Categorie archief: Knipogend

ROY HODGSON GRIJPT NAAR HOGERE MACHTEN

mazuro
Roy+Hodgson+Tottenham+Hotspur+v+West+Bromwich+Lq32QDusK64lWie de 66-jarige, Engelse bondscoach Roy Hodgson helemaal niet kent en voor het eerst ziet, zal zeker niet meteen denken aan een voetbalcoach. Deze stiff upper lip in every inch a gentleman doet veeleer denken aan een Labour-parlementslid. Of aan de rector van de Oxford University. Hoe men deze keurige heer ooit zover heeft gekregen om zich in een trainingsjack te hijsen, is mij een volkomen raadsel. Licht je echter zijn doopceel, dan doemt een duizelingwekkende lijst van clubs en functies op. Op zijn conduitestaat staan Inter Milaan en Liverpool, alsmede de landen Zwitserland, Finland en nu dus The Three Lions. Men zegt de moeilijkste baan ter wereld. Waarvoor men dan ook per definitie de verkeerde persoon aantrekt. De Engelse voetbalbond wisselt nog vaker van bondscoach dan Kees Jansma van vrouw.

Ik geef het je ook maar te doen. Middelmatige spelers, die slechts uitblinken in het nachtelijke circuit, tabloids die dit feilloos registreren en de schier mathematische zekerheid dat je er bij elk groot toernooi op penalty’s uit wordt geflikkerd. Dat gaat nu dus veranderen.

Want Roy heeft hogere machten aangeroepen om zijn jongens van het penalty-syndroom af te helpen. Men neme een psycholoog en de grote man achter de Sky-wielersuccessen, Dave Brailsford. Visualiseer even (want dat gaat de psycholoog ongetwijfeld ook doen) hoe dit in zijn werk zal gaan: “Come on boys, concentreer je, focus je op dat ene doel: hij móet er in! Denk aan je buurvrouw, de vrouw van de voorzitter of aan de voorzitter zelf (een beetje voetbalhumor kan nooit geen kwaad, denkt de psych), erin gaan, zal ie!”

Dave_Brailsford_Team_Sky_Team_Principal_2010Brailsford houdt vervolgens een gloedvol betoog, appelleert aan de Union Jack, haalt de Falklandoorlog er nog even bij, kortom schuwt geen enkel stimulerend middel, waarna hij afsluit met wat Engelands WK-slogan zal gaan worden: “The sky is the limit!”
En als de complete Engelse WK-ploeg  in de lucht hangt op weg naar Brazilië schalt het ‘The sky is the limit‘  onophoudelijk door de lucht. Onderwijl visualiseren Wayne en co ieder voor zich dat, wanneer, hoe en bij wie hij erin gaat.

13 juli 2014, 23.30u, Rio de Janeiro, Maracanã (Estádio Jornalista Mário Filho).
Engeland en Uruguay, tot ieders verrassing de WK-finalisten, hebben de verlenging met 2-2 (2x Sturridge, 2x Suárez) afgesloten. Penalty’s dus. De eerste vier gaan er allemaal in. Het helpt. Suárez – die net als Rooney de finale weer mag spelen na een schorsing omdat beiden zich al te letterlijk in elkaar vastbeten tijdens de verder bloedeloze, in 0-0 geëindigde groepswedstrijd – benut feilloos en zonder psychologische hulp de vijfde penalty. Wayne Rooney, omdat vaste penaltynemer Steven Gerrard wegens dopinggebruik naar huis is gestuurd, mag aanleggen en schiet…. huizenhoog over. The sky is the limit..

 

Advertenties

BEWIJS: DE KNJB BESTAAT ECHT

populistSamenzweringstheorieën zijn de krenten in de pap van een fact-checkverslaafde samenleving. Alhoewel een goede samenzweringstheorie wel een zweem van wetenschappelijkheid dient te hebben. Mensen die 9/11 een inside job noemen en daarbij verwijzen naar de manier waarop de torens instortten. Fans die geloven dat 2Pac nog leeft omdat hij in zijn laatste clip sneakers droeg die bij zijn ‘overlijden’ nog niet op de markt waren. Wat mij betreft hebben ze gelijk, omdat ik hun ongelijk niet kan bewijzen.

conspiracy3Het zou mij dan ook een groot genoegen zijn wanneer de enige echte samenzweringstheorie die het Nederlandse voetbal rijk is wat meer uitgediept wordt. Nadat FC Twente diep in blessuretijd een dubieus doelpunt goedgekeurd zag worden, gaven velen hun uiting aan het vermoeden dat de Nederlandse voetbalbond in wezen niet anders is dan een Joodse belangenvereniging. De KNVB is het CIDI op noppen. Scheidsrechterlijke dwalingen in Amsterdams voordeel zijn simpelweg herstelbetalingen. Pleisters op de oorlogswonden.

