Categorie archief: etcetera

ZOMERROOSTER

nieuwsbrief_zomerrooster2Nu het zonnetje eindelijk gaat schijnen, schakelen we even terug. Dit weekend nemen we vrijaf en vanaf volgende week hanteren we het schema dinsdag- donderdag-zaterdag. Met ingang van maandag 29 juli bezorgen wij u weer op elke doordeweekse dag en in het weekend een Voetblah-post. Ons rijke archief biedt de diehard voldoende materiaal ter compensatie.

En dan maken we meteen van de gelegenheid gebruik om u – wellicht ten overvloede – te wijzen op het Twitteraccount en de Facebook-pagina van BallenopdeBerg om te (laten) volgen en te (laten) liken. Want daar gaan wij, als ultieme viering van ons eerste lustrum, het mooiste (retro)voetbalevenement van het jaar van maken. Dus zorg dat u erbij bent!

Advertenties

DE KWESTIE: Wij amateurvoetballers (2)

mazuro
15 Miljoen mensen op dit kleine stukje aarde, land van 1000 meningen
.
Deze geparafraseerde tekst van Frank Pels dateert alweer van 1996. Ondertussen zijn er weer heel wat meningen bijgekomen. Zelfs heel wat meer dan er mensen zijn bijgeklust. ‘Onze’ kwestie maakt dit weer eens onmiskenbaar duidelijk. Nog maar half bekend wat er gebeurd was, buitelden de meningen al over elkaar heen. Priemende vingertjes richting schuldigen, nalatigen, zelfs naar eigen schuld, dikke bult. Een enkeling zette zichzelf buitenspel door deze regel er met de haren bij te slepen. Niets bleef onaangeroerd, variërend van de kleinste detailoplossing tot rigoureuze ingrepen als opheffing van het voetbalspel aan toe. Maar ja, ook dit is weer een mening. In goed gezelschap, want op zeker vrijwel gelijktijdig geventileerd met die van, onder anderen, Youp en Bas. Zo gok ik althans, dit schrijvende op de vrijdagavond.

Er is ongetwijfeld een cultuurhistorische en -filosofische verklaring voor deze obsessieve meningsvorming in de polder. En hoezeer mijn vingers ook jeuken, laat ik dit toch maar over aan onze rubriek The Philosophy of Football. Edoch, de mening krijgt ernstige concurrentie te verduren van het statement. Kijk alleen al op Facebook en Twitter en je wordt gebombardeerd met dringende oproepen tot likes, retweets, downloaden van posters, zelfs tot het aanpassen van je avatar. Zonder respect geen voetbal, je moet er maar op komen. Maar nee, ik wil en ik ga er niet cynisch over doen. Het is allemaal zo goedbedoeld. Hoop ik.. Maar omdat ik niet like, retweet of geen poster voor de raam plak, voel ik me toch een beetje schuldig. Hoor ik er toch niet echt bij, bij die ongetwijfeld immense zelfverklaarde en uitgesproken anti-voetbalgeweldbeweging. Misschien denken ze wel dat ik ervoor ben..

Zonder respect geen voetbal 440x300

Let wel, ik heb respect (om dat veel te vaak misbruikte woord toch maar ’n keer te gebruiken) voor alle initiatieven en de nemers ervan. Ze dóen tenminste iets. Maar ik ben zo bang dat het in veel gevallen hierbij blijft. Dat het voor velen een alibi is om het daarbij te laten, want men heeft zich nu eenmaal uitgesproken. Meegelopen in de stille tocht, meegedaan aan de discussie, de avatar aangepast. Toch, er verandert pas echt iets wanneer iedereen met dezelfde  gretigheid en overtuiging straks daadwerkelijk gaat uitstralen én uitdragen dat het anders moet. Dat men dus het eigen gedrag desgewenst aanpast, maar ook en vooral optreedt wanneer anderen in en buiten het veld zich misdragen. Dat geldt voor clubbestuurders, leiders en trainers, ouders, maar ook voor overige clubleden. Leden die vaak een clubje binnen de club vormen en daarmee – en het zij hen gegund – volop plezier hebben en geen vlieg kwaad doen.

