Auteursarchief: voetblah

VOETBLAH IS VERHUISD!

wordpressheader1

Beste bezoeker,

Vanaf heden is VOETBLAH verhuisd naar:

 http://www.voetblah.nl

We zien je daar!

Advertenties

BEWIJS: DE KNJB BESTAAT ECHT

populistSamenzweringstheorieën zijn de krenten in de pap van een fact-checkverslaafde samenleving. Alhoewel een goede samenzweringstheorie wel een zweem van wetenschappelijkheid dient te hebben. Mensen die 9/11 een inside job noemen en daarbij verwijzen naar de manier waarop de torens instortten. Fans die geloven dat 2Pac nog leeft omdat hij in zijn laatste clip sneakers droeg die bij zijn ‘overlijden’ nog niet op de markt waren. Wat mij betreft hebben ze gelijk, omdat ik hun ongelijk niet kan bewijzen.

conspiracy3Het zou mij dan ook een groot genoegen zijn wanneer de enige echte samenzweringstheorie die het Nederlandse voetbal rijk is wat meer uitgediept wordt. Nadat FC Twente diep in blessuretijd een dubieus doelpunt goedgekeurd zag worden, gaven velen hun uiting aan het vermoeden dat de Nederlandse voetbalbond in wezen niet anders is dan een Joodse belangenvereniging. De KNVB is het CIDI op noppen. Scheidsrechterlijke dwalingen in Amsterdams voordeel zijn simpelweg herstelbetalingen. Pleisters op de oorlogswonden.

Voor het seizoen 2012/2013 berekende NRC weliswaar de ranglijst gecorrigeerd voor scheidsrechterlijke dwalingen. Volgens de krant zou Ajax niet met 7, maar met 19 punten verschil kampioen zijn geworden. U denkt natuurlijk: dat is een mooi staaltje objectieve journalistiek van de Rotterdamse Courant. Fout! Want het is natuurlijk geen toeval dat deze Rotterdamse krant eind 2012 verhuisde naar Amsterdam.

Het is zo zonde dat het bewijs voor het bestaan van de KNJB zo matig uitgewerkt is. Kijk al naar het bestuur van de ‘KNVB’. Voormalig Ajax-voorzitter Michael van Praag is bondsvoorzitter. Een ander Ajax-zwaargewicht, Arie van Eijden, was ooit Directeur Betaald Voetbal. Bert van Oostveen, de huidige directeur, is geboren in Amstelveen. Drie keer raden wat het kengetal van Amstelveen is. Zijn voorganger Henk Kesler is weliswaar een Tukker, maar deze tussenpaus was een afleidingsmanoeuvre. Na het kampioenschap van FC Twente trad hij dan ook af om ruim baan te maken voor een joodsgezinde voorzitter.

Davidster(1)Maar dit is nog bewijs aan de oppervlakte. Zoals het goede complotsmeders betaamt, laat je wel verborgen hints achter voor de samenzweringsontdekkers. U denkt bijvoorbeeld: het hoofdkantoor van de bond staat in het bosrijke Zeist, onder de rook van FC Utrecht. Trekt u op de kaart van Nederland echter lijntjes tussen de regiokantoren, dan ontstaat er een davidster. Een zoontje van een goede vriend uit de regio Rotterdam ging afgelopen zomer op KNVB-voetbalkamp. Bij thuiskomst klaagde de blaag dat de inhoud van het verstrekte lunchzakje ‘niet te vreten was’. Hij kreeg ‘een droge ronde cracker met vieze worst’. Woedend belde mijn vriend de ‘KNVB’ op. “Waarom krijgt mijn zoontje Jodenvoedsel?”, blies hij door de telefoon. Een medewerker antwoordde dat er geen matzes, maar rijstwafels waren geserveerd. Vanuit kostenoogpunt was er niet gekozen voor vlees van de slager, maar was er een boterhammenworstdeal gesloten met de plaatselijke super. Maar dat gelooft natuurlijk niemand.

Terug naar afgelopen zondag. Feyenoord zag twee punten door de neus geboord. Bij een overwinning van de Rotterdammers zou de achterstand op Ajax slechts zeven punten bedragen. Zeven is ook het aantal armen van de menora, de bekende Joodse kandelaar. Nu men is genaaid, bedraagt de achterstand negen punten, niet geheel ontoevallig het aantal armen van de chanoekia. De kandelaar die men tijdens de Joodse feestdag Chanoeka gebruikt. Toch vreest men in Amsterdam de klassieker van komende zondag. De arbiter van dienst heet immers Björn KUIPers. Anderzijds is twaalf het getal van perfectie en moet het voor de Godenzonen een geruststelling zijn dat er in de Hebreeuwse bijbel wordt gesproken over ‘de twaalf stammen van Israël’.