Voor het seizoen 2012/2013 berekende NRC weliswaar de ranglijst gecorrigeerd voor scheidsrechterlijke dwalingen. Volgens de krant zou Ajax niet met 7, maar met 19 punten verschil kampioen zijn geworden. U denkt natuurlijk: dat is een mooi staaltje objectieve journalistiek van de Rotterdamse Courant. Fout! Want het is natuurlijk geen toeval dat deze Rotterdamse krant eind 2012 verhuisde naar Amsterdam.

Het is zo zonde dat het bewijs voor het bestaan van de KNJB zo matig uitgewerkt is. Kijk al naar het bestuur van de ‘KNVB’. Voormalig Ajax-voorzitter Michael van Praag is bondsvoorzitter. Een ander Ajax-zwaargewicht, Arie van Eijden, was ooit Directeur Betaald Voetbal. Bert van Oostveen, de huidige directeur, is geboren in Amstelveen. Drie keer raden wat het kengetal van Amstelveen is. Zijn voorganger Henk Kesler is weliswaar een Tukker, maar deze tussenpaus was een afleidingsmanoeuvre. Na het kampioenschap van FC Twente trad hij dan ook af om ruim baan te maken voor een joodsgezinde voorzitter.

Davidster(1)Maar dit is nog bewijs aan de oppervlakte. Zoals het goede complotsmeders betaamt, laat je wel verborgen hints achter voor de samenzweringsontdekkers. U denkt bijvoorbeeld: het hoofdkantoor van de bond staat in het bosrijke Zeist, onder de rook van FC Utrecht. Trekt u op de kaart van Nederland echter lijntjes tussen de regiokantoren, dan ontstaat er een davidster. Een zoontje van een goede vriend uit de regio Rotterdam ging afgelopen zomer op KNVB-voetbalkamp. Bij thuiskomst klaagde de blaag dat de inhoud van het verstrekte lunchzakje ‘niet te vreten was’. Hij kreeg ‘een droge ronde cracker met vieze worst’. Woedend belde mijn vriend de ‘KNVB’ op. “Waarom krijgt mijn zoontje Jodenvoedsel?”, blies hij door de telefoon. Een medewerker antwoordde dat er geen matzes, maar rijstwafels waren geserveerd. Vanuit kostenoogpunt was er niet gekozen voor vlees van de slager, maar was er een boterhammenworstdeal gesloten met de plaatselijke super. Maar dat gelooft natuurlijk niemand.

Terug naar afgelopen zondag. Feyenoord zag twee punten door de neus geboord. Bij een overwinning van de Rotterdammers zou de achterstand op Ajax slechts zeven punten bedragen. Zeven is ook het aantal armen van de menora, de bekende Joodse kandelaar. Nu men is genaaid, bedraagt de achterstand negen punten, niet geheel ontoevallig het aantal armen van de chanoekia. De kandelaar die men tijdens de Joodse feestdag Chanoeka gebruikt. Toch vreest men in Amsterdam de klassieker van komende zondag. De arbiter van dienst heet immers Björn KUIPers. Anderzijds is twaalf het getal van perfectie en moet het voor de Godenzonen een geruststelling zijn dat er in de Hebreeuwse bijbel wordt gesproken over ‘de twaalf stammen van Israël’.

PIET SCHRIJVERS NAAR FEYENOORD

Vergeet Co Adriaanse, vergeet Louis van Gaal. Er is maar één man die Ronald Koeman op moet volgen als trainer van Feyenoord en dat is Piet Schrijvers. Hè, wat?! Piet Schrijvers?! De Beer van de Meer? De Bolle van Zwolle? Het Lek van PEC? De Flop van TOP? En dan nu De Stuip van de Kuip? Inderdaad.

