Auteursarchief: publieksspeler

Jeroen Verhoeven keeps posted

publieksspelerWij als selectie van @fcutrecht steunen @Diemers ook na zijn 4e keer zakken voor zijn rijbewijs. #voetbalhumor. Deze tweet is afkomstig van @VerhoevenJeroen, niet geheel verwonderlijk het officiële Twitteraccount van Jeroen Verhoeven. Tweede doelman van FC Utrecht. De club met verreweg de meest imposante keepers van Nederland in haar selectie: Ruiter en Verhoeven. Als zij bij een corner ‘los’ roepen, dan twijfel je als verdediger geen moment of je je hoofd in moet trekken. Anders ben je namelijk al te laat. Keepers zoals keepers horen te zijn, groot en imponerend. Rody Turpijn vindt Veldhuizen een hele Piet, maar die is veel te gesoigneerd en ‘trekpopperig’ (copyright de Kromme) om indrukwekkend te zijn.

Permalink voor ingesloten afbeeldingJeroen Verhoeven heeft een eigen website, Facebook en dus Twitter. En als één van de weinige profvoetballers begrijpt hij Twitter. De meeste profvoetballers gebruiken de sociale media voornamelijk om te laten zien waar ze als toerist zo allemaal geweest zijn. Cool kijkend op de foto met Maradona of pronkend met het shirt van Messi. Op de foto met bekende mensen, Twitter en Facebook staan er vol mee. Even aan de hele wereld laten zien wie jij allemaal kent en ontmoet in de sportwereld; tonen hoe geweldig je leven is en hoe gaaf je eigenlijk bent. Jeroen doet daar niet aan mee, die sneue selfiebevrediging. En De Beer uit Bussum heeft zelfspot, een bijzondere vorm van humor die zeer zeldzaam is onder voetballers en sociale media.

Dus plaatst Jeroen bovenstaande foto met de tekst “de beste foto van jou van vandaag”. Of een tweet waar humor in zit, zoals aan het begin van deze post. Herkenbaar voor iedereen die ooit in een elftal zat. Jeroen is geen toerist op voetbalschoenen die als een droevige gangsterrapper na het ploppen even een selfie laat maken. Jeroen Verhoeven is een keeper op zwarte kicksen waar je bang van wordt. Maar bovenal is Jeroen zichzelf. En laat dat nu een van de belangrijkste eigenschappen zijn op sociale media. Wees jezelf en voer geen toneelstukje op. Gedraag je als de beperkte linksbuiten van Cambuur of wanpresterende middenvelder van PSV. Ook al is Jeroen dan niet meer een van de jongsten, hij begrijpt de moderne communicatiemiddelen beter dan de jeugd. Met dank aan de reservebank.

Advertenties

PETER R. DE VRIES MOET OP ZOEK NAAR BLAUWE BANAAN

publieksspelerRaiola Il-vero-re-del-mercato-e-sempre-Mino-Raiola_h_partbOmdat de voetbalwereld al geruime tijd big business is, lopen er een hoop dubieuze figuren in rond. Zoals de door velen vervloekte makelaar, waar inmiddels boeken over vol zijn geschreven. Het beeld van de makelaar is dat hij behalve voor zijn speler toch vooral goed zorgt voor zichzelf. Ze profiteren maximaal van het voetbal en geven eigenlijk helemaal niets terug aan de sport. Kortom een beroepsgroep waar uit moreel oogpunt behoorlijk wat op aan te merken is. Maar die er tevens voor zorgt dat je bij bekende voetballers op het ereterras mag zitten. Voor veel mensen de ultieme droom.

Sinds gisteren is Peter R. de Vries ook spelersmakelaar. Hij is Ajacied in hart en nieren en iemand die graag in het middelpunt van de belangstelling staat. Vergaarde bekendheid als dé misdaadjournalist van Nederland en was daar ook zeer goed in. Sterker nog, zijn De ontvoering van Alfred Heineken is het meest en misschien ook wel enige gelezen boek onder voetballers. Die Peter R. de Vries wordt nu dus spelersmakelaar. Een interessante stap. Je zou kunnen opmerken dat hij gewend is om zich tussen de criminelen te begeven. Of is dat te gemakkelijk?