HINDERLIJK BUITENSPELGEVAL

mrvoetblah
Er was gisteren ontegenzeggelijk sprake van een hinderlijk buitenspelgeval. Voor de voetbalsport welteverstaan. Het  voorval bracht namelijk het slechtste boven in alle betrokkenen.

Ronald Koeman spande de kroon doordat hij de situatie aangreep om de straatjes van zichzelf en zijn team volledig schoon te vegen. Hij had kritisch kunnen kijken naar Lex Immers, die met een verdedigende flater in de 4e minuut blessuretijd een corner weg wist te geven. Of schuchter kunnen beamen dat zijn ploeg voor de zoveelste keer in de laatste minuten punten verspeeld had. In plaats daarvan veegde hij de vloer aan met de scheidsrechter die niet alleen voor offside had moeten fluiten, maar ook nog een penalty had moeten geven in de eerste helft.

serdar‘Klopt’, zei Serdar Gözübüyük over het laatste. Terugkijkende had hij inderdaad de bal op de stip moeten leggen, plus een rode kaart moeten uitdelen. En daarmee nam hij in ieder geval de verantwoordelijkheid voor een foute beslissing die buiten zijn gezichtsveld had plaatsgevonden. Gözübüyük wenste echter niet te capituleren inzake de buitenspelgoal. ‘Mulder zou vrij zicht gehad hebben en daarmee was het een legitiem doelpunt’, aldus de veelbelovende, respect eisende arbiter. Deze lezing is absoluut discutabel en een duidelijk voorbeeld van ‘hindsight bias‘. Castaignos stond wel degelijk in de baan van het schot en dat is ook een belangrijk argument. Jammer dat Gözübüyük niet mans genoeg was om toe te geven dat het volgens de letter van de wet wel degelijk hinderlijk buitenspel was.

Echter, dat het toch buitenspel was, betekent nog niet dat Feyenoord daarmee zo enorm genaaid werd, zoals men nu in Rotterdam beweert en zich ongetwijfeld voelt. Wat was er namelijk gebeurd als Castaignos niet in de baan van het schot had gestaan? Had Mulder de onberispelijk ingeschoten bal dan plots wél tegengehouden? Had hij dan met een katachtige reflex de punten voor Feyenoord binnengesleept? Neen, ook dan was Feyenoord met een gelijkspelletje huiswaarts gekeerd. Met een deuk in de titelaspiraties. Met een deuk in de catacomben. En met weer een deuk in het ooit zo onkreukbare imago van Graziano Pellè.

WAAR GING HET MIS BIJ DOELMAN ESTEBAN?

arthurTot en met het WK in Brazilië neemt Voetblah wekelijks een deelnemer onder de loep in de rubriek ‘Het Onbekende WK-verhaal’. Vandaag is het de beurt aan Costa Rica, het konijn en doelman Esteban.

Costa Rica staat bekend om prachtige stranden, natuurparken en de vriendelijke, laidback inwoners. In Costa Rica gebeurt eigenlijk nooit iets. Volgens de Lonely Planet is Costa Rica “het Zwitserland van Centraal-Amerika.” Zo’n land waar je nog rustig een schoffie kunt aanspreken op de hoek van de straat en hem je portemonnee kunt geven om een ijsje te halen. En neem er zelf ook een. Dat dacht ik tenminste. Het is het land van Esteban Alvarado Brown. Breedgeschouderde doelman van AZ. Een keeper met uitstraling, goede reflexen en een karatetrap waar Badr Hari nog een puntje aan kan zuigen. Waar ging het mis bij doelman Esteban?

AZ AlkmaarHet talent van Esteban is onbetwist. In 2009 speelde hij een hoofdrol in de historische vierde plaats van Costa Rica op het  WK onder-20. Het leverde hem de Gouden Handschoen voor beste doelman van het toernooi op. En een transfer naar de kampioen van Nederland. In zijn eerste jaar in de Eredivisie werd Esteban meteen door Voetbal International uitgeroepen tot beste doelman van Nederland. Met Esteban had Costa Rica eindelijk een opvolger voor de beste doelman aller tijden van de Tico’s. Voor het WK in 1990 had amper iemand van Luis Gabelo Conejo, de goalie van WK-debutant Costa Rica, gehoord. Conejo (het konijn) ging naar Italië als speler van  Club Sport Cartaginés, een bescheiden subtopper in de Costa Ricaanse competitie. Zijn taak was om de schade te beperken in een poule met Brazilië, Zweden en Schotland.

