Categorie archief: Kritisch

VI BEZONDIGT ZICH AAN GROVE SLUIKRECLAME

kalusha

Michiel Hemmen (26) is weer fit. De targetman van SC  Cambuur kampte wekenlang met verschillende pijntjes, maar hoopt in de uitwedstrijd tegen FC Groningen weer bij de selectie te zitten. Na de komst van Bartholomew Ogbeche en de sterke optredens van Martijn Barto zal Hemmen echter moeten knokken voor een plekje in de spits. Voetblah sprak met hem tijdens zijn bezoek aan Slagerij Ydema uit Hardegarijp, waar Hemmen drie varkenshaasjes kocht voor slechts € 12,99 per kilo. “Ik ben door een ontzettend diep dal gegaan”, bekent Hemmen. “Maar de varkenshaasjes van Ydema hebben me erbovenop geholpen.”

FabregasBovenstaande inleiding is verzonnen. Gelukkig maar. Het is een vorm van sluikreclame waaraan ze zich zelfs bij GTST niet zouden wagen. Toch draait Voetbal International, in alle facetten Nederlands grootste en meest toonaangevende voetbalmedium, zijn hand er niet voor om. De scheidslijn tussen advertentie- en redactionele pagina’s is officieel getorpedeerd sinds het interview met Cesc Fàbregas. VI sprak met de Spanjaard ‘tijdens een presentatie van PUMA in Barcelona’. Let wel: er staat niet Puma, maar PUMA. In hoofdletters. Dat valt lekker op. Op de openingsfoto zie je een lachende Fàbregas. Niet, zoals we hem kennen, in het tricot van Spanje of zijn club Barcelona, maar in een trainingsoutfit van Puma. Oh nee, correctie: PUMA. En hij draagt fonkelnieuwe oranje schoenen. De evoPOWER-voetbalschoenen, zo leert het fotobijschrift. Ook van PUMA.

Compliment voor VI: er wordt in het artikel ook – en vooral – zinvol over voetbal gesproken. Over de werkwijze van Gerardo Martino, over de kansen van Spanje op het WK en over het weerzien met Oranje na de finale van 2010. Helaas voor de lezer, in de slotvraag wordt de commerciële boodschap toch nog eventjes bruusk door de strot geduwd. Ik citeer: “Nog even over Oranje. De nieuwe PUMA-schoen, die vanaf 1 februari in de winkel ligt, is fel oranje. (…) Heb je ze tegen Nederland op het WK aan?” Bah, niet te verteren dit. Zeer teleurstellend voor een voetbalimperium als Voetbal International. Laat ik er maar snel over ophouden. Ik heb hier alweer veel te veel reclame gemaakt voor PUMA. Voetblah blijft graag onafhankelijk.

– We vonden een foto van Cesc Fàbregas op Wallpapersoccer.com. Zoals we hem kennen: in een Barça-shirt. Van NIKE. 

RODE KAART VOOR DE FIFA

ERWINNaast voetballer is uw scribent ook nog raadslid in Enschede. Op 20 september 2010 ging ik met de wethouder in debat over de kandidaatstelling van Enschede als speelstad voor een mogelijk WK in ons land. De zaterdag daarvoor was ik in alle vroegte naar het stadhuis gefietst om de Host City Agreement te lezen, het geheime contract dat een kandidaat-speelstad moet tekenen. Wilde verhalen over het afzetten van snelwegen bleken niet te kloppen, maar van vele andere zaken gingen zelfs de haren op de rug van een onervaren raadslid overeind staan. De gemeente moest bevoegdheden inleveren en investeringen doen waarvan niet bekend was hoe ze te dekken en wat ze na een WK op zouden leveren. Mijn conclusie was dat Enschede het niet moest willen. Dat het WK levens zou kunnen kosten, was totaal niet in mij opgekomen.