Ronald Koeman heeft zijn best gedaan bij Feyenoord, maar Mister ‘die trein komt maar één keer voorbij’ kon van een sprinter geen intercity maken – hoogstens een Fyra. Wat Feyenoord nu nodig heeft is een man die het geloof terug kan brengen dat geboren verliezers toch kunnen winnen. En die man heet Piet Schrijvers. Vijf jaar geleden kwam hij binnen bij mijn amateurclub. We bestonden toen 45 jaar en we waren nog nooit kampioen geworden. De beste spelers (voor zover je daarvan kon spreken) vertrokken en toen kwam Piet. Ineens deden we buikspieroefeningen en kregen we loopschema’s mee. We begonnen wedstrijden te winnen, niet zelden in het laatste kwartier. Dikke loodgieters werden ineens afgetrainde mannen. Wij werden winnaars. Twee Piet Schrijvers 4c257aeca02abdf3313efdcde6842a8c797d57a9740c52f1fea8ea2aa1e755cbweken voor het eind wonnen we op een donderdagavond in minuut 90+5, het getal waar heel Rotterdam sinds zondag een hekel aan heeft. En op een zaterdag in mei werden we kampioen; 24 fusten bier voor ons en een whisky-cola voor Piet.

Ik weet niet of Piet zijn papieren nog heeft, en zijn witte Nissan, maar ik heb even in mijn oude Nokia gekeken en ik heb zijn nummer nog wel.  Als zijn telefoon overging hoorde je altijd ‘opa, telefoon’, ingesproken door zijn kleinzoon. Diezelfde kleinzoon is trouwens drie weken geleden benoemd tot kinderdorpsdichter van Ermelo. Hoe kan het ook anders, met als opa Piet ‘mijn geheim is het rijm’ Schrijvers. Piet woont zelf ook in Ermelo, de plek waar een paar jaar geleden de revolte tegen Mario Been begon. De cirkel is rond, zou Louis zeggen. Het is tijd voor De Vlam van Rotterdam, De Schavuit van Zuid en De Redder van de Rijnmond. En dat laatste rijmt dan wel niet, maar geloof me: geen geluksdronken Feyenoorder op de Coolsingel die daar straks wakker van ligt.

– de foto van Piet met ons favoriete kapsel komt van gahetna.nl

BERRY, DE MUSICAL

renevanrijswijkHet was maar een klein regeltje in de VI van afgelopen week, maar ik raakte er toch even danig van in de war. In de rubriek ‘Anno’ stond de selectie van Helmond Sport uit het seizoen 1994/1995 centraal. Ze eindigden dat seizoen op een grijze dertiende plek. Tot zover niets bijzonders. De vedette van de ploeg was wel bijzonder, want de Helmonders hadden een heuse Europees kampioen in de gelederen: Berry van Aerle. Als ‘oude’ dertiger overbodig geworden bij PSV, sloot hij zijn carrière af bij de club uit zijn geboortestad. Leuk, maar nog steeds niet iets om van je stoel te vallen.

berry van aerleHet kwam in de laatste regel. Die ene zin die het besef gaf dat de wereld nooit meer hetzelfde zou worden. Daar komt ie: “Aan het eind van dit jaar komt er zelfs een musical over cultheld Berry van Aerle.” Ik was daadwerkelijk van mijn stoel gelazerd als ik niet nog in mijn bed had gelegen en las het nog eens en nog eens. Berry, die prachtig plat Helmonds lispelende rechtsback met die lullige snor en een kapsel dat sterke gelijkenis vertoonde met een dooie marmot. De man die na zijn carrière nog een jaartje postbode was. Die zelfs nog gescout werd als scout. Die man treedt nu dus even doodleuk in de voetsporen van Moeder Teresa, Mahatma Ghandi, Evita Perón, Ramses Shaffy, André Hazes en alle andere grootheden waarover ooit een musical is geschreven. ‘Berry, de Musical’…. Ik moest het nieuws even laten indalen, sprong mijn bed uit, kleedde mij aan en besloot om maar even een ochtendwandeling te maken.

