Tagarchief: ajax

HEIMWEE NAAR: Johan ‘Segundo’ Neeskens

Het wordt weer eens tijd voor een schaamteloos stukje voetbalnostalgie en -romantiek. Ter verpozing en ter afwisseling van het – hoe terecht vaak ook – schamperen, weeklagen en afserveren. Want hoe gaat het toch met Johan Neeskens? Het is toch een gotspe dat een van de beste middenvelders ooit schijnbaar in de vergetelheid is geraakt. Als was Johan Segundo verworden tot Johan Zero. Omdat, behalve natuurlijk Johan Orakel, Johan Afzeiksnor en Johan De Gekste, ene Johan de Cock nog vaker in het nieuws komt dan Neeskens. Zelfs de onvolprezen accounts Old School Panini en Antique Football lijken welhaast ostentatief Neeskens uit hun collectie te weren. En dat is een godvergeten schande! Totdat onlangs onze bovenste beste blogbroeder MotherSoccer zijn foto overnam van dit eveneens zeer bezienswaardige account voor liefhebbers van oude, curieuze voetbalhelden en -kapsels.

Johan Neeskens. De secondant en op gezette tijden ‘huurmoordenaar’ van De Verlosser, met wie hij een jeugdliefde deelde: het honkbal. En al voetballend hetzelfde honk bezette bij Ajax en FC Barcelona. Neeskens was al op jonge leeftijd spijkerhard en obs-mazuro-300x92meedogenloos, ook voor zichzelf. Gattuso? Nobby Stiles? Nigel de Jong? Bommel? Het waren schoothondjes vergeleken met De Nees. Zijn speelstijl zou tegenwoordig niet meer worden gepruimd door de overgeïnstrueerde arbitrage en het minimum aan incasseringsvermogen van de kleurrijk geschoeide, zorgvuldig gecoiffeerde en veelal in geniepigheid geschoolde voetbalmannetjes. Eigenlijk was en ben ik altijd meer gecharmeerd van stijlvolle, creatieve en verfijnde voetballers. Maar Neeskens is een van de weinige uitzonderingen op mijn regel. Evenals Van Hanegem, die voetballend ook wel wat meer in huis had. Omdat zij exponenten en iconen zijn van de beste voetbalperiode die Nederland ooit gekend heeft, zowel qua kwaliteit als resultaat. En dus behoren tot de beste voetballers die de wereld ooit heeft voortgebracht.

Om welke redenen dan ook wordt De Nees in eigen land niet als zodanig erkend en gefêteerd. In het buitenland wel en al zeker in Spanje, alwaar hij bij Barça destijds qua populariteit zelfs El Salvador naar de kroon stak. Ongebreidelde inzet gekoppeld aan Johan Neeskens 141200-300-442-scalebescheidenheid zijn nu eenmaal publiekstrekkers bij uitstek. En ook de Neeskens-strafschop (beelden onnavolgbaar vocaal begeleid door De Nees zelf) staat bij elke voetballiefhebber voor eeuwig op het netvlies gebrand. Met de opspattende kalk van de penaltystip als de optrekkende rook van het doeltreffende pistoolschot. Opvallend genoeg ontpopte de bescheiden Neeskens zich veel meer tot globetrotter dan ‘man van de wereld’ Cruijff. Die zich, behalve wat uitstapjes naar de VS en Mexico, veelal beperkt tot het traject Barcelona – Amsterdam v.v. Johan Segundo daarentegen vertoefde jarenlang in Amerika; woonde, werkte en trouwde in Zwitserland en was (assistent-)voetbaltrainer in zowel Nederland als in diverse andere landen en continenten. Zijn laatste klusje was bij Mamelodi Sundowns Football Club in Pretoria, Zuid-Afrika. Daar werd hij eind 2012 ontslagen na diverse malen te zijn bedreigd door de fans. Sindsdien ontbreekt vrijwel ieder spoor van De Nees.

Hoe zou het met hem gaan? Waarom heeft Johan Primero zijn voormalige, hondstrouwe secondant nooit aanbevolen voor ’t Technisch Hart? Want spelen met het hart is heel wat anders dan ernaar wijzen op je shirt of er eentje vormen met je vingers. Als er iets ontbreekt aan de moderne beroepsvoetbalspeler is het wel de inzet met hart en ziel. Ik vrees dat Johan Neeskens zich daarbij heeft neergelegd. Met eenzelfde onbewogenheid als waarmee hij tegenstanders neerlegde en neergelegd werd. Kom daar nu nog maar eens om.