Een overgrote meerderheid van voetbalsportbeoefenaars laat zich niks gelegen aan wat er verder binnen de club gebeurt. Weet amper wat er speelt en voelt zich er al helemaal niet verantwoordelijk voor. B3? Is dat zoiets als K3 of de 3 J’s? Vaak zitten daar heel verstandige mensen tussen die van toegevoegde waarde, op zijn minst ondersteunend, zouden kunnen zijn voor de vaak hardwerkende, altijd aanwezige, maar niet altijd even genuanceerd denkende clubvrijwilligers. Gouden mensen, die echter vaak de achtergrond en de bagage missen om met lastige jongeren en situaties om te gaan.

Want dáár zit wel degelijk een angel, weet ik uit ervaring als voormalig clubbestuurder en vrijwilliger. De (amateur)clubs kunnen onmogelijk zonder vrijwilligers, maar vele vrijwilligers kunnen niet zonder club of welk vrijwilligerswerk dan ook. Dat maakt hen tot onmisbare, maar ook vaak te dicht op en bij de club betrokken personen. Moed-leefjeuitEn die verdienen, maar ook behoeven het om goed te worden begeleid en ondersteund. Elke (speler van een) voetbalclub kent dit soort clubmensen. En elke club kent spelers die het in zich hebben om deze mensen af en toe uit de wind te houden, te ondersteunen dan wel te beïnvloeden. Daar ligt ook een schone en veel nadrukkelijker dan tot nu toe uitgevoerde taak en toezichtplicht van de KNVB.

Maar het clubbewustzijn en -verantwoordelijkheidsgevoel zou bij veel meer mensen aanwezig moeten zijn en gestimuleerd moeten worden. Meteen bij de poort, waarbij bepaalde verplichtingen niet mogen worden geschuwd. En bij het ingaan van diezelfde poort dienen alle leden duidelijk te worden geïnformeerd over en zich te conformeren aan strikt genomen gedragsregels en de normen en waarden van de club. Op straffe van duidelijke sancties bij overtreding ervan.

En de KNVB dan? Die moet, zoals hierboven al aangegeven, veel meer een actief ondersteunende, faciliterende en toezichthoudende rol gaan spelen naar de clubs en hun vrijwilligers  toe.

Maar verbeter de (voetbal)wereld en begin bij jezelf.

Ps. Laat ik één concreet voorstel lanceren om mijn wellicht al te abstracte betoog kracht bij te zetten. De wedstrijden van de B3’s – zeg maar de lagere elftallen – spelen zich vrijwel altijd af op de verst afgelegen velden en op tijdstippen waarop iedereen al lang en breed in de kantine of thuis zit. Alleen de direct betrokkenen zijn aanwezig, dus er is nauwelijks tot geen extra belangstelling/toezicht. Ten eerste, laat deze teams regelmatig op het hoofdveld, dan wel meer centraal op het sportpark spelen. Twee, elke club creëert een poule van vrijwilligers/clubleden – of stelt deze aan – waaruit om toerbeurt een duo belangstelling toont voor c.q. toezicht houdt bij dit soort wedstrijden. Hierop zijn allerlei variaties te bedenken, maar de strekking moge duidelijk zijn.


– De afbeelding die van moed en creativiteit getuigt, komt van http://www.vvor.nl

HET ‘KANSLOZE’ FEUILLETON VAN FRANK HEINEN

Jullie kennen ‘m toch wel zeker? Je hoeft tegenwoordig geen papieren of digitaal blad om te slaan of de literaire lettergrepen van deze kroonprins onder de (sport) columnisten pakken je beet. En laten je niet meer los. Het is wellicht ook daarom dat Frank Heinen zich heeft gewaagd aan een fijnzinnig feuilleton. Een verhaal in stukjes, zoals Frank het zelf noemt. Briljante stukjes dan toch. Over de ondraaglijke kansloosheid van het neo-profvoetballersbestaan. Speciaal voor u, speciaal voor ons. En daar zijn wij niet zo’n klein beetje trots op!