Eenmaal weer thuis besloot ik naar gerelateerde artikelen te zoeken. En verdomd! Het was echt waar. Aan het einde van dit jaar gaat de musical in première. In Helmond uiteraard. Berry vindt het ‘wel leuk’, zo zei hij in een interview. Hij hoopte dat hij zou worden uitgenodigd, maar anders zou hij gerust in de rij gaan staan voor een kaartje. Zo is Berry dan ook wel weer. ‘Straks sta ik nog in Carré,’ zei Berry, een tikje schamperend ook nog, in het interview. Ik vind persoonlijk dat we groter moeten denken. Nederland is te klein voor Berry. ‘Berry goes Broadway‘, die orde van grootte. Dan zie ik het voor me dat de makers aan Berry vragen om ‘input’ en dat Berry dan zijn schouders ophaalt en dan met dat heerlijke accent antwoordt: ‘Joa, dè wit ik nie!’

VOETBALLERS IN DE SNEEUW

catalaanWintersport en voetbal. Het is een moeilijke combinatie. Je kunt zeggen dat beide sporten worden gekenmerkt door een relatief hoog risico op blessures. Qua gelijkenissen heb je het dan wel gehad. Voor een betaald voetballer is wintersport daarmee vanzelfsprekend een haast ongeoorloofde hobby. Veel te gevaarlijk. Ruud van Nistelrooij in een sleepjeslift. Je moet er niet aan denken. Geen knieband had het overleefd. Of neem Arjen Robben. RobbenDie man bekomt spontane botversplintering bij het idee alleen al. Misschien dat Transavia voor Arjen wel een gipsvluchtje heen wil organiseren.

Maar ook de gewone voetbalstervelingen hebben doorsnee een slechte relatie met het snowboard of de lange latten. Tennissers, hockeyers en golfers spoeden zich vanaf december met bosjes naar wintersportoorden om er wat centen te verdienen als skileraar. Voetballers gaan hooguit een keer in hun leven naar Snowworld of een andere indoorbaan, om tot de conclusie te komen dat het allemaal veel te veel moeite kost. Rare schoenen, polyester broeken in plaats van een lekker katoenen trainingsbroekie; sjaals, mutsen, handschoenen. Een sport waar je te lang over na moet denken voordat je ‘m kunt beoefenen. Misschien zit daar de crux.

Arnold ScholtenToch zijn er ook (oud)voetballers van wie ik verwacht dat ze gracieus van een berg kunnen glijden. Robbie Witschge en Arnold Scholten – wat een goed skihoofd heeft ie! – lijken me, met terugwerkende kracht, perfect geschikt voor de reuzenslalom. Ik wed dat Alexander Büttner stiekem geboren is voor de half-pipe. Graziano Pellè staat vast zijn mannetje in het Scandinavische langlaufgeweld. Slope-style is Wesley Sneijder op het lijf geschreven. Jasper Cillissen heeft onmiskenbaar de potentie om de Nederlandse Janne Ahonen te worden en ploeggenoot Ahonen+Janne291113Viktor kan misschien beter helemaal overspringen naar de piste, nu zijn naam reeds op de latten staat. En als dat toch allemaal geen succes blijkt, hebben we altijd Evander nog…

Arjen durft ons niet aan te kijken vanaf  fr-online.de
Arnold vonden we op anp-archief.nl

WAS HET ALTIJD MAAR VOETBALWEEKEND…

kalusha
Afgelopen weekeinde was ik met mijn voetbalteam, het immer met loftuitingen toegezongen RKVVO 5 uit Oerle, op voetbalweekend. Ik kan niet anders zeggen dan dat het een verademing was. Een eruptie van levensvreugd. Nu, dagen later, zit ik nog altijd te mijmeren: wat als het hele leven een voetbalweekendje was? Niet à titre personnel, het persoonlijke bestaan van u of van mij. Nee, het totale aardrijk, de complete kosmos, het gehele universum. Welnu, waarde lezer, u en ik zouden volmaakt gelukkig zijn als het ALTIJD ‘voetbalweekendje’ was. Ware het hele leven een voetbalweekend, dan was onze natuurlijke habitat een aftands vakantiehuisje op recreatiepark Geenreettedoen. Een zintuigentuin, waarin de geuren van feces, verschraalde Jupiler en aangebakken gourmetplaten beurtelings onze neusgaten zouden binnenvlinderen.