Migrant workers Qatar World CupHoe anders is het voor leden van de Majlis-ash-Shura (=adviesraad) in Qatar. De koning en zijn kliek besluiten, zij mogen adviseren. Sinds de vondst van olie is geld geen probleem, de qatari’s zelf krijgen genoeg om niet te zeuren over mensenrechten, gelijke behandeling of ruimtelijke ordening. Het zware en huishoudelijke werk wordt al decennia door onderbetaalde werknemers uit het buitenland gedaan. De vele doden die de bouw van stadions kost, lijken politici langzaam wakker te schudden, maar tot harde stellingname is men nog niet gekomen. De toezegging van de FIFA aan het Europees Parlement om in de toekomst meer rekening met mensenrechten te zullen houden bij toewijzing, is een vreemde. Waarom kunnen die criteria niet gelijk worden toegepast? Daarmee voorkomt men in elk geval meer doden. Zijn de voordelen die leden van het uitvoerend comité ten deel vallen dusdanig groot dat men te bang is om een ander besluit te nemen? Waarom was anders al in 2010 dit besluit genomen? Tot het zover is, moeten Blatter & co nog drie keer herkozen worden! Indonesië viel af omdat de regering geen steunverklaring had uitgebracht, Groot-Brittannië en de VS hadden de gunfactor niet, maar Qatar bleek wel over de juiste papieren te beschikken. Het ontbreken van een voetbalcultuur, stadions of gras was blijkbaar geen enkele belemmering. De menselijke prijs is buiten elke begroting gelaten.  

Onze blogbroeders van In de Hekken zijn een petitie gestart om in elk geval de KNVB tot bezinning te roepen. TEKEN EN DEEL DAT DING! Uiteraard Rote Karte FIFA 0,,17149161_303,00steunen we ook Menno Pot, die het niet leuk vindt, maar toch blijft schrijven over de wantoestanden in Qatar. Het wordt tijd dat we met ons allen een rode kaart aan de FIFA uitreiken.

– De foto met buitenlandse arbeidskrachten staat op theguardian.co.uk
– De rode kaart voor FIFA wordt gegeven op dw.de

IN HAARLEM HOORT EEN ÉCHTE VOETBALCLUB

mrvoetblah
Wellicht had u het als gemiddeld sportliefhebber nog niet meegekregen. En was uw agenda met  Olympische Spelen, Champions League en Eredivisie al ramvol. Maar in Haarlem droomt men van een terugkeer naar het Betaald Voetbal, onder aanvoering van de veelbesproken ondernemer Erik de Vlieger. Inmiddels is er de (onvermijdelijke) Facebook-Pagina ‘In Haarlem hoort een betaald voetbalclub’ abebanketen worden er instemmende spandoeken opgehangen in andere stadions. Rondom het stadion beginnen lokale bakkers van puur geluk marsepeinen poppetjes van ook onze cultheld Abe van den Ban te componeren!

HFC Haarlem ging vier jaar terug failliet en had daarmee de twijfelachtige primeur van een roemruchte club die níet op het laatste nippertje werd gered door gemeente, investeerder of sponsor. RBC Roosendaal, AGOVV en BV Veendam volgden in de jaren daarna en het is de vraag wanneer er weer een Jupiler League-club niet opgewassen blijkt tegen de genadeloze tand des tijds van hoge exploitatiekosten en terugkerende salarisposten versus belabberde bezoekersaantallen en marginale media-minuten. Onderin de vaderlandse Eerste Divisie is het simpelweg geen pretje, vraag dat maar aan Achilles’29, Oss of Almere. ‘Kan het uit?’ is dus de vraag en bovenal: ‘Wil je er wel zijn?’.

IDBVA IMG_3903-1024x768In Haarlem staart men zich blind op het betaald voetbal, terwijl de scheiding met de amateurs er formeel niet meer is. Bovendien bestaat de club gewoon nog en bespeelt ze (na een fusie) tweemaandelijks haar thuishaven aan de Jan Gijzenkade. Met hulp van lokale ondernemers, de veronderstelde achterban en een slim gebruik van het ‘merk’ Haarlem zou de club binnen vijf jaar naar haar oude niveau kunnen promoveren. Sterker nog: als ze een beetje hun best hadden gedaan, hadden ze er nu al kunnen staan. Niets van dat al. Momenteel bungelt Haarlem-Kennemerland toeschouwerloos in het rechterrijtje van de Derde Klasse B.

