Tagarchief: Europa League

GOED VOETBALLEN ZONDER BAL

allardEr is al veel over gezegd en geschreven. Wat waren ze goed, dieOostenrijkers‘ (toch nog 11 in selectie, 5 in het veld). En wat was Ajax slecht. Of beter gezegd, machteloos. Feitelijk was de eerste helft een kopie van de wedstrijd van Ajax tegen Barcelona, eerder dit seizoen. Met dien verstande dat Ajax donderdag hetzelfde overkwam als Barcelona die avond in november. Toen greep Ajax Barcelona bij de strot en had Barcelona de grootste moeite om onder druk van de Amsterdammers uit te voetballen. Hetzelfde overkwam de ploeg van De Boer tegen Salzburg. Na Barça was iedereen lovend. Een kleine drie maanden later, een dag na Salzburg, wordt die prestatie gezien als een incident.

Waren ze dan echt zo goed? Ja, dat waren ze. Maar dat waren ze vooral toen ze de bal niet hadden. Goed voetballen wanneer je de bal niet hebt. Dat is knap. En verschrikkelijk moeilijk. Want dat doe je met zijn allen. En niemand mag verzaken. Salzburg speelde 4-2-4 en zette Ajax volledig vast. Kwam Ajax er toch doorheen, dan schakelden ze over op 3-3-4. Oftewel, de back aan de kant waar de bal was, schoof door op de back van Ajax. De centrale verdediger werd vervolgens back. Klinkt dit ingewikkeld? Dan moet je je eens voorstellen wanneer je het uit ook nog moet voeren! Dat is verschrikkelijk moeilijk en zwaar. Want als een speler te laat komt, word je weggetikt. Z0als we hebben kunnen zien, gebeurde dat niet. Als je zó goed voetbalt wanneer je de bal niet hebt, win je de wedstrijd altijd.

vlcsnap-2011-03-18-13h24m49s58kopie

Ongetwijfeld zullen de Nederlandse ploegen die de ArenA bezoeken deze speelstijl gaan kopiëren. Vol drukzetten. Want we hebben toch gezien dat dit werkt. Daarmee gaan de ploegen voorbij aan de fantastische teamprestatie van de Oostenrijkers. Eentje waarbij iedereen exact weet wat hij moet doen. Eentje waarbij niemand verzaakt. De ploegen in de Eredivisie zijn hier domweg niet goed genoeg voor. Zij kunnen niet voetballen zonder bal. Dat zit niet in onze cultuur en vinden we niet leuk genoeg. De Amsterdammers hoeven zich daarom geen zorgen te maken. Er zal er altijd wel eentje zijn die verzaakt..

Advertenties

DE RUSSEN KOMEN, MAAR WANNEER?

cardoso

Jack van Gelder roept het al jaren. Dat het niet lang meer kan duren. Al die roebels, al die getalenteerde Brazilianen, het is een kwestie van jaren voor we eindelijk eens een Russische Champions League-winnaar mogen begroeten. Jack, ziener als hij is, riep het vier jaar geleden al. Toch moet ook hij inmiddels inzien dat het allemaal niet meevalt in Moskou, Sint-Petersburg of om het even welke Russische deelrepubliek. Geld lijkt helemaal geen rol te spelen, maar te vaak wordt in alle tomeloze ambitie aan de belangrijkste vereiste voorbijgegaan. Tijd. Tijd en geduld.

keep-calm-the-russians-are-comingHet is inmiddels tien jaar geleden dat Roman Abramovitsj in Londen neerstreek om van Chelsea een Europese topclub te maken. Vele miljarden volgden, maar vooral duurde het uiteindelijk negen jaar om The Blues de beste van Europa te maken. Inmiddels strijd Chelsea jaarlijks met nog vijf ploegen om de Engelse titel en is het in Europa op z’n meest een outsider voor de Champions League. De beste van Europa worden, is geen kwestie van een diepe portemonnee, maar vooral van een lange adem. En juist in Rusland lijken bestuurders en spelers vaak wat kortademig te zijn.

Gisteren verdween CSKA Moskou roemloos van het Europese toneel. Ook vedette Keisuke Honda heeft niet het geduld om in Rusland zijn voetbaldroom te verwezenlijken en lonkt inmiddels weer volop naar de Europese topcompetities. Een paar duizend kilometer zuidelijker werd die voetbaldroom al eerder een stuk rigoureuzer de nek omgedraaid. De clubleiding van Anzji Machatsjkala trok volledig de stekker uit het miljoenenleger dat slechts een paar jaar ervoor ambitieus de Europese top wilde gaan bestormen. Uitgezonderd Zenit Sint-Petersburg, dat met veel geluk nog een rondje met de besten mee mag, zal de Russische voetbaldelegatie dit jaar wederom z’n geluk moeten beproeven tussen de B-garnituur en de ploegen met andere prioriteiten in de Europa League. Geld speelt geen rol, maar de Russen moeten net als Jack van Gelder wat minder haast maken.