foto (3)Ware het hele leven een voetbalweekend, dan leefden we enkel samen met gelijkgestemden. Men zou elkaar op straat begroeten met een onstuimige boer, waarna het opstuwende zuur werd uitgeblazen in het gezicht van de te begroeten persoon. Ware het hele leven een voetbalweekend, dan zou de inmenging van vrouwmensen verwaarloosbaar zijn. Slechts de Meiden van Holland Hard hadden we te dulden, zij het 24 uur per dag en op maximaal volume. En natuurlijk José, de opgezette huisbunzing. Ware het hele leven een voetbalweekend, dan was eenieder op zijn hoede wanneer een broeder de rechter bilpartij oplichtte. We zouden elkander lachend toeroepen: “Hoed u voor ontsnappend darmgas!” Wapperen zouden we, met de handjes, en daarbij een onsmakelijk gezicht trekken. Maar onderduims zouden we grinniken om deze schalkse schavuitenstreek. Ware het hele leven een voetbalweekend, dan was de ‘dresscode’ eenvoudig. De benen werden omhuld met een trainingsbroek, opdat we snel en efficiënt – bij jeuk of bij verveling – aan het scrotum konden klauwen. De kapsels droegen we ongekamd en zonder gel. Of met de gel van gisteren.

Helaas. Vanochtend, op de fiets bij het stoplicht, ervoer ik dat het leven nog lang geen voetbalweekend is. Ik voelde wat opborrelen, trok de rechter bilpartij op en wapperde het ontsnappende darmgas vrolijk naar de man naast me. Wat denkt u? Slechts het onsmakelijke gezicht kreeg ik toegeworpen. Geen onderduims gegrinnik, geen ‘Hoed u!’… Ik stond perplex. Er zat niets anders op dan hem netjes te groeten, het zuur  uit te blazen en door te fietsen.

EEN JAAR IN DE ONDERBOND | Afl. 6: Probleemloos

frank heinen
In het feuilleton EEN JAAR IN DE ONDERBOND maakten we de afgelopen maanden kennis met de Russische oliemiljardair Vlado Krasjnowitsj. Clubeigenaar, voorzitter en inmiddels ook trainer van het ambitieuze Groen-Wit-Rood, uit Knark a/d Gunster, spelend  in de Zevende Klasse B (zondag).

De vorige aflevering over Transfertumult vindt u daar. Hieronder aflevering 6.

——-

Krasjnowitsj overleeft machtsstrijd zonder problemen

Na een vergadering van ruim acht uur kwam er uiteindelijk een persverklaring van Groen-Wit-Rood: geen nieuws. De eenkoppige Raad van Toezicht vergaderde maandagavond over de toekomst van de club, maar uiteindelijk was er toch geen honderd procent meerderheid die nodig was om Vlado Krasjnowitsj te ontslaan. Sterker nog: de teller bleef steken op nul.

Vooralsnog staat Krasjnowitsj deze week nog voor de spelersgroep en bereidt hij die voor op het midweekse bekerduel met De Grutters. De handelswijze van de Raad van Bestuur en de gebeurtenissen van afgelopen weekend maken pijnlijk duidelijk dat Groen-Wit-Rood een stuurloze club geworden is, een club die wordt geregeerd door chaos. Afgelopen donderdag had de voltallige Raad van Toezicht een onderhoud met Krasjnowitsj. Conclusie van dat gesprek: de toekomst van Groen-Wit-Rood ligt in handen van voorzitter-eigenaar Krasjnowitsj, die sinds enkele weken ook als trainer voor de groep staat. Volgens de Raad van Toezicht is de Russische oliebiljardair de juiste man op de juiste plaats, ondanks de 14-2 nederlaag dit weekend tegen KFC.

De Raad van Toezicht, vertegenwoordigd door Vanja Patina, stelt in een persbericht dat ‘het feit dat Vlado en ik zowel zakelijk als privé een verbintenis hebben, staat los van deze beslissing van de Raad van Bestuur’.

De sportieve crisis is duidelijk. Groen-Wit-Rood is na een veelbelovende start inmiddels afgezakt naar de laatste plaats op de ranglijst in de Zevende Klasse B (zondag). De wedstrijd tegen De Grutters begint morgenavond om 19:30 op sportpark De Hunsvreede. Toegang is gratis.