Blijkbaar is de verleiding om lucht te fietsen onder aanvoering van een grote leider sterker dan de wil om te kijken naar de mogelijkheden van de huidige realiteit. Groot denken en dromen is uiteraard prima, maar laat de oude roem geen lachspiegel worden van ijdele ambities. Dus Haarlem, laat Erik de Vlieger de voorman zijn die de club nodig heeft, maar besef dat het veel leuker is om op zaterdag te spelen tegen buurman EDO in de top van de regionale Hoofdklasse dan op maandagavond tegen het tweede van Twente. En Erik, wordt geen kolderieke polderversie van Vincent Tan, maar spiegel je aan collega-ondernemer John van Zweden die Swansea City met gelijkgestemden stap voor stap naar The Premiership bracht. Laat dat echter niet het doel zijn, want dat verblindt slechts.

In Haarlem hoort geen betaald voetbalclub, maar een échte voetbalclub.

Ps. In Roosendaal bewandelt men momenteel deze weg der geleidelijkheid. RBC promoveerde vorig jaar en doet momenteel mee bovenin de Vierde Klasse. Vorige week werd er voor 200 echte supporters met 5-2 gewonnen van VVR.

KOEN VERWEIJ IS DE ROB RENSENBRINK VAN SOTSJI

cardosoKoenVerweijAls alle dominantie in het mondiale schaatsen dezer dagen in Sotsji iets laat zien, is het dat we er niet zo goed in zijn, dat de beste zijn. In plaats van dat we in Nederland na iedere clean sweep weer een beetje meer in een Oranje euforie verkeren, vragen we ons vertwijfeld af of ‘onze’ sport nog wel Olympisch genoeg is. Dat de Noren en Russen de tien kilometer uit arren moede deze week links laten liggen, maakt onze trots er ook niet heel veel groter op. Wellicht moeten we over een tijdje constateren dat de centimeters die Koen Verweij op de 1500 meter tekort kwam op Zbigniew Bródka wel een blessing in disguise waren.

Tweede worden mag dan voor een sporter vrijwel altijd een traumatische ervaring zijn, voor de geschiedschrijving vormt het een uiterst dankbaar onderwerp. Of het nu het ‘zijn we er toch ingetuind’ van Herman Kuiphof in München, de bal op de paal van Rob Rensenbrink in de hel van Buenos Aires, of het ‘als, als’ van Arjen Robben oog in oog met Iker Casillas in 2010 was, we hebben onze nationale trauma’s met liefde omarmd en waren zelfs niet te beroerd om de Oranjes na de tweede plek in Johannesburg alsnog een huldiging te gunnen.

RobRensenbrinkHet is ook makkelijker om je nationale trauma’s in de armen te sluiten wanneer je als voetbalnatie inmiddels op het tweede plan bent beland. Het relativeert. We mogen lekker zeuren over corruptie bij de UEFA en de FIFA, de oliesjeiks uit Rusland en de Emiraten die we, op Hollywood aan de Rijn na natuurlijk, keurig buiten de deur houden. Het is lekker veilig, dat zwelgen in zelfmedelijden en af en toe een spaarzaam succesje bejubelen. Het is ook daarom dat Sven Kramer inmiddels door zijn alomtegenwoordige dominantie eerder irritatie oproept dan bewondering voor zijn unieke prestaties. Terwijl de gouden medaille(s) van Kramer in Sotsji straks ter kennisgeving zullen worden aangenomen, is het het zilver van Verweij waar we het jaren later nog over zullen hebben. Hij koopt er helemaal niets voor, maar Koen Verweij is de Rob Rensenbrink van Sotsji.

ARCHIEF: Mogen ze door het ijs zakken!


In afwachting van een nieuwe aflevering van Franks feuilleton, gaan we ons op glad ijs begeven, alsmede een beetje vloeken in de kerk, met het herplaatsen van een winterse post uit een voetballoze periode begin 2012. Hiermee vertolken wij waarschijnlijk de gevoelens van vele voetballiefhebbers die lijdzaam moeten toezien dat die andere Vladimir (Poetin) nota bene Irene Wüst omhelst in het huppeltruttige Holland Heineken Huis! Dat wij hiermee, ook binnen de Voetblah-gelederen, tegen zere benen schoppen, nemen we voor lief. Omdat er in elk geval geschopt wordt. En wij geven u nog even de voorspelling mee dat het shorttracken binnen afzienbare tijd het reguliere schaatsen op onoverbrugbare afstand rijdt. Al is het maar omdat het te snel gaat om door het ijs te zakken.