ALLEEN MET EEN BEKER EUROPA IN

cardoso

“De finale in de ArenA is nog ver weg, maar haalbaar,” sprak Daley Blind na de kansloze 4-1 nederlaag tegen Real Madrid. Voor Roberto Mancini kwam de uitschakeling in Europa wel “van pas in de Premier League”. Niet vaak werd de identiteitscrisis waar het Europa League-toernooi zich momenteel in bevindt zo genadeloos blootgelegd. Overbodig voor de toplanden, een heuse prijs voor hen die in het kampioenenbal tot een reserverol zijn veroordeeld. Het is niet verrassend dat zelfs de UEFA met de handen in het haar zit met de ontwikkeling van de Europese toernooien.

CL van El Ronzo

Eén van de oplossingen die worden besproken, is het uitbreiden van de Champions League ten koste van de Europa League; 64 teams die spelen om de cup met de grote oren. Zeven teams uit Engeland zouden er mee kunnen doen, je gaat je afvragen waarom er dan überhaupt nog een Premier League gespeeld wordt? Ik begrijp de commerciële drang om zoveel mogelijk topwedstrijden de beeldbuis op te slingeren, maar volgens mij lopen we zo langzamerhand tegen onze grenzen aan. Zes of zeven Classico’s in een jaar, clubs die twee tot drie officiële wedstrijden per week spelen, het is allemaal wat te veel van het goede.

De Europa League afschaffen, daar zijn al eens meer stemmen voor op gegaan. Ik zou er juist voor pleiten zowel de Champions League als de Europa League weer exclusief te maken. De Champions League enkel voor landskampioenen en hooguit de beste nummers twee, en de Europa League weer terug laten keren als de Europa Cup voor Bekerwinnaars. Weg met Europese troostprijzen, prijzen pakken om nog meer prijzen te kunnen pakken. Opdat het Kampioenenbal weer een echt Kampioenenbal mag worden.

EUROPA LEAGUE, VOOR DE ÉCHTE LIEFHEBBER


De échte voetballiefhebber kijkt en volgt alles. Van het Championship-toetje na hoofdgerecht Match of the Day op de zaternacht tot de Topklasse-samenvattingen op de verschillende regionale zenders in het Tele2-pakket. Als er ergens tegen een bal wordt getrapt, weet de liefhebber van de hoed en de rand. Geen transfergerucht te klein, geen praatprogramma te veel. De echte liefhebber houdt zielsveel van het spelletje. Als een weerloze verslaafde; een televisiejunk die zijn shot Jupiler League nodig heeft om op de been te blijven in zijn voor het overige, vrij sleurderige bestaan.

Op het moment van schrijven speelt Twente tegen Levante en neemt Spurs het op tegen Maribor. Het uitgezakte lijf van de liefhebber hangt voor de televisie om de poulefase van de Europa League live te aanschouwen. Hij trekt de derde avond op rij door tot het krieken van de voetbalvrijdag; die passend wordt ingeluid door de samenvatting van Ironi Kiryat Shmona – Sparta Praag. Nadien strompelt de liefhebber van bank naar bed. Hij mompelt nog wat over omgekochte knipoog-Kroaten en achterlijke achterlijn-grensrechters  alvorens de slaap te vatten.

De Europa League is hét toernooi voor de echte liefhebber; het stopt namelijk nooit. Voorrondes vanaf juni; een poulefase waar geen eind aan komt en subtoppers uit Cyprus die tot eind november spelen tegen middenmoters uit Finland.  In maart komen er wat falende topclubs bij en uiteindelijk wint in mei Atletico Madrid de beker. En dit year round circus wordt passend vertaald in televisievulling door RTL7; met presentator en analytici die openlijk  hun desinteresse etaleren en daarmee de liefhebber stelselmatig schofferen. Maar de liefhebber heeft geen keus: hij moet kijken, hij moet het zien.

Wil iemand de liefhebber tegen zichzelf beschermen en dit verschrikkelijk overbodige toernooi afschaffen aub?!

BILBAO OP CRUIJFFIAANSE TOEREN

Twee keer winnen van Manchester United! Dat mag voorwaar een puike prestatie worden genoemd! Athletic Bilbao plaatste zich ten koste van de kampioen van de Premier League voor de kwartfinale van de Europa League. De wijze waarop verdient alle lof. Met een dosis lef, inzicht en agressiviteit legden zij de Mancunians het vuur zó na aan de schenen dat zelfs  sir Alex leek uitgeblust. Nog opvallender was dat Bilbao met louter Basken aan de aftrap verscheen!

Nu de Europese Unie onder druk staat, worden de sentimenten gevoed die doen terugverlangen naar een samenleving zonder buitenlanders. Sowieso ondenkbaar en in het voetbal al helemáál. Voorzitter Josu Urrutia bekrachtigt ‘slechts’ een duidelijk statement: de Baskische jeugd krijgt voorrang. En dat terwijl de club van origine is opgericht door Britse immigranten als zijnde Athletic Club. Tijdens het regime Franco waren niet-Spaanse namen verboden, vandaar dat de plaatselijke FC haar naam veranderde.

Het Baskische voetbal heeft hoogtij-jaren gekend met Real Sociedad en Athletic. De basis voor het Baskenland werd