Auteursarchief: kortoversport

PIET SCHRIJVERS NAAR FEYENOORD

Vergeet Co Adriaanse, vergeet Louis van Gaal. Er is maar één man die Ronald Koeman op moet volgen als trainer van Feyenoord en dat is Piet Schrijvers. Hè, wat?! Piet Schrijvers?! De Beer van de Meer? De Bolle van Zwolle? Het Lek van PEC? De Flop van TOP? En dan nu De Stuip van de Kuip? Inderdaad.

Ronald Koeman heeft zijn best gedaan bij Feyenoord, maar Mister ‘die trein komt maar één keer voorbij’ kon van een sprinter geen intercity maken – hoogstens een Fyra. Wat Feyenoord nu nodig heeft is een man die het geloof terug kan brengen dat geboren verliezers toch kunnen winnen. En die man heet Piet Schrijvers. Vijf jaar geleden kwam hij binnen bij mijn amateurclub. We bestonden toen 45 jaar en we waren nog nooit kampioen geworden. De beste spelers (voor zover je daarvan kon spreken) vertrokken en toen kwam Piet. Ineens deden we buikspieroefeningen en kregen we loopschema’s mee. We begonnen wedstrijden te winnen, niet zelden in het laatste kwartier. Dikke loodgieters werden ineens afgetrainde mannen. Wij werden winnaars. Twee Piet Schrijvers 4c257aeca02abdf3313efdcde6842a8c797d57a9740c52f1fea8ea2aa1e755cbweken voor het eind wonnen we op een donderdagavond in minuut 90+5, het getal waar heel Rotterdam sinds zondag een hekel aan heeft. En op een zaterdag in mei werden we kampioen; 24 fusten bier voor ons en een whisky-cola voor Piet.

Ik weet niet of Piet zijn papieren nog heeft, en zijn witte Nissan, maar ik heb even in mijn oude Nokia gekeken en ik heb zijn nummer nog wel.  Als zijn telefoon overging hoorde je altijd ‘opa, telefoon’, ingesproken door zijn kleinzoon. Diezelfde kleinzoon is trouwens drie weken geleden benoemd tot kinderdorpsdichter van Ermelo. Hoe kan het ook anders, met als opa Piet ‘mijn geheim is het rijm’ Schrijvers. Piet woont zelf ook in Ermelo, de plek waar een paar jaar geleden de revolte tegen Mario Been begon. De cirkel is rond, zou Louis zeggen. Het is tijd voor De Vlam van Rotterdam, De Schavuit van Zuid en De Redder van de Rijnmond. En dat laatste rijmt dan wel niet, maar geloof me: geen geluksdronken Feyenoorder op de Coolsingel die daar straks wakker van ligt.

– de foto van Piet met ons favoriete kapsel komt van gahetna.nl

Advertenties

OMZET (IN 4-3-3)

Afgelast

Het is zaterdag-vroeg, na een dag als een dweil
als de consul me belt in triomf: het gaat door!
Een afspraak wordt haastig gecanceld terwijl
ik de rest via Facebook bericht en in koor

klinkt gejuich. In een plas zwemt een eend langs de lijn
en het veld is een spons, maar wat geeft het? Gezeik
als het zesde van GVVV ons bestookt

bij de toss en ze hebben gelijk maar ze zijn
er nu toch, dus ze winnen (verdiend), maar ik kijk
naar het schoorsteentje van de kantine. Het rookt.

FIETSENSTALLING (IN 4-4-2)

In Waalwijk lag Sportpark Olympia
dat ooit tot ‘fietsenstalling’ werd gedoopt.
In ’96 werd het gesloopt
en RKC heeft nu een keukenla. Back Camera

Toch dacht ik zondag aan dat fietsenrek.
De oude opoefiets van RKC
versloeg de mountainbike van PSV;
een mooi model, maar beide banden lek.

Philip Cocu, hij heeft nog veel te plakken
alvorens hij zijn biezen mag gaan pakken.

CLARENCE (IN 4-4-2)

Alvorens Seedorf in een onbezonnen
moment van jeugdigheid die strafschop nam,
dacht hij in Bursa, met zijn knieën klam
van zweet, wellicht: ‘Waar ben ik aan begonnen?’Seedorf trainer 12035162354035

Met zo’n gevoel van onomkeerbaarheid,
waarin al vaststaat wat wij nog niet weten,
heeft hij misschien in de dug-out gezeten:
Verona-thuis, 0-0; hoe wikt de tijd?

Dan krijgt Milan een penalty. Goddank
zit Clarence in een maatpak op de bank.

NIEUWJAARSWEDSTRIJD (IN 4-4-2)

jan

hfc - oud internationals

Hun kicksen komen uit een bezemkast
en zijn vaak te verweerd om nog te boenen.
Hun buik ontneemt het uitzicht op hun schoenen;
ze vinden dus hun veters op de tast.

Nieuwjaarswedstrijd. Ze mogen weer naar buiten,
de veteranen van de voetbalsport.
Eén oogt nog afgetraind, maar ook hij wordt
verraden door zijn ingevallen kuiten.

Ze weten dat ze, hijgend langs de lijn,
nog enkel aan de bar onklopbaar zijn.

EUSÉBIO (in 4-4-2)

jan

Het licht in het Estádio da Luz eusebio
gaat uit. Nu dooft hun grootste ster.
Eusébio. Wat goed is komt van ver.
In Afrika bespeelde hij blootsvoets

de rijk bedeelde grond van Mozambique.
De zwarte parel van een vaderland
dat werd bestolen door de harde hand
van Portugal. Daar vond hij zijn publiek.

Dat Portugal slaat nu in rouw de ogen neer.
Maar Mozambique verliest hem voor de tweede keer.

MODDER (IN 4-4-2)

jan
We gaan iets nieuws doen. Nee, niet zoals Jos Staatsen, voor de prijs van een zak patat, maar iets anders nieuws. Sinterklaas is vertrokken, maar om te voorkomen dat het rijm het land uitvaart, doen we vanaf vandaag een experiment: dichten over voetbal. Al jarenlang koesterde Jan Beuving een wens om het voorbije voetbalweekend te vangen in een vers. In een voetbalvers van tien regels, welteverstaan. Afhankelijk van de inhoud met de regels als 4-4-2 of 4-3-3 verdeeld, zodat het spelsysteem van de dichter met dat van de ploeg samenvalt. (Dit idee werd hem ooit geopperd door journalist Koos Schwartz). Catenaccio (5-4-1) kan natuurlijk ook, maar het rijmschema moet ook een beetje leuk blijven.

Het kan alle kanten op, wat Jan betreft. Over de grensrechter in een bodywarmer met een sjaaltje, op de bijvelden die hij wekelijks bevoetbalt. Maar net zo goed over de kuif van Ronaldo of het doelpunt van de week. Alle commentaren zijn welkom. Van ‘ga-zo-door’ tot ‘al-kreeg-ik-een-zak-patat-toe-hou-hiermee-op’; we gaan iets nieuws doen en daar hoort een open vizier bij. Vandaag trapt Jan af met de goal van Roy Beerens tegen FC Twente.

Modder

Met modder moet het ooit begonnen zijn.
Een zwart pupillenveld. De trainer doet
het voor: eerst met de borst en dan de voet.
‘Controle’ is zijn eindeloos refrein.

Vijftien jaar later. Borst, voet, bovenhoek;
Roy Beerens brengt de lessen in praktijk.
Hij juicht: 1-0, maar Twente maakt gelijk
en in blessuretijd valt zelfs het doek.

Een parel van een goal, maar voor de zwijnen.
De schoonheid zal in modder weer verdwijnen.