Je neemt toch aan dat PR Sportmanagement een gedegen visie en missie heeft aangaande haar dienstverlening. Zeker als je broer Wouter de dienstenmarketinggoeroe van Nederland is. Dan ga ik er vanuit dat je een unieke dienst gaat aanbieden, iets wat nog niemand heeft en waarmee jij je kunt onderscheiden in een markt vol eenheidsworsten. Een markt ook waar het begrip transparantie nog niet echt is doorgedrongen. Maar helaas niets van dat alles op de website. Ex-Ajax-erelid Piet Keizer schaarde zich achter het bedrijfsplan en wordt opgevoerd voor de technische begeleiding; compagnon en zoon Royce is wellicht een dure auto in het vooruitzicht gesteld. Tot zover het verfrissende nieuws. Nul en generlei toegevoegde waarde dus, waardoor je toch denkt dat Peter er voornamelijk mee begint ter meerdere eer en glorie van blauwe_en_gele_bananenzichzelf en voor die plek op het ereterras. Terwijl er zeker mogelijkheden zijn. Daarom één tip voor Peter: doe het anders en ga samen met Wouter junior  op zoek naar die blauwe banaan!

Koning Mino, de verpersoonlijking van de foute makelaar, komt van sport.panorama.it/calcio/MinoRaiola

– de blauwe banaan vonden we op livewire.nl/site

LOUIS VAN GAAL ALS CHEF DE MISSION

publieksspelerDinsdag maakte AZ bekend dat het Teun de Nooijer gaat toevoegen aan de begeleiding. Na een honkballer bij Ajax neemt nu in Alkmaar een hockeyer het stickje over van Hans Vonk. Na Toon Gerbrands en John van Lottum dus weer een niet-voetballer op kantoor in het AFAS Stadion. Vorige week las ik in VI dat er in de talentenfabriek van Ajax bijkans meer niet-voetballers rondlopen dan mensen die wel tegen een bal kunnen trappen. Onder anderen polsstokhoogspringer Christian Tamminga is aangetrokken om de lat nog wat hoger te leggen. Niets mis mee. Het is juist goed dat het voetbal kennis vanuit andere sporten ophaalt. Wij stelden niet voor niets voor om Marc Lammers bondscoach te maken.

Maar andersom zien we het eigenlijk nooit. Tuurlijk sprong  Silvio Dilliberto als kicker over naar de Amerikaanse voetbalvorm, maar dat was in actieve dienst. Kennelijk is er in andere sporten geen behoefte aan de specifieke kennis van voetballers. Wat de vraag opwerpt of die er wel is. Vermoedelijk niet en dat is niet zo vreemd. Topvoetballers kunnen en hoeven er tijdens hun actieve carrière namelijk geen baan of studie bij te doen. Ze weten dat ze financieel onafhankelijk gaan worden, maar voor veel andere Nederlandse sporters geldt dit niet. In de jeugd van menige BVO hebben spelers al een beter salaris dan een topper in de Nederlandse volleybalcompetitie ooit zal halen.

Dus enerzijds ontbreekt het simpelweg aan de kennis en anderzijds is er de noodzaak niet. Maar toch zou het mooi zijn. Met Arjen Robben als trainer van de Nederlandse schoonspringers maken we geheid kans op een medaille in Rio. En Nigel de Jong zou zelfs Badr Hari nog een lesje kunnen leren. Of wat te denken van Louis van Gaal? Niet als coach, maar als chef de mission natuurlijk. Want Louis heeft overal verstand van. Helaas zullen we het nooit meemaken. Niet per se omdat voetballers er te dom voor zijn. Nee, ze hoeven na hun carrière gewoon niet meer.

– Op stanyfalcone.com vonden we Jonathan De Falco die dus na zijn carrière bij RC Mechelen als Stany Falcone overstapte naar een heel andere tak van sport.

HET WORDT NIET BETER ‘MET WAT ERBIJ’

publieksspelerDe transfermarkt is open en dus roeren clubs met rijke eigenaren zich weer. Clubs zoals Paris Saint Germain en sinds kort ook Cardiff City FC dat onder leiding van de geschifte Vincent Tan verder groeit in haar rol als parodie op een voetbalclub. Maar ook in Nederland waar een groot gedeelte van de clubs geen geld heeft, hebben trainers het erover dat ze ‘met wat erbij’ de beoogde doelstellingen kunnen halen. Inderdaad ‘met wat erbij’. Het klinkt alsof je een Indische rijsttafel bestelt en nog een keuze moet maken naast de Babi Pangang en Redang omdat het goedkope menu nu eenmaal uit drie gerechten bestaat.

