Auteursarchief: kalusha8

VI BEZONDIGT ZICH AAN GROVE SLUIKRECLAME

kalusha

Michiel Hemmen (26) is weer fit. De targetman van SC  Cambuur kampte wekenlang met verschillende pijntjes, maar hoopt in de uitwedstrijd tegen FC Groningen weer bij de selectie te zitten. Na de komst van Bartholomew Ogbeche en de sterke optredens van Martijn Barto zal Hemmen echter moeten knokken voor een plekje in de spits. Voetblah sprak met hem tijdens zijn bezoek aan Slagerij Ydema uit Hardegarijp, waar Hemmen drie varkenshaasjes kocht voor slechts € 12,99 per kilo. “Ik ben door een ontzettend diep dal gegaan”, bekent Hemmen. “Maar de varkenshaasjes van Ydema hebben me erbovenop geholpen.”

FabregasBovenstaande inleiding is verzonnen. Gelukkig maar. Het is een vorm van sluikreclame waaraan ze zich zelfs bij GTST niet zouden wagen. Toch draait Voetbal International, in alle facetten Nederlands grootste en meest toonaangevende voetbalmedium, zijn hand er niet voor om. De scheidslijn tussen advertentie- en redactionele pagina’s is officieel getorpedeerd sinds het interview met Cesc Fàbregas. VI sprak met de Spanjaard ‘tijdens een presentatie van PUMA in Barcelona’. Let wel: er staat niet Puma, maar PUMA. In hoofdletters. Dat valt lekker op. Op de openingsfoto zie je een lachende Fàbregas. Niet, zoals we hem kennen, in het tricot van Spanje of zijn club Barcelona, maar in een trainingsoutfit van Puma. Oh nee, correctie: PUMA. En hij draagt fonkelnieuwe oranje schoenen. De evoPOWER-voetbalschoenen, zo leert het fotobijschrift. Ook van PUMA.

Compliment voor VI: er wordt in het artikel ook – en vooral – zinvol over voetbal gesproken. Over de werkwijze van Gerardo Martino, over de kansen van Spanje op het WK en over het weerzien met Oranje na de finale van 2010. Helaas voor de lezer, in de slotvraag wordt de commerciële boodschap toch nog eventjes bruusk door de strot geduwd. Ik citeer: “Nog even over Oranje. De nieuwe PUMA-schoen, die vanaf 1 februari in de winkel ligt, is fel oranje. (…) Heb je ze tegen Nederland op het WK aan?” Bah, niet te verteren dit. Zeer teleurstellend voor een voetbalimperium als Voetbal International. Laat ik er maar snel over ophouden. Ik heb hier alweer veel te veel reclame gemaakt voor PUMA. Voetblah blijft graag onafhankelijk.

– We vonden een foto van Cesc Fàbregas op Wallpapersoccer.com. Zoals we hem kennen: in een Barça-shirt. Van NIKE. 

Advertenties

WAS HET ALTIJD MAAR VOETBALWEEKEND…

kalusha
Afgelopen weekeinde was ik met mijn voetbalteam, het immer met loftuitingen toegezongen RKVVO 5 uit Oerle, op voetbalweekend. Ik kan niet anders zeggen dan dat het een verademing was. Een eruptie van levensvreugd. Nu, dagen later, zit ik nog altijd te mijmeren: wat als het hele leven een voetbalweekendje was? Niet à titre personnel, het persoonlijke bestaan van u of van mij. Nee, het totale aardrijk, de complete kosmos, het gehele universum. Welnu, waarde lezer, u en ik zouden volmaakt gelukkig zijn als het ALTIJD ‘voetbalweekendje’ was. Ware het hele leven een voetbalweekend, dan was onze natuurlijke habitat een aftands vakantiehuisje op recreatiepark Geenreettedoen. Een zintuigentuin, waarin de geuren van feces, verschraalde Jupiler en aangebakken gourmetplaten beurtelings onze neusgaten zouden binnenvlinderen.

foto (3)Ware het hele leven een voetbalweekend, dan leefden we enkel samen met gelijkgestemden. Men zou elkaar op straat begroeten met een onstuimige boer, waarna het opstuwende zuur werd uitgeblazen in het gezicht van de te begroeten persoon. Ware het hele leven een voetbalweekend, dan zou de inmenging van vrouwmensen verwaarloosbaar zijn. Slechts de Meiden van Holland Hard hadden we te dulden, zij het 24 uur per dag en op maximaal volume. En natuurlijk José, de opgezette huisbunzing. Ware het hele leven een voetbalweekend, dan was eenieder op zijn hoede wanneer een broeder de rechter bilpartij oplichtte. We zouden elkander lachend toeroepen: “Hoed u voor ontsnappend darmgas!” Wapperen zouden we, met de handjes, en daarbij een onsmakelijk gezicht trekken. Maar onderduims zouden we grinniken om deze schalkse schavuitenstreek. Ware het hele leven een voetbalweekend, dan was de ‘dresscode’ eenvoudig. De benen werden omhuld met een trainingsbroek, opdat we snel en efficiënt – bij jeuk of bij verveling – aan het scrotum konden klauwen. De kapsels droegen we ongekamd en zonder gel. Of met de gel van gisteren.