Schaatsen verhoudt zich tot het voetbal als de vaderlandse media tot originaliteit: onverenigbare grootheden. Een duidelijker, eigentijdser bewijs dan dit is niet leverbaar. Ze liggen zo mijlenver uit elkaar dat zelfs een marathonuitzending er niet in zou slagen noemenswaardige parallellen te trekken. We hebben de wissel en – oké dan – de klapschaats. En o ja, die debiele dweilorkesten en dat carnavaleske huppeltrutpubliek hebben we ook aan dat eindeloos rondjes draaiende circus te danken. Natuurlijk, de sportverslaggevers debiteren schaamteloos gemeenplaatsen als ‘door het ijs zakken’, ‘uit de bocht vliegen’ of ‘hij glijdt soepel langs zijn tegenstander heen’.

Vreemd (nou ja) genoeg is juist de sportverslaggeving het enige gebied waarop men meent dat schaatsen en voetballen aan elkaar te lullen zijn. Frank Snoeks is hét voorbeeld van de commentator die op ijzers én noppen stelselmatig uit de bocht vliegt. Jeroentje Grueter komt al ijshockeyend iets dichterbij, al is het maar vanwege de onnavolgbare buitenspelregel. Vroeger hadden we Theo Koomen die vanachter de radio werkelijk alles aan mekaar lulde. Theo liet doodleuk en ongestraft Franz Krienbühl de bal in de kruising koppen en Piet Keizer een rondetijd van 40 sec. neerzetten. Nee, dan Mart Majeur! Die heeft het begrepen. Rept met evenveel dedain over voetbal als dat wij schamperen over schaatsen. Die bedrijft zijn liefde voor het schaatsen tot in extremis. En begrijpt dat schaatsers eigenlijk wielrenners zijn die zich op glad ijs begeven.

Ach, een echte voetballer schaatst niet en vice versa. Johan Cruijff honkbalde, Keessie Verkerk biljartte. Hoewel, welke meer zichzelf  dan een ander respecterende  voetballer heeft niet ooit een scheve schaats gereden? Maar ik zie er toch ook zo een paar de ijzers onder binden. Jan Kromkamp bijvoorbeeld. En heus niet alleen vanwege zijn naamgenoot Jan Eise. Kromkamp heeft de motoriek en speelstijl van een (marathon)schaatser. René Eijkelkamp: lange afstand. Marc Overmars: typische sprinter. Zelfs rasvoetballer Cristinaldo heeft de loop- en dan vooral startstijl van een ijssprinter. Maar daar laat ik het bij, voordat we zo dadelijk nog echt verwantschap gaan voelen met de schaatshysterie. God of Allah verhoede het! Van mij mag het hele schaatscircus door het ijs zakken. Opdat we gevrijwaard blijven van het onophoudelijke gejeremieer over zoveel stedentochten, rayonkoppen en marathonuitzendingen met klakkeloos kletsende klapschaatskluners.

Schaatsen: er is letterlijk geen bal aan!

de mysterieus ogende Piet Keizer komt van http://www.sportgeschiedenis.nl
Jan Eise Kromkamp (nomen est omen!) van telegraaf.nl

PETER R. DE VRIES MOET OP ZOEK NAAR BLAUWE BANAAN

publieksspelerRaiola Il-vero-re-del-mercato-e-sempre-Mino-Raiola_h_partbOmdat de voetbalwereld al geruime tijd big business is, lopen er een hoop dubieuze figuren in rond. Zoals de door velen vervloekte makelaar, waar inmiddels boeken over vol zijn geschreven. Het beeld van de makelaar is dat hij behalve voor zijn speler toch vooral goed zorgt voor zichzelf. Ze profiteren maximaal van het voetbal en geven eigenlijk helemaal niets terug aan de sport. Kortom een beroepsgroep waar uit moreel oogpunt behoorlijk wat op aan te merken is. Maar die er tevens voor zorgt dat je bij bekende voetballers op het ereterras mag zitten. Voor veel mensen de ultieme droom.

Sinds gisteren is Peter R. de Vries ook spelersmakelaar. Hij is Ajacied in hart en nieren en iemand die graag in het middelpunt van de belangstelling staat. Vergaarde bekendheid als dé misdaadjournalist van Nederland en was daar ook zeer goed in. Sterker nog, zijn De ontvoering van Alfred Heineken is het meest en misschien ook wel enige gelezen boek onder voetballers. Die Peter R. de Vries wordt nu dus spelersmakelaar. Een interessante stap. Je zou kunnen opmerken dat hij gewend is om zich tussen de criminelen te begeven. Of is dat te gemakkelijk?