Cruyff-NeeskensPs. Bij bovenstaand keiharde duel zat uw scribent hoogstpersoonlijk op de tribune van het Olympisch Stadion, waar nu – godbetert! – geschaatst wordt. Met excuses voor de nogal vreemd gemonteerde beelden en het nog vreemdere commentaar.

– de Ajacied Neeskens staat op fast.mediamatic.nl
– de beide Johannen bij Barça komen van joueurs.com

BEWIJS: DE KNJB BESTAAT ECHT

populistSamenzweringstheorieën zijn de krenten in de pap van een fact-checkverslaafde samenleving. Alhoewel een goede samenzweringstheorie wel een zweem van wetenschappelijkheid dient te hebben. Mensen die 9/11 een inside job noemen en daarbij verwijzen naar de manier waarop de torens instortten. Fans die geloven dat 2Pac nog leeft omdat hij in zijn laatste clip sneakers droeg die bij zijn ‘overlijden’ nog niet op de markt waren. Wat mij betreft hebben ze gelijk, omdat ik hun ongelijk niet kan bewijzen.

conspiracy3Het zou mij dan ook een groot genoegen zijn wanneer de enige echte samenzweringstheorie die het Nederlandse voetbal rijk is wat meer uitgediept wordt. Nadat FC Twente diep in blessuretijd een dubieus doelpunt goedgekeurd zag worden, gaven velen hun uiting aan het vermoeden dat de Nederlandse voetbalbond in wezen niet anders is dan een Joodse belangenvereniging. De KNVB is het CIDI op noppen. Scheidsrechterlijke dwalingen in Amsterdams voordeel zijn simpelweg herstelbetalingen. Pleisters op de oorlogswonden.

Voor het seizoen 2012/2013 berekende NRC weliswaar de ranglijst gecorrigeerd voor scheidsrechterlijke dwalingen. Volgens de krant zou Ajax niet met 7, maar met 19 punten verschil kampioen zijn geworden. U denkt natuurlijk: dat is een mooi staaltje objectieve journalistiek van de Rotterdamse Courant. Fout! Want het is natuurlijk geen toeval dat deze Rotterdamse krant eind 2012 verhuisde naar Amsterdam.

Het is zo zonde dat het bewijs voor het bestaan van de KNJB zo matig uitgewerkt is. Kijk al naar het bestuur van de ‘KNVB’. Voormalig Ajax-voorzitter Michael van Praag is bondsvoorzitter. Een ander Ajax-zwaargewicht, Arie van Eijden, was ooit Directeur Betaald Voetbal. Bert van Oostveen, de huidige directeur, is geboren in Amstelveen. Drie keer raden wat het kengetal van Amstelveen is. Zijn voorganger Henk Kesler is weliswaar een Tukker, maar deze tussenpaus was een afleidingsmanoeuvre. Na het kampioenschap van FC Twente trad hij dan ook af om ruim baan te maken voor een joodsgezinde voorzitter.

Davidster(1)Maar dit is nog bewijs aan de oppervlakte. Zoals het goede complotsmeders betaamt, laat je wel verborgen hints achter voor de samenzweringsontdekkers. U denkt bijvoorbeeld: het hoofdkantoor van de bond staat in het bosrijke Zeist, onder de rook van FC Utrecht. Trekt u op de kaart van Nederland echter lijntjes tussen de regiokantoren, dan ontstaat er een davidster. Een zoontje van een goede vriend uit de regio Rotterdam ging afgelopen zomer op KNVB-voetbalkamp. Bij thuiskomst klaagde de blaag dat de inhoud van het verstrekte lunchzakje ‘niet te vreten was’. Hij kreeg ‘een droge ronde cracker met vieze worst’. Woedend belde mijn vriend de ‘KNVB’ op. “Waarom krijgt mijn zoontje Jodenvoedsel?”, blies hij door de telefoon. Een medewerker antwoordde dat er geen matzes, maar rijstwafels waren geserveerd. Vanuit kostenoogpunt was er niet gekozen voor vlees van de slager, maar was er een boterhammenworstdeal gesloten met de plaatselijke super. Maar dat gelooft natuurlijk niemand.

Terug naar afgelopen zondag. Feyenoord zag twee punten door de neus geboord. Bij een overwinning van de Rotterdammers zou de achterstand op Ajax slechts zeven punten bedragen. Zeven is ook het aantal armen van de menora, de bekende Joodse kandelaar. Nu men is genaaid, bedraagt de achterstand negen punten, niet geheel ontoevallig het aantal armen van de chanoekia. De kandelaar die men tijdens de Joodse feestdag Chanoeka gebruikt. Toch vreest men in Amsterdam de klassieker van komende zondag. De arbiter van dienst heet immers Björn KUIPers. Anderzijds is twaalf het getal van perfectie en moet het voor de Godenzonen een geruststelling zijn dat er in de Hebreeuwse bijbel wordt gesproken over ‘de twaalf stammen van Israël’.