Helaas. Vanochtend, op de fiets bij het stoplicht, ervoer ik dat het leven nog lang geen voetbalweekend is. Ik voelde wat opborrelen, trok de rechter bilpartij op en wapperde het ontsnappende darmgas vrolijk naar de man naast me. Wat denkt u? Slechts het onsmakelijke gezicht kreeg ik toegeworpen. Geen onderduims gegrinnik, geen ‘Hoed u!’… Ik stond perplex. Er zat niets anders op dan hem netjes te groeten, het zuur  uit te blazen en door te fietsen.

VOETBALKENNERS ZIJN LOSERS

kalusha

In elke vriendengroep zit er wel eentje. TopshotsZo’n gast die alles – écht alles – van voetbal weet. Pak je eigen vriendenschare er maar even bij, wedden dat er zo’n wandelende voetbalencyclopedie tussen zit? Welnu, voetbalkenners zijn losers. Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen. Ik steek de hand in eigen boezem, want ik classificeer mezelf ook als voetbalkenner. En dus als loser. Vroeger, op de basisschool was het nog best cool om alles over voetbal te weten. Wanneer ik oreerde over het voorkeursbeen van Michiel Achterhoek, de reservedoelman van Heracles Almelo, knielden mijn vriendjes eerbiedig voor mij neer. Toen nog wel…

Later werd het vooral deerniswekkend, een beetje stakkerig. Mensen zagen me steeds meer als een hondje met drie pootjes. Zo werd ik ook nagestaard. Rond de pubertijd ontdekte ik dat mijn voetbalkennis volkomen nutteloos, zelfs belemmerend was geworden. In de discotheek werd ik beste maatjes met Barry, het puisterige joch van de muntenverkoop, met wie ik urenlang West-Afrikaanse cultvoetballers oplepelde. Het leverde me een behoorlijke ontwikkelingsachterstand op qua ‘bier en tieten’. Terwijl Barry en ik pret hadden om Prince Polley, zopen mijn vrienden zich coma of zetten ze een breezerslet tegen een boom. Ik verzamelde Topshots, zij cumshots.

Shirt VoetbalkennerVorige week leek ik eindelijk weer eens een slaatje uit mijn voetbalintellect te slaan. Via Koning Voetbal won ik een printer en een T-shirt. Hosanna, de printer heb ik voor 200 euro kunnen verpanjeren. Het shirt daarentegen raak ik aan de straatstenen niet kwijt. Temeer omdat zowat ieder tepeltje taptemelk uit Hilversum erop heeft lopen kladden. Jack Spijkerman, Xander de Buisonjé, zelfs Johnny de Mol… Er zit mij niets anders op dan het shirt te gaan dragen. Ik zie het dan ook als publiekelijke boetedoening. Eeuwen geleden droegen lepralijders speciale kleding, omhangen met bellen, om eenieder te waarschuwen voor hun komst. De paria anno 2014 loopt met Jack Spijkerman op de borst.

– Uiteraard plaatst Voetblah geen foto’s van cumshots, maar van Topshots. Afkomstig van Collectie.museumrotterdam.nl.

JAHANBAKHSH HAALT NOOIT DE TOP, ALIREZA WEL

kalusha

Alladin

Bij zijn presentatie bij NEC deed hij me direct aan Aladdin denken: Alireza Jahanbakhsh. De gelijkenissen zijn treffend. Alleen cirkelt rondom de Iraniër niet het schalkse aapje Abu, maar een begeleider genaamd Amir Hashemi. En het vliegend tapijt is vervangen door een fiets, waarmee de NEC-aanwinst dagelijks Beuningen onveilig maakt. Maar net als Aladdin is de vleugelflitser een overlever, een knokker. En: de man kan voetballen! Ik denk zelfs dat de Nijmegenaren, na transferflaters als Geert Arend Roorda en Corpsballetje Bovenberg, weer een potentiële topper in huis hebben gehaald. Het is alleen… die naam: Alireza Jahanbakhsh.