Nr39-actie-615x338Als Nederlandse club is het zeer lastig om in de winterstop toppers aan te trekken omdat die simpelweg te duur zijn. Dus kom je in het lagere echelon terecht van spelers die goedkoper zijn. Maar er is natuurlijk een reden waarom die zo goedkoop zijn: ze kunnen er geen zak van of ze zijn te oud. Vaak hebben winterstopaankopen een half jaar stilgestaan en is hun club blij dat ze van hen af zijn. Dit zijn dan jongens die Nederlandse clubs scharen onder ‘wat erbij’, maar eigenlijk heb je er geen reet aan. Vooral niet aan die oudjes.

Want die denken nog dat leeftijd in het huidige voetbal een statussymbool is. Maar dat is ouderwets denken. Om de waardering van de jeugd te krijgen zijn andere zaken nodig dan vals kunnen klaverjassen of het aantal wedstrijden in het eerste. Het gaat om prijzen, tastbare zaken. Maar bovenal om dat wat je op het veld laat zien. En dat is voor veel winterstopaankopen lastig, want ze hebben geen wedstrijdritme. ‘Iets erbij’ is dus leuk voor de breedte en om de achterban gerust te stellen, terwijl het alleen maar het groepsproces ondermijnt. Het voegt nog minder toe dan ‘sambal bij nummer 39 met rijst’.

IK WIL WEER IN DISCUSSIE MET DE SCHEIDS

publieksspelerSinds ruim een jaar is het not done om nog tegen scheidsrechters en grensrechters te ageren. Eigenlijk mocht het al niet, maar tegenwoordig kun je met goed fatsoen geen scheidsrechter meer in ter discussie stellen tijdens de wedstrijd. En terecht. Meer dan ooit verdienen scheidsrechters het om te worden beschermd door de spelers. Terwijl ze er juist zijn om de spelers te beschermen. De goeden leiden onder de kwaden en dus kun je niets meer tegen een scheids zeggen. En dat is soms best moeilijk.

Sport is emotie, dat klopt. Maar wanneer je wordt benadeeld, vlieg je die persoon niet zomaar aan. Ook niet op een voetbalveld. Maar dat je iemand op een redelijke manier wilt proberen te overtuigen van een andere gedachte, is een logische en legitieme reflex. En soms heb je te accepteren dat het niet lukt. Maar je moet iemand altijd kunnen aanspreken op, in jouw ogen, foute beslissingen. Helaas is het richting scheidsrechters steeds moeilijker en dat is een slechte zaak. Afgelopen zaterdag zag ik een scheidsrechter twee keer potsierlijk, en door alle spelers op het veld geconstateerd en onderschreven, in de fout gaan. En dan moet je verhaal kunnen halen.

Want ook de scheidsrechter heeft er baat bij als hij op een constructieve manier op zijn fouten wordt gewezen. Maar hoe doe je dat? Het liefst ga je een gesprek aan met de man. Maar die reageert, waarschijnlijk uit angst, zeer defensief. Verplicht daarom de scheidsrechter om uit te leggen waarom hij fluit in bepaalde situaties. Natuurlijk moet dat geen gemeengoed worden, want dan wordt het een oeverloos gedelibereer. In sommige, delicate en discutabele situaties kan het echter een hoop kou uit de lucht halen. Dan creëer je wellicht begrip en ontstaat minder agressie. En misschien kunnen we dan naar een situatie waarin we onze onenigheid weer durven tonen. Op een acceptabele wijze uiteraard. Niets ten nadele van alle goedbedoelde oproepen en symbooluitingen, maar zou dit zou pas echt getuigen van respect voor alle betrokkenen.

– Ook gaan fluiten? Hier kun je zo’n mooi pakje kopen http://kleding.aanbodpagina.nl/carnaval-scheidsrechter-kostuum

WAT GOED LIJKT KOMT TE SNEL

publieksspelerDe wereld gaat steeds sneller. Dankzij internet gaat nieuws in enkele seconden de wereld over en is verzadiging snel bereikt. Trends volgen elkaar steeds sneller op en spanningsbogen worden korter. Kinderen kunnen zich moeilijker concentreren omdat ze worden overstelpt met een shitload aan informatie die ze allemaal moeten verwerken. Een trend die niet te stoppen is, maar een gegeven waar je mee om moet leren gaan. Omdat deze trend zich voordoet over de gehele wereld en in alle aspecten van ons leven, is het niet vreemd dat ook de voetbalwereld hier mee te maken heeft.