Dankzij de reddingen van Conejo en een treffer Juan Cayasso kende Costa Rica een sensationeel debuut. In de eerste wedstrijd tegen Schotland (1-0) in Genua hield het konijn zijn doel schoon. Ook de anders zo productieve Brazilianen zagen tot hun frustratie voortdurend het konijn in de weg liggen van een treffer. Pas in de 82ste minuut vond Müller eindelijk een gaatje en kon de Seleçao zich als groepswinnaar gaan opmaken voor een vernederende uitschakeling door aartsrivaal Argentinië. Ook Costa Rica haalde bij het WK-debuut meteen de achtste finales, een prestatie die in drie latere deelnames nog altijd niet geëvenaard is. De derde groepswedstrijd tegen Zweden werd met 2-1 gewonnen, waardoor Costa Rica in Bari aan mocht treden tegen Tsjechoslowakije. Voor die wedstrijd raakte Conejo, de absolute uitblinker in de groepsfase geblesseerd. Zonder het konijn, de talisman van de Tico’s, was Costa Rica kansloos. De Midden-Amerikanen werden afgedroogd met 4-1.

conejoHoewel hij maar drie wedstrijden in actie kwam, werd Conejo samen met de Argentijnse penaltykiller Goycochea uitgeroepen tot doelman van het toernooi. Een loopbaan bij een topclub in Europa lonkte, maar de vriendelijke en bescheiden Conejo liet zich in de luren leggen door een spelersmakelaar die hem overtuigde dat Albacete Balompié tot die categorie behoorde. Na het WK-van-zijn-leven speelde het konijn opeens in de Segunda Division. Conejo zou slechts een seizoen op het hoogste niveau uitkomen.

Esteban is geen konijn. In 2010 zou hij de onbetwiste doelman van de Tico’s op  het WK in Brazilie moeten zijn. Maar Esteban rolde van het ene schandaal in het andere. Zo kreeg hij een rechtszaak aan zijn broek wegens huiselijk geweld, maakte hij ruzie met de bondscoach en zorgde voor een lokale controverse door uit het niets een tweet de wereld in te sturen (‘Viva La Liga’), waarin hij aartsrivaal (Liga Deportivo Alajuense) van zijn oude club (Deportivo Saprissa)  in Costa Rica aanmoedigde.  In 2011 speelde Esteban zijn laatste interland. En in december 2011 maakte hij naam door tijdens de bekerconfrontatie Ajax – AZ een supporter van het veld te schoppen.

Wat dacht Wesley van W. trouwens toen hij de grasmat van de ArenA betrad en op weg ging naar Esteban? Had hij toevallig die zomer in Costa Rica aapjes gekeken in de backpackers-boomhut in het regenwoud? Gezellig een kampvuurtje gestookt aan het strand van Torteguero? Zij aan zij met een inheemse Indiaan ecologisch gepoept in een gat dat hij zelf gegraven had? Kom, laat ik die vriendelijke Esteban eens een hand geven, ik houd van Costa Rica. Dacht Wesley dat? Domoor. Esteban Alvarado Brown is namelijk geen pussy. In Siquirres, waar hij vandaan komt, schijnen überhaupt geen pussy’s te wonen. Straatbendes dicteren het leven, op iedere straathoek wordt drugs gedeald en de portieken liggen vol met lijmsnuivende schoolkinderen. Het is eigenlijk ongelooflijk dat hij de verleidingen heeft kunnen weerstaan. Aldus Esteban zelf.

Deze zomer zal het konijn weer present zijn bij een wereldkampioenschap, nu als keeperstrainer van de nationale ploeg. Of Esteban naast hem zal mogen plaatsnemen is de vraag. Een advies: vertrouw nooit op de Lonely Planet.