Je neemt toch aan dat PR Sportmanagement een gedegen visie en missie heeft aangaande haar dienstverlening. Zeker als je broer Wouter de dienstenmarketinggoeroe van Nederland is. Dan ga ik er vanuit dat je een unieke dienst gaat aanbieden, iets wat nog niemand heeft en waarmee jij je kunt onderscheiden in een markt vol eenheidsworsten. Een markt ook waar het begrip transparantie nog niet echt is doorgedrongen. Maar helaas niets van dat alles op de website. Ex-Ajax-erelid Piet Keizer schaarde zich achter het bedrijfsplan en wordt opgevoerd voor de technische begeleiding; compagnon en zoon Royce is wellicht een dure auto in het vooruitzicht gesteld. Tot zover het verfrissende nieuws. Nul en generlei toegevoegde waarde dus, waardoor je toch denkt dat Peter er voornamelijk mee begint ter meerdere eer en glorie van blauwe_en_gele_bananenzichzelf en voor die plek op het ereterras. Terwijl er zeker mogelijkheden zijn. Daarom één tip voor Peter: doe het anders en ga samen met Wouter junior  op zoek naar die blauwe banaan!

Koning Mino, de verpersoonlijking van de foute makelaar, komt van sport.panorama.it/calcio/MinoRaiola

– de blauwe banaan vonden we op livewire.nl/site

BARTHOLOMEW OGBECHE IS GEEN STEVE MOKONE

cardoso

Afgelopen week presenteerde Cambuur een nieuwe aanvalsleider. De Nigeriaan Bartholomew Ogbeche zette in 2001 bij Paris St. Germain zijn eerste stappen op de Europese velden. De spits die bij Xerez CD op een zijspoor raakte, grijpt nu in Leeuwarden z’n kans en was direct bepalend in de Friese derby. Eén goal, één assist, geen slechte cijfers voor een speler die de afgelopen tien jaar vooral veel onderweg was van club naar club. Voor Studio Sport-anchorman Tom Egbers kwam de komst van Ogbeche niettemin als een donderslag bij heldere hemel. Real Valladolid, Alavés en Middlesbrough; het CV van Ogbeche was in Hilversum kennelijk niet ter tafel gekomen en dus repte Toms autocue over een ‘tropische verrassing’ van wie ‘in het paspoort staat dat ie 29 jaar oud is.’

MokoneVoetbalquizmastersToegegeven, als er iemand is die over tropische verrassingen mag praten, dan is het wel Tom Egbers. Als auteur van ‘De Zwarte Meteoor’ mag Egbers zich de biograaf noemen van de voetballer bij wie de kwalificatie ‘tropische verrassing’ misschien wel het beste past. Steve Mokone was een van de eerste zwarte profvoetballers in de Nederlandse competitie en was bij Heracles Almelo om uiteenlopende redenen een attractie. Een voetballer uit Johannesburg die in Almelo uitgroeit tot doelpuntenmachine en later zelfs tot één van de beste voetballers in Europa. Dat mag je in 1957 met recht een ‘tropische verrassing’ noemen.

Zestig jaar later doet Bartholomew Ogbeche in Leeuwarden wat Steve Mokone in 1957 al deed. Scoren in zijn debuutwedstrijd. In een voetbalwereld die misschien wel zo aan elkaar hangt van clichés dat zij zelf tot een cliché is verworden, is het niet verrassend dat ook Ogbeche gereduceerd wordt tot een karikatuur van een voetballer van Afrikaanse komaf. De NOS staat daarin uiteraard niet alleen. Als er dan toch een label moet worden geplakt op Ogbeche, dan past het in 2014 beter de Nigeriaan, na dienstverbanden in onder meer Griekenland, Spanje en de Emiraten, als ‘wereldburger’ door het leven te laten gaan. Bartholomew Ogbeche is geen ‘Zwarte Meteoor’. Daar is Steve Mokone simpelweg te goed voor.

– De foto van Steve ‘De Zwarte Meteoor’ Mokone komt van Voetbalquizmasters.nl