Ze hebben er bij NEC een handje van om tongbrekers binnen te halen. Het begon allemaal met Pavel Michalevitsj. Later volgden Jeffrey Leiwakabessy – wiens naam we inmiddels makkelijker over de tong krijgen dan complimenten over zijn spel – en de nachtmerrie van iedere commentator, Saidi Ntibazonkiza. Prima spelertjes, maar je zag al snel dat ze de Goffert nooit zouden ontgroeien. Jahanbakhsh droomt van Duitsland of Spanje, maar dan zal hij echt iets moeten doen aan zijn naam. Je zult nooit ofte nimmer de absolute top halen met een achternaam die klinkt alsof je een pedaalemmer omver stoot. Een ingewikkelde naam is een bottleneck voor iedere glansrijke carrière. “Het is dan ook de enige reden dat Jan Vennegoor of Hesselink nooit de wereldtop heeft gehaald.” Aldus Jan Vennegoor of Hesselink.

jahanbakhshCésar Azpilicueta, het Spaanse talent van Chelsea, loopt tegen hetzelfde euvel aan en tracht het op te lossen door een cursusje naamspellen. Vernuftige oplossing, maar met slechts 200.000 views heeft meneer ‘Ath Pilly Kweta’ het grote publiek nog niet bereikt. Alireza Jahanbakhsh heeft daarentegen een goede eerste stap gezet: stond er tijdens zijn presentatie nog ‘Jahanbakhsh’ achterop zijn shirt, tijdens wedstrijden prijkt daar nu zijn voornaam. Carrièretechnisch gezien een meer dan verstandige keuze. “Zeventigste minuut, wissel bij Real Madrid: Alireza voor Cristiano Ronaldo.” Dat is best te doen, toch?

– We vonden Aladdin op Fanpop.com.
– Zijn evenbeeld Alireza Jahanbakhsh komt van Voetbalprimeur.nl.

R.I.P. DWERGHAMSTERTJE JETRO

kalusha

Mijn cluppie PSV is ziek. De prestaties vertonen een lichte groeicurve, maar het elftal is nog altijd een woelig bacteriënbad. Voetballen kunnen de (meeste) spelers wel, het pijnpunt ligt vooral op karakterologisch vlak. Grofweg: alle spelers zijn arrogante eikels. Nee wacht, Jeroen Zoet uitgezonderd. Dat is een dotje. Maar de rest… Ik voel de walging opborrelen bij het zien van de houding, gebaartjes en uitspraken van die pikkies. Jeffrey Bruma, Adam Maher, die prima donna uit Zweden. Bah! Mijn frustratie, mijn agressie, ik wil het kwijt. Ik MOET het kwijt. Ik toog naar de Herdgang om ze eens flink de les te lezen, maar eenmaal daar bleek ik te bangschijterig. Ik heb het anders aangepakt. Ik heb een dwerghamstertje gekocht. En hem vernoemd naar de grootste kwal in PSV-shirt: Jetro.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIedere ochtend zeg ik tegen Jetro het hamstertje: “Goedemorgen misselijkmakend figuur, wat heb jij een kutgezicht zeg!” Daarna spuug ik richting zijn kooi en loop ik door. Na het ontbijt laat ik Jetro uit. Ongebruikelijk voor dwerghamsters, dat weet ik, maar van zo’n fenomeen als Jetro mag je toch wel iets verwachten? Hij houdt het ook best lang vol, pas na een meter of 400 zakt hij door zijn pootjes. De laatste 250 meter trek ik Jetro voort, als een piepklein bolderkarretje zonder wieltjes. Het drinktuitje in zijn kooi heb ik nét iets te hoog gehangen. Het is hilarisch hoe dat beestje staat te hannesen en probeert te springen, in de hoop op een paar druppels water. Een ernstige heupfractuur is slechts een kwestie van tijd. Op zaterdag krijgt Jetro het hamstertje een half bakje brokjes. Daar stop ik dan een paar kiezelsteentjes tussen en ga vol verwachting voor zijn kooitje zitten. Als Jetro een tand breekt – en dat gebeurt bijna altijd – lach ik hem keihard in zijn gezicht uit. De loser.

De afgelopen dagen probeer ik Jetro uit te putten. Als ik zie dat zijn oogjes dichtvallen van de slaap, begin ik Pringles kapot te crunchen vlak bij zijn oor. Of ik schreeuw liedjes van Twarres, door een megafoon. Dat laatste deed Jetro het hamstertje de das om. Vanochtend lag hij op zijn rug in zijn kooitje, gestorven op 4-wekige leeftijd. Ik ben er kapot van, maar je moet verder hè… Nu zit ik te overwegen om een cavia te kopen. Ik denk dat ik hem Ola noem.

–  Het kiekje van Jetro komt van Kattenspul.nl.