IN HAARLEM HOORT EEN ÉCHTE VOETBALCLUB

mrvoetblah
Wellicht had u het als gemiddeld sportliefhebber nog niet meegekregen. En was uw agenda met  Olympische Spelen, Champions League en Eredivisie al ramvol. Maar in Haarlem droomt men van een terugkeer naar het Betaald Voetbal, onder aanvoering van de veelbesproken ondernemer Erik de Vlieger. Inmiddels is er de (onvermijdelijke) Facebook-Pagina ‘In Haarlem hoort een betaald voetbalclub’ abebanketen worden er instemmende spandoeken opgehangen in andere stadions. Rondom het stadion beginnen lokale bakkers van puur geluk marsepeinen poppetjes van ook onze cultheld Abe van den Ban te componeren!

HFC Haarlem ging vier jaar terug failliet en had daarmee de twijfelachtige primeur van een roemruchte club die níet op het laatste nippertje werd gered door gemeente, investeerder of sponsor. RBC Roosendaal, AGOVV en BV Veendam volgden in de jaren daarna en het is de vraag wanneer er weer een Jupiler League-club niet opgewassen blijkt tegen de genadeloze tand des tijds van hoge exploitatiekosten en terugkerende salarisposten versus belabberde bezoekersaantallen en marginale media-minuten. Onderin de vaderlandse Eerste Divisie is het simpelweg geen pretje, vraag dat maar aan Achilles’29, Oss of Almere. ‘Kan het uit?’ is dus de vraag en bovenal: ‘Wil je er wel zijn?’.

IDBVA IMG_3903-1024x768In Haarlem staart men zich blind op het betaald voetbal, terwijl de scheiding met de amateurs er formeel niet meer is. Bovendien bestaat de club gewoon nog en bespeelt ze (na een fusie) tweemaandelijks haar thuishaven aan de Jan Gijzenkade. Met hulp van lokale ondernemers, de veronderstelde achterban en een slim gebruik van het ‘merk’ Haarlem zou de club binnen vijf jaar naar haar oude niveau kunnen promoveren. Sterker nog: als ze een beetje hun best hadden gedaan, hadden ze er nu al kunnen staan. Niets van dat al. Momenteel bungelt Haarlem-Kennemerland toeschouwerloos in het rechterrijtje van de Derde Klasse B.

Blijkbaar is de verleiding om lucht te fietsen onder aanvoering van een grote leider sterker dan de wil om te kijken naar de mogelijkheden van de huidige realiteit. Groot denken en dromen is uiteraard prima, maar laat de oude roem geen lachspiegel worden van ijdele ambities. Dus Haarlem, laat Erik de Vlieger de voorman zijn die de club nodig heeft, maar besef dat het veel leuker is om op zaterdag te spelen tegen buurman EDO in de top van de regionale Hoofdklasse dan op maandagavond tegen het tweede van Twente. En Erik, wordt geen kolderieke polderversie van Vincent Tan, maar spiegel je aan collega-ondernemer John van Zweden die Swansea City met gelijkgestemden stap voor stap naar The Premiership bracht. Laat dat echter niet het doel zijn, want dat verblindt slechts.

In Haarlem hoort geen betaald voetbalclub, maar een échte voetbalclub.

Ps. In Roosendaal bewandelt men momenteel deze weg der geleidelijkheid. RBC promoveerde vorig jaar en doet momenteel mee bovenin de Vierde Klasse. Vorige week werd er voor 200 echte supporters met 5-2 gewonnen van VVR.

Fijn verdwalen in een Chileens voetbalmuseum

populist
De Populist vertoeft al maanden in Zuid-Amerika, alwaar hij zich natuurlijk onmogelijk afzijdig kan houden van de voetbalgekte en -historie die daar in de poriën van de samenleving is doorgedrongen. Inmiddels is hij in Chili beland, van waaruit onderstaand relaas.

Aangezien ik niet geloof in goddelijke voorzienigheid, zal het wel simpelweg geluk zijn geweest. Al reizend in Patagonië kom je soms in een dorp vast te zitten, omdat er geen enkele bus of boot die dag beschikbaar is. Zo geschiedde ook in het Chileense Coyhaique dat, behalve een nationaal park en een paar restaurants, zo op het oog weinig te bieden had. Je zou je zomaar een dag kunnen vervelen.