GOED VOETBALLEN ZONDER BAL

allardEr is al veel over gezegd en geschreven. Wat waren ze goed, dieOostenrijkers‘ (toch nog 11 in selectie, 5 in het veld). En wat was Ajax slecht. Of beter gezegd, machteloos. Feitelijk was de eerste helft een kopie van de wedstrijd van Ajax tegen Barcelona, eerder dit seizoen. Met dien verstande dat Ajax donderdag hetzelfde overkwam als Barcelona die avond in november. Toen greep Ajax Barcelona bij de strot en had Barcelona de grootste moeite om onder druk van de Amsterdammers uit te voetballen. Hetzelfde overkwam de ploeg van De Boer tegen Salzburg. Na Barça was iedereen lovend. Een kleine drie maanden later, een dag na Salzburg, wordt die prestatie gezien als een incident.

Waren ze dan echt zo goed? Ja, dat waren ze. Maar dat waren ze vooral toen ze de bal niet hadden. Goed voetballen wanneer je de bal niet hebt. Dat is knap. En verschrikkelijk moeilijk. Want dat doe je met zijn allen. En niemand mag verzaken. Salzburg speelde 4-2-4 en zette Ajax volledig vast. Kwam Ajax er toch doorheen, dan schakelden ze over op 3-3-4. Oftewel, de back aan de kant waar de bal was, schoof door op de back van Ajax. De centrale verdediger werd vervolgens back. Klinkt dit ingewikkeld? Dan moet je je eens voorstellen wanneer je het uit ook nog moet voeren! Dat is verschrikkelijk moeilijk en zwaar. Want als een speler te laat komt, word je weggetikt. Z0als we hebben kunnen zien, gebeurde dat niet. Als je zó goed voetbalt wanneer je de bal niet hebt, win je de wedstrijd altijd.

vlcsnap-2011-03-18-13h24m49s58kopie

Ongetwijfeld zullen de Nederlandse ploegen die de ArenA bezoeken deze speelstijl gaan kopiëren. Vol drukzetten. Want we hebben toch gezien dat dit werkt. Daarmee gaan de ploegen voorbij aan de fantastische teamprestatie van de Oostenrijkers. Eentje waarbij iedereen exact weet wat hij moet doen. Eentje waarbij niemand verzaakt. De ploegen in de Eredivisie zijn hier domweg niet goed genoeg voor. Zij kunnen niet voetballen zonder bal. Dat zit niet in onze cultuur en vinden we niet leuk genoeg. De Amsterdammers hoeven zich daarom geen zorgen te maken. Er zal er altijd wel eentje zijn die verzaakt..

LOUIS VAN GAAL ALS CHEF DE MISSION

publieksspelerDinsdag maakte AZ bekend dat het Teun de Nooijer gaat toevoegen aan de begeleiding. Na een honkballer bij Ajax neemt nu in Alkmaar een hockeyer het stickje over van Hans Vonk. Na Toon Gerbrands en John van Lottum dus weer een niet-voetballer op kantoor in het AFAS Stadion. Vorige week las ik in VI dat er in de talentenfabriek van Ajax bijkans meer niet-voetballers rondlopen dan mensen die wel tegen een bal kunnen trappen. Onder anderen polsstokhoogspringer Christian Tamminga is aangetrokken om de lat nog wat hoger te leggen. Niets mis mee. Het is juist goed dat het voetbal kennis vanuit andere sporten ophaalt. Wij stelden niet voor niets voor om Marc Lammers bondscoach te maken.

Maar andersom zien we het eigenlijk nooit. Tuurlijk sprong  Silvio Dilliberto als kicker over naar de Amerikaanse voetbalvorm, maar dat was in actieve dienst. Kennelijk is er in andere sporten geen behoefte aan de specifieke kennis van voetballers. Wat de vraag opwerpt of die er wel is. Vermoedelijk niet en dat is niet zo vreemd. Topvoetballers kunnen en hoeven er tijdens hun actieve carrière namelijk geen baan of studie bij te doen. Ze weten dat ze financieel onafhankelijk gaan worden, maar voor veel andere Nederlandse sporters geldt dit niet. In de jeugd van menige BVO hebben spelers al een beter salaris dan een topper in de Nederlandse volleybalcompetitie ooit zal halen.

