij in een hoekje gaan zitten op de tribune. Het zijn werkelijk waar allemaal net kleine kinderen. En daar zitten wij naar te kijken en laten het gebeuren. Ik kan me ook geen enkele andere sport bedenken waar dit ook het geval is. Dat de trainer een man krijgt aangeboden waar hij lekker op kan schelden. Het zal aan mij liggen, maar ik kan er met mijn verstand niet bij.

UW DAGELIJKSE PORTIE VOETBALCULT

allardDe massale belangstelling voor Ballen op de Berg heeft ons een tijdje geleden al aan het denken gezet. Eigenlijk begon dat reeds met het organiseren van de Wamberto Tour en In den Ban van Abe. Alledrie deze evenementen kwamen tot stand door een samenwerking van verschillende voetbalblogs uit den lande. Gelijkgestemden die verslaafd zijn aan de geur van vers gemaaid gras, de sfeer in een stadion of de aanblik van een vervallen tribune. Die liefde tikten wij allen afzonderlijk van ons toetsenbord naar het scherm om het vervolgens de wijde digitale wereld in te slingeren. Want onze verhalen zouden en moesten gehoord worden. Met de puur- en schoonheid van het voetbal als belangrijkste drijfveer.

logo FC BlogbroedersTijdens die eerder genoemde evenementen werden deze voetbalidioten letterlijk verenigd in FC Blogbroeders. Want naast een scherp toetsenbord bleken wij in ieder geval beter te kunnen voetballen dan de journalisten. Nog altijd leiden wij, weliswaar op doelsaldo, na twee wedstrijden de dans. Maar nog veel belangrijker werd tijdens deze evenementen het idee geboren voor de website www.fcblogbroeders.nl. Aldaar zijn de broeders der bloggen verenigd en schotelen zij de liefhebber het beste voor wat cultvoetbal(lend) Nederland te bieden heeft. Tezamen bedienen wij de groeiende community van alternatief voetbalnieuws.

Een van de manieren waarop dit gebeurt is via de rubriek Blogservice. Hiermee wordt verwezen naar een of meerdere interessante artikelen binnen de alternatieve voetbalsites. De Blogservice slingeren de broeders zo je tijdlijn in als je ze leuk vindt op Facebook. De inmiddels aangesloten blogs zijn: In de HekkenRodzooiKent U deze nog?GroundhopperMotherSoccerGogme United en natuurlijk Voetblah. We zijn er trots op dat we zo een steen(tje) bij kunnen dragen aan het blijven belichten van de, in onze ogen, mooiste kant van het voetbal. Door de krachten te bundelen wordt onze stem krachtiger, beter en mooier. Wil je meeschreeuwen? Dan kan dat. Bezoek even de website van FC Blogbroeders. Je bent meer dan welkom.

DE POEZENSNOR VAN FC DEN BOSCH

allard

9cd58c91cb19cff7935811ee62b61152

Een twitterende voetbaltrainer is koren op de molen van elke voetballende blogger. Niet omdat we daar iets van opsteken. Allesbehalve. Dat gelul over knijpen en tweede ballen is een retweet nauwelijks waard. Gaat het echter over hobby’s of activiteiten die buiten de krijtlijnen plaatsvinden, gaan Allards handen jeuken. De nieuwste ster aan dit firmament is FC Den Bosch-trainer Ruud Kaiser. De Bossche trainer blijkt een enorme voorliefde voor poezen te hebben. Zie alleen al zijn hierboven afgebeelde profielfoto.

Op zichzelf is daar natuurlijk niks mis mee. De man houdt van poezen. We hebben allemaal onze zwaktes. Als voetbaltrainer weet je echter dat iets dergelijks tegen je kan worden gebruikt. Zeker wanneer de resultaten tegenvallen en de supporters het op je gemunt hebben. Aldus geschiedde. De Bosschenaren staan op een teleurstellende 17e plek en dus riepen de mannen in vak A van de eretribune de ludieke website Poezensnor in het leven. Hier kun je het ideale ‘poezensnor-elftal miauwen’. Om de trainer een handje te helpen. Waarom is dat ook grappig? Omdat elke speler vernoemd is naar een poes. U leest het goed. Via deze website kun je 11 poezen in de basis van FC Den Bosch zetten.

Zo heet middenvelder Benjamin van de Broek Garfield, aanvoerder Stefan Stam Samurai Pizza Cat en is Ralf Seuntjes Puss in Boots. Maar de hoogste eer valt  Jordy Thomassen ten deel. Veel beter dan Cool Cat wordt het niet. Een stuk minder geluk heeft Hasan Kilic. Als voetballer word je toch een stuk minder serieus genomen als Hello Kitty. Of Cagri Kodalak, die zich mag verheugen in de bijnaam Catwoman. En Istvan Bakx zal wat vaker op de hometrainer staan nu hij Dikkie Dik wordt genoemd. Op basis van de gekozen spelers is er ook een populairste poes. Tom Poes, beter bekend als Barry Maguire, werd het vaakst in de basis dan wel kattenbak gezet. Feli(x)! En dat allemaal dankzij een twitterende hoofdtrainer. Mijn dank is groot.