Om wat tijd te doden, slenteren we door het dorp op zoek naar een kroeg. In een straatje net buiten het centrum treffen we een uitspanning die naast kroeg ook een voetbalmuseum blijkt te zijn. Op de houten planken die naar de kroeg leiden is een voetbalveld geschilderd, langs de planken staat een ouderwets kassahuisje zoals je die nog bij sommige clubs in de Jupiler League en in het amateurvoetbal aantreft. De kroeg blijkt, op de eigenaar na, leeg. Panini WK 1962 Chili 2013-10-21 11.03.53De wanden zijn behangen met veel bekende shirts uit Zuid-Amerika, Europa (PSV namens Nederland) en wat obscuurdere shirts uit de krochten van het Chileens voetbal. Midden in de kroeg staat trots een replica van de Copa Libertadores, die alleen in 1991 door een Chileense club werd gewonnen.

Ons Spaans is basaal, de eigenaar doet het niet veel beter in het Engels. Maar gelukkig hebben voetballiefhebbers weinig woorden nodig. Hij neemt ons mee naar een vertrek achter in de kroeg, waar een prachtig klein museum is ingericht. De focus ligt op de geschiedenis van de WK en het Chileense voetbal. Bij hogere uitzondering opent de eigenaar één van de kabinetten voor ons. Hij pakt een Spaanstalig Panini-album en bladert naar de foto’s het Nederlands elftal van 1974. Een schitterend album uit een tijdperk dat spelers nog gewoon in de camera keken en niet in allerlei atletische posities werden vereeuwigd.

Na het museum besloten we nog een laatste Negra te nemen. Terwijl we tegen het laatste bodempje bier aankijken, stroomt het café vol met in het blauw gehulde mensen. We vallen met onze nariz in de manteca; Universidad de Chile neemt het in de Copa Libertadores op tegen het Paraguayaanse Guaraní. Geheel tegen de Zuid-Amerikaanse traditie in proberen de Chilenen in een systeem te voetballen, maar dat lukt slechts ten dele. Toch zijn de Chilenen veel sterker, echter met name Rodrigo Mora mist kansen waarvan Hugo Walker zou zeggen ‘Die hadden u en ik nog gemaakt’. Tot de 63e minuut, dan beslist Mora met een weergaloze omhaal de wedstrijd. Het lot (of voor veel Chilenen God) is ons goedgezind.

EEN JAAR IN DE ONDERBOND | Afl. 6: Probleemloos

frank heinen
In het feuilleton EEN JAAR IN DE ONDERBOND maakten we de afgelopen maanden kennis met de Russische oliemiljardair Vlado Krasjnowitsj. Clubeigenaar, voorzitter en inmiddels ook trainer van het ambitieuze Groen-Wit-Rood, uit Knark a/d Gunster, spelend  in de Zevende Klasse B (zondag).

De vorige aflevering over Transfertumult vindt u daar. Hieronder aflevering 6.

——-

Krasjnowitsj overleeft machtsstrijd zonder problemen

Na een vergadering van ruim acht uur kwam er uiteindelijk een persverklaring van Groen-Wit-Rood: geen nieuws. De eenkoppige Raad van Toezicht vergaderde maandagavond over de toekomst van de club, maar uiteindelijk was er toch geen honderd procent meerderheid die nodig was om Vlado Krasjnowitsj te ontslaan. Sterker nog: de teller bleef steken op nul.

Vooralsnog staat Krasjnowitsj deze week nog voor de spelersgroep en bereidt hij die voor op het midweekse bekerduel met De Grutters. De handelswijze van de Raad van Bestuur en de gebeurtenissen van afgelopen weekend maken pijnlijk duidelijk dat Groen-Wit-Rood een stuurloze club geworden is, een club die wordt geregeerd door chaos. Afgelopen donderdag had de voltallige Raad van Toezicht een onderhoud met Krasjnowitsj. Conclusie van dat gesprek: de toekomst van Groen-Wit-Rood ligt in handen van voorzitter-eigenaar Krasjnowitsj, die sinds enkele weken ook als trainer voor de groep staat. Volgens de Raad van Toezicht is de Russische oliebiljardair de juiste man op de juiste plaats, ondanks de 14-2 nederlaag dit weekend tegen KFC.

De Raad van Toezicht, vertegenwoordigd door Vanja Patina, stelt in een persbericht dat ‘het feit dat Vlado en ik zowel zakelijk als privé een verbintenis hebben, staat los van deze beslissing van de Raad van Bestuur’.

De sportieve crisis is duidelijk. Groen-Wit-Rood is na een veelbelovende start inmiddels afgezakt naar de laatste plaats op de ranglijst in de Zevende Klasse B (zondag). De wedstrijd tegen De Grutters begint morgenavond om 19:30 op sportpark De Hunsvreede. Toegang is gratis.