Hoogstwaarschijnlijk heeft u het eerste deel al in uw hart gesloten en inmiddels is ook deel 2 de ether in geslingerd. Klik op de niet te missen afbeelding bovenin links en ga er maar eens lekker voor zitten. Frank neemt u mee op het hobbelige pad der talentvolle kanslozen. Of kansloze talenten, zo u wilt. Hij beschrijft de aandoenlijke treurigheid zó treffend dat je het als het ware aan den lijve ervaart. En er onwillekeurig om en mee moet lachen.

Eigenlijk wil je deel 3 en de twee laatste delen er het liefst meteen achteraan lezen, toch houden wij u – met permissie – een beetje hongerig en nieuwsgierig. Erg lang hoeft u er ook weer niet op te wachten, maar vooraleerst kunt u zich opwarmen aan de eerste twee delen van het Feuilleton van Frank. Wij wensen u heel veel leesgenot met Kansloos.

WEEKENDPOST: Thomas bewees dat voetbal verbroedert

Zijn naam was Thomas en hij was een A-junior die het hiaat op rechtsback die zondagochtend kwam opvullen. Piepjong was hij, met het dons nog op de kaken. Het was zijn debuut in het seniorenvoetbal en Thomas liet direct van zich horen. Hij was zo groen als gras, maar gooide de corpulente linksbuiten, inclusief forse bierbuik, geroutineerd over de knie. Doorgaans zitten invallende junioren na de wedstrijd ietwat bleu en schuchter aan de zijkant van de kantinetafels. Zo niet Thomas. Thomas zat als eerste, bestelde een blad bier en luidde met een ferm ‘Kom, vat allemoal un bierke!´ de derde helft in. We mochten hem vanaf de eerste minuut.

Het seizoen erop werd Thomas een vaste waarde in het team. Thomas bewees dat voetbal nog altijd een vriendensport is en dat voetbal verbroedert. Hij was vijf jaar jonger dan de rest, maar direct één van de sfeermakers, die de anderen aanspoorde om er op en naast het veld een feestje van te maken. En een feestje, dat werd het. Op het veld, in de kantine en in de kroeg. Vier seizoenen mochten we van Thomas genieten. Afgelopen juni kwam hij op 22-jarige leeftijd om het leven bij een auto-ongeluk.

In het mondiale voetbal werd er afgelopen week gesteggeld over de omkooppraktijken rondom Fenerbahçe, vertrok Ron Jans vanwege een paar nederlagen bij Standard Luik en werd John Terry geschorst vanwege racisme jegens een tegenstander. In de kantlijn werd onder de rook van Eindhoven ter nagedachtenis aan Thomas een wedstrijd gespeeld.  Vrienden en familie van Thomas namen het op tegen zijn voetbalteam. Honderden mensen kwamen op de wedstrijd af en vierden de derde helft zoals Thomas dat zou doen. De uitslag, die was iedereen na een half uur vergeten. De reden waarom we bij elkaar waren, die blijft ons bij. Hoe bont de heren voetballers en voetbalbobo’s het in het profwereldje ook maken, Thomas blijft het bewijs dat voetbal een vriendensport is en dat voetbal verbroedert.

ZOMERPERIKELEN

Voor nog éen week hanteert Voetblah het zomerschema dwz posten op ma-wo-vrij. Deze maandagmorgen zal onze post wat later op de dag verschijnen. Hopelijk zal dit u er niet van weerhouden om ons op de voet te blijven volgen.

ZOMERSCHEMA

Vanaf deze week tot maandag 6 augustus zet Voetblah enigszins de voet op de rem. Aangezien ook wij volop willen genieten van deze prachtige zomer, publiceren we deze periode ‘slechts’ 3x per week, te weten op maandagwoensdagvrijdag. Vanaf maandag 6 augustus zijn we dus weer als vanouds doordeweeks dagelijks én met een weekendpost present. En mocht het toevallig ’n keertje regenen, duik dan gerieflijk onder in het bloemrijke Voetblah-archief.

POSTVERTRAGING

Wees niet bevreesd, ook deze druilerige maandag zullen wij voor u trachten op te vrolijken. We zijn echter wat later dan te doen gebruikelijk en hopen rond de klok van 12.00 uw dagelijkse portie Voetblah op te kunnen dienen. Met excuses voor de vertraging.