BUITENGEWONE BONJE BIJ DE BELGEN

kalusha

Zotternij bij onze Zuiderburen. In het treffen tussen OH Leuven en Standard Luik botert het niet tussen Björn Ruytinx en Mehdi Carcela-Gonzalez. Ruytinx, spits van de thuisploeg, bitst tijdens de wedstrijd al dat Carcela-Gonzalez schoppen gaat krijgen. Hij maakt zijn ‘belofte’ waar, want in de 44minuut slaat de vlam in de pan. Ruytinx zet een schandalig grove charge in, breekt Carcela-Gonzalez’ enkel en komt met geel weg. Met een brede grijns loopt ‘El Toro’ nog even om zijn slachtoffer heen. Dat had hij beter kunnen laten. Als door een wesp gestoken springt Carcela-Gonzalez op, hinkelt naar Ruytinx en slaat hem met een rake kaakslag tegen de vlakte. Rood. Een lange schorsing volgt, maar dat zal de Marokkaans-Spaans-Belgische stilist weinig deren. Vanwege zijn enkelblessure is hij toch al maanden uit de roulatie.

Opmerkelijk vind ik de teksten van de commentator. Hij noemt Carcela-Gonzalez een ‘ongelooflijke debiel’, een ‘malloot’ en pleit voor een schorsing tot het einde van het seizoen. Ik kan me totaal niet vinden in die lezing. De uithaal van de Luikenaar is absoluut niet goed te praten, maar kwam voort uit emotie. Vier minuten eerder was Carcela-Gonzalez ook al getorpedeerd en na de horrortackle van Ruytinx voelde hij direct dat het foute boel was. Daarbovenop: Ruytinx had zijn aanslag al aangekondigd en handelde dus met voorbedachte rade. En aan zijn grijns te zien, was hij erg opgetogen over het resultaat. Als er iemand een malloot is, is het Björn Ruytinx.

Uiteindelijk pakt het gebeurde voor beide spelers slecht uit, want het Belgische bondsparket overweegt Ruytinx te straffen op basis van ‘laakbare feiten’. In België is hij inmiddels Public Enemy No. 1. Gisteren durfde Ruytinx niet op de training te verschijnen en zijn vrouw is al een paar keer telefonisch bedreigd. De kemphanen hebben nog geen contact met elkaar gehad, Voller-Rijkaard-echte-boterdus de vredespijp is nog niet ontstoken. “Excuses zal ik rechtstreeks aan hem aanbieden. Ik hoop dat hij ze aanvaardt”, liet Ruytinx optekenen. Een gezamenlijk charmeoffensief zal nodig zijn om het blazoen van beide spelers weer op te poetsen. Ik zeg: haal de badjassen en de ontbijttafel maar weer tevoorschijn.

– Het plaatje van Rijkaard en Völler komt van Marijnkrijger.nl. 

SIEM DE JONG: NOG LANG GEEN HELD

kalusha

de Jong“Hulde!” – “R.E.S.P.E.C.T!” – “HELD!!!” Fansites staken de loftrompet en op Twitter was hij afgelopen weekend de gevierde man: Siem de Jong. Om deze heldenverering te bewerkstelligen hoefde de Ajax-captain niet eens zo gek veel te doen. Hij stond zaterdagavond tijdens de wedstrijd tegen Heracles Almelo zelfs niet eens binnen de kalklijnen! De Jong kampt met een hamstringblessure en daarom nam hij plaats op Vak 410 en de F-side, tussen fanatiekste Ajax-supporters. “Hij sloeg op de trommel, zette liedjes in en het werd een mooie avond”, zo lezen we op Ajaxlife.nl. Allemaal leuk en aardig, maar om Siem de Jong nu meteen een held te noemen… Nee.

Timothy Derijck wordt in Utrecht door zijn eigen aanhang uitgefloten en als het aan de supporters van PSV ligt, wordt Ola Toivonen nog vandaag met pek en veren Eindhoven uitgebonjourd. Kijk, als deze spelers tussen de eigen fans zouden gaan zitten, dát zou pas kloekmoedig zijn. Maar Siem de Jong, dat is een clubman in hart en nieren. Een Ajacied pur sang, de supporters eten uit zijn hand. Als Siem de Jong vraagt of iemand met een wattenstaafje zijn navel pluisvrij wil komen maken, staan er binnen no time 500 man voor zijn deur te trappelen. Ik bedoel maar.

Een held wil ik Siem de Jong dan ook niet noemen. Tenminste, niet vanwege deze actie. Drie keer op een trommel hengsten omringd door je aanbidders, dat is geen kunst. Dat durf ik ook nog wel, stel dat ik aanbidders had. Of Siem de Jong er wakker van ligt dat één of ander Voetblah-scribentje nog niet overtuigd is? Waarschijnlijk niet. Is dat wel het geval: dan niet getreurd Siem, ik ben vrij eenvoudig te bekeren. Als ik je zondag tijdens Feyenoord – PSV tussen de S.C.F. Hooligans zie staan, Ajax-leuzen scanderend of vrolijk op de trom slaand, dan ben ik om. Zet ‘m op Siem, verras me! Geen woorden maar daden!

– We vonden de foto van Siem op Nu.nl.