Dus enerzijds ontbreekt het simpelweg aan de kennis en anderzijds is er de noodzaak niet. Maar toch zou het mooi zijn. Met Arjen Robben als trainer van de Nederlandse schoonspringers maken we geheid kans op een medaille in Rio. En Nigel de Jong zou zelfs Badr Hari nog een lesje kunnen leren. Of wat te denken van Louis van Gaal? Niet als coach, maar als chef de mission natuurlijk. Want Louis heeft overal verstand van. Helaas zullen we het nooit meemaken. Niet per se omdat voetballers er te dom voor zijn. Nee, ze hoeven na hun carrière gewoon niet meer.

– Op stanyfalcone.com vonden we Jonathan De Falco die dus na zijn carrière bij RC Mechelen als Stany Falcone overstapte naar een heel andere tak van sport.

BUIGEN VOOR BRYAN RUIZ

cardoso

Bryan Ruiz gaat PSV 659,79 euro per minuut kosten. Tenminste als hij in alle wedstrijden negentig minuten zijn opwachting maakt. Voetbalorakel @Sportzeloot rekende het ons keurig voor. Gisteren werden we in Studio Voetbal al lekker gemaakt met al het moois dat Bryan Ruiz in twee jaar FC Twente te voorschijn toverde. Tweeënhalf jaar Fulham later is Ruiz geen steek opgeschoten in zijn, naar het leek, veelbelovende carrière en is het PSV dat hem als een grote vis komt bevrijden uit Engeland. Hetzelfde geldt voor Zakaria Labyad, die na een mislukt avontuur in Portugal opeens geacht wordt Vitesse het zo vurig gewenste kampioenschap te bezorgen.

574px-Bryan_Ruiz_vs_Reading_2013Collega-scribent Publieksspeler legde onlangs al haarfijn uit dat de winterse transferwindow weinig meer toegevoegde waarde kent dan ‘wat erbij’. Toch blijken de Nederlandse topclubs deze weken bereid diep in de buidel te tasten voor wat zij zien als een directe versterking. Niet alleen PSV en Vitesse, maar ook Ajax toonde zich bereidwillig om voor een fors bedrag een ‘miskoop’ aan de selectie toe te voegen. Ola John kwam toch niet, maar het is opvallend dat men zo veel geld over heeft voor huurspelers die op z’n zachtst gezegd de afgelopen seizoenen een beetje hebben stilgestaan in hun ontwikkeling.

Dat de verschillen in het Europese voetbal groter zijn geworden, is bekend. Dat Nederland op steeds jongere leeftijd z’n grootste talenten uitzwaait ook. Wranger is dat die talenten kennelijk niet langer in staat zijn om de Europese top te veroveren, maar zelfs in de subtop daaronder al verdrinken en uiteindelijk met hangende pootjes terugkeren naar Nederland. Labyad en Ruiz worden bij Vitesse en PSV teruggehaald als grote jongens die middels een huurcontract voor direct succes moeten zorgen. Of dat succes er komt valt te bezien, maar dat Nederland z’n groeibriljanten en sterren al voor hun 28ste ziet terugkeren van respectievelijk Sporting Portugal en Fulham is geen goed teken. Een miljoen euro voor zestien wedstrijden rehabiliteren in Eindhoven. Daarmee maakt PSV een wel heel diepe buiging voor Ruiz.

DE KERSTGROETEN VAN RIBÉRY

annemarieMorgen ga ik naar Keulen. Op zoek naar het kerstgevoel of zo. Ze hebben daar namelijk niet gewoon één kerstmarkt. Nee, ze hebben er veertien. En er rijden kerstmannen rond op Harley Davidsons met allemaal een kerstboom op de achterkant van hun motor gebonden. Heb ik van horen zeggen. En voor de culturele input moet ik op zoek naar een spooktrein, tipte iemand anders mij. Dan lijkt het net alsof er een trein aankomt. Maar toch niet. Bij wijze van kunstproject. Het soort situatie waarvan ik me had voorgenomen om er nooit in verzeild te raken. Maar tegenwoordig heb ik een vriend. En het leek hem zo gezellig om samen met mij naar een kerstmarkt te gaan. ‘Want schatje, dat moet je toch een keer meegemaakt hebben. En ze hebben er curryworsten,’ zei hij er met een smekende blik bij.
Dat laatste deed ‘t ‘m natuurlijk.