VOETBALSPELLETJES VOOR LIEFHEBBERS

allardIn al die jaren dat ik als speler op het trainingsveld stond, was ik altijd een van de laatsten die de kleedkamer opzocht. Na afloop een beetje kloten met een bal. Heerlijk vond ik dat. Naarmate ik ouder werd, kon ik daar steeds meer naar uitkijken. Ik snakte haast naar het einde van de training. Die partij- en positiespelen konden me onderhand gestolen worden. Allemaal van hetzelfde laken een pak. En maar periodiseren. Het is misschien nodig, maar veel leuker worden de trainingen er niet van.

voetbal_goedMaar goed. Terug naar het einde van de training. Allereerst is het een schitterend gezicht, een verlaten felgroene zompige mat verlicht door de lampen langs het veld. Helemaal voor jou alleen. Het is vergelijkbaar met het gevoel wanneer je als eerste over verse sneeuw mag afdalen. Van beide word je geil. Je hebt daarnaast alle ruimte en ballen in overvloed. Waarmee je mag doen wat je wilt. Veel mooier kan het haast niet. Bij alle clubs waar ik gespeeld heb, liepen wel een paar liefhebbers die daar net zo van konden genieten.

We speelden dan altijd wedstrijdjes tegen elkaar. Bijvoorbeeld wie de bal vanaf de middenstip het dichtst bij de penaltystip kon stil laten liggen. Of je gaat 30 meter uit elkaar staan en legt allebei een bal voor je neus. Vervolgens probeer je van die afstand andermans bal te raken. Ook een mooie is de bal vanaf de middenlijn zo dicht mogelijk bij de achterlijn te leggen. Raakt de bal de boarding, ben je sowieso af. En natuurlijk latje tikken of de bal van een steeds grotere afstand tegen het net aan strepen. Altijd speelden we ergens om. Een rondje pils of 5 euro per persoon. Het heeft mooie, zelfs legendarische battles opgeleverd. Nu ik al een tijdje met knieproblemen kamp, zijn het vooral die wedstrijdjes die ik mis. Daarnaast speel ik weer eens bij een andere club. Al ben ik er vrij zeker van dat ook daar een paar liefhebbers rondlopen.

DE BAL EN IK, TOT DE DOOD ONS SCHEIDT

allardAl zolang ik me kan herinneren, ben ik heimelijk verliefd op de bal. Ook nu nog, wanneer ik een paar ventjes op straat met elkaar zie voetballen, ben ik jaloers. De bal is als een magneet voor me. Ik moet hem altijd even aanraken. Even in beweging brengen. En kijken hoe ie rolt. Die onvoorwaardelijke liefde is van mijn kant altijd vanzelfsprekend geweest. De liefde van de bal richting mij was een stuk minder vanzelfsprekend. Er waren dagen, zelfs periodes, dat hij weigerde te luisteren en volledig zijn eigen gang ging. Verschrikkelijk vond ik dat. Was meneertje beledigd of zo. Ik heb het nooit geweten.

11880755214eb275e0813ee252359739Tijdens zo’n periode wilde de bal nooit bij me blijven. Hoe goed ik hem ook probeerde aan te nemen, hij sprong altijd direct weer van mijn voet. Alsof hij niet bij me wilde zijn. En vreemdgaan jongen, niet normaal! Die periodes waren verschrikkelijk. Ging ie onder mijn neus lekker aan de voet van iemand anders liggen. Soms werkte hij zelfs een heel elftal tegelijk af. Van schoen naar schoen. Waar ik bij stond!! Lekker knus tegen een ander soort leer dan ie altijd gewend was. Om eerlijk te zijn, lag dat ook wel aan mij. Ik heb gescholden. Man, man. Woedend was ik vaak. Ik troostte mij met de gedachte dat de bal altijd met mij mee naar huis ging. Dat het vanzelf wel weer goed kwam zolang ik vertrouwen bleef houden. Want zo was het wel. Er kwam altijd een moment dat we weer één waren.

Als dat het geval was, waren we ook niet te stoppen. We snapten elkaar zonder ook maar iets te zeggen. Alles ging vanzelf. Ik wist precies wat de bal van mij wilde. Ik zag zijn mooie naden scherper en in elk contact zat een vertrouwd gevoel. Maar ook de bal leek mij eindelijk te begrijpen. Hij vormde zich heerlijk naar mijn voet. Alleen al een kleine beweging was voldoende om aan te geven welke kant we samen op gingen. Er was altijd en immer overeenstemming. Het klopte. De liefde was wederzijds. Sjonge jonge, wat hebben we mooie dingen gedaan. Anderen, maar vooral elkaar naar hoogtepunten gebracht. Ik weet zeker dat de bal er net zo over denkt. Ook hij koestert deze momenten, al zal hij dat nooit laten blijken. Dat hoeft ook niet. Het is goed zo. Van de bal zal ik altijd houden.