Sterker nog, vanwege het opportunistische karakter is deze sport er extreem gevoelig voor. Twee weken vakantie op Cuba zonder enige vorm van internet onderstreepten dit voor mij. Want toen ik afgelopen dinsdag de televisie aanzette, zag ik dat Joël Veltman in de basis stond van Ons Oranje. Natuurlijk had ik hem de weken ervoor goed zien spelen bij Ajax, maar nu al de nationale trots vond ik wat snel. Omdat een andere zender de clash tussen Zlatan en Cristiano Ronaldo uitzond en Nederland met een B-elftal speelde, heb ik de wedstrijd niet gezien. Of de centrale verdediger het goed deed, kan ik daarom niet zeggen.

De verbazing was vooral zo groot omdat iemand in twee weken kennelijk kan uitgroeien tot basisspeler van het belangrijkste team dat ons land kent. De selectie met alleen de allerbesten van ons land, spelers die een langere periode goed hebben gespeeld op een aansprekend niveau. Maar dat is geen reden meer om in Nederland tot de top te behoren. Na de competitie geldt dit dus ook voor ons nationale elftal. Geheel logisch, gezien de eerder genoemde trend. De voetbalwereld is zo vluchtig als een flesje Butagas en de jonkies zijn van de snelle wereld. Maar ontbreken van internationaal succes op de lange termijn ligt dus niet aan het grote geld van het buitenland. Nee, het komt doordat we niet meer gewend zijn om lang te moeten werken voor het bereiken van een bepaald doel.

Jos Hooiveld, ooit nog genoemd als optie voor Oranje, komt van http://www.thesun.co.uk

TOESCHOUWERS SNAPPEN NIETS VAN VOETBAL

publieksspelerOoit ben ik gaan voetballen omdat ik het leuk vond. Voetballen is ook leuk. Waarom is eigenlijk moeilijk uit te leggen. Dat je het samen met je vrienden kunt doen en er na afloop nog uren over kan ouwehoeren met diezelfde vrienden, zijn belangrijke argumenten. Daarnaast houd je er, mits je het een beetje actief doet, nog een behoorlijke conditie aan over. Wat dan weer goed is voor je gezondheid. Maar wekelijks naar het voetbalveld gaan doe ik dus in essentie omdat ik het leuk vind. Daarnaast is winnen leuker dan verliezen. Als ik er dan toch ben, dan is winnen een belangrijke reden om deel te nemen aan een voetbalwedstrijd.

Wanneer je als toeschouwer naar een wedstrijd gaat, zeker in Nederland, dan vinden we opeens ook dat het er fraai, mooi of verzorgd uit moet zien. Het gaat dan niet meer om de inhoud, plezier en winnen, maar opeens ook om de vorm. Om met Simon Sinek te spreken: de Why van voetbal wordt onderschikt gemaakt aan de How en What. Niet waarom we voetballen wordt belangrijk gevonden door toeschouwers, maar hoe we voetballen en op welke wijze we dat uitdragen. En dat is eigenlijk vreemd. Want schoonheid is eigenlijk helemaal niet van belang binnen het voetbal. Het is leuk als het er mooi uitziet, maar zeker niet het belangrijkste.

Wanneer je dus naar een voetbalwedstrijd kijkt, dan ben je aan het kijken naar volwassen mannen die plezier aan het maken zijn en proberen om een wedstrijd te winnen. De manier waarop zij dat doen is van ondergeschikt belang en behoort ook helemaal niet tot de kern van het voetbal. Als dat wel zo was geweest, dan was schoonheid namelijk wel onderdeel geweest van het beloningssysteem.  Dus toeschouwers die zich druk maken dat de spelers het publiek niet vermaken, begrijpen eigenlijk helemaal niets van voetbal. Voetbal gaat over plezier en winnen. Als het er dan leuk uitziet is dat mooi meegenomen, maar je schiet er eigenlijk niets mee op.