Dus, om alvast in de Duitse kerstsfeer te komen, heb ik vandaag de kerstgroet van Bayern München zitten kijken. Twee minuten en zestien seconden duurt het filmpje waarin het hele team en de technische staf, bijgestaan door mascotte Berni de beer (die ‘FYI’ een eigen Facebookpagina heeft), met kerstmutsen- en baarden uit volle borst de ultieme kerstkraker Jingle Bells zingt. Het lijkt erop alsof ze allemaal braaf de tekst uit hun hoofd hebben geleerd. Èn er straalt nog enigszins plezier vanaf ook. Maar er is er maar één die mijn hart doet smelten en dat is Franck Ribéry. Door het enthousiasme waarmee hij staat mee te klappen op de maat doet hij me denken aan een Duracell-konijn. Aandoenlijk, onvermoeibaar en op den duur irritant.

Het is nu afwachten of Ajax ook met een kerstgroet komt. Ik zie het wel voor me. Met Frank de Boer als kerstman voor op de slee, voortgetrokken door de kliek Scandinaviërs, allen met een hertengewei op hun hoofd. De rest van het elftal is verkleed als elfjes en zingt onder aanvoering van elfencommandant Daley Blind een variant op Midden in de Winternacht:

Midden in de winterstop
Gaat de geldkraan open
Overmars is gechanteerd
En zal Martens kopen

En wie niet zingt die is geen Jood.

Maar gezien de inspiratieloze videoboodschap tijdens het Amsterdamse Sportgala deze week (er stond helaas al een teamuitje gepland naar het concert van Anouk), waarin een duidelijk diep ontroerde Siem de Jong elke supporter tot in Papoea-Nieuw-Guinea bedankte voor de steun, heb ik weinig hoop dat Ajax het kunststukje van Bayern München zal overtreffen. En dat is dit keer niet de schuld van de Duitsers. Wij Nederlanders houden van lekker normaal doen. Geen glitter en glamour in de boom, maar gewoon een piek en elf ballen. Geen kerstliedjes zingen bij de open haard maar gewoon aan tafel zitten, schransen en je bek houden.

Ineens heb ik ontzettend veel zin om naar Keulen te gaan.

RODNINHO

renevanrijswijk
cambuur stadionEen heerlijke voorjaarsdag in 1999, voor het stadion van Cambuur Leeuwarden. Een fonkelnieuwe leren bal ging van hand tot hand en iedereen zette er zijn handtekening op voor een Fries jongetje van een jaar of tien dat van oor tot oor glunderde bij het aanschouwen van al die sterren: Edwin van der Sar, Mario Melchiot, Jari Litmanen, Shota Arveladze, Dani en…. een gozer met een ongeschoren bakkes en een lange paardenstaart.

Die laatste was wel wat twijfelachtig, vonden enkele andere kinderen. Hij droeg wel een hesje van Ajax, zo’n echte, en hij stond met de andere spelers te praten en te lachen dus hij moest wel een wisselspeler zijn. Dat riep de eigenaar van de bal dus ook: ‘Hij is een wisselspeler. Ik ken hem wel.’ De bal kwam bij Dani, die geroutineerd tekende. Dani gaf de bal door aan mij. ‘Jij ook.’ Grijnzend signeerde ik de bal. Dichterbij het bestaan van een profvoetballer zou ik in mijn leven niet meer komen. De jongens moesten allemaal smakelijk lachen. Dat lachen verging ze overigens later die middag wel, want Ajax kreeg met 4-1 vanonder uit de zak door Cambuur. Ik was steward bij Ajax in die tijd en reisde het hele land door met de club.

Veertien jaar later speelt Ajax weer tegen Cambuur. Ik ben allang geen steward meer. Ik zit bij thuiswedstrijden als supporter in het stadion en bij uitwedstrijden thuis of in de kroeg. Ajax speelt in Leeuwarden. Ik zit thuis in Amsterdam. In Leeuwarden loopt een bonkige vent van een jaar of vierentwintig naar zijn schuurtje. Hij wil wat aan zijn maten laten zien. Hij heeft ‘m nog, die leren bal met de handtekeningen van de Ajax-selectie uit 1999. Hij laat ze allemaal zien aan zijn vrienden die bewonderend naar het relikwie kijken. Ze lezen mee. Ze herkennen de handtekeningen van Van der Sar, Melchiot, Litmanen, Arveladze, Dani en…. wie? Rodninho? Frank de Boer en Rodninho 1507599_10202865907752808_1924883047_nWie de hel was dat? De mannen pijnigen hun hersens, maar bij niemand roept die naam enige herkenning op. ‘Zal wel een wisselspeler zijn geweest die nooit is doorgebroken,’ maakt de eigenaar van de bal aan alle discussie een einde. De bal wordt weer opgeruimd. Rodninho verdwijnt weer in de anonimiteit van een Leeuwarder schuurtje.

Uitblinkende invaller die dag aan de kant van Cambuur die dag was overigens een jongen met een ongeschoren bakkes en een lange paardenstaart: René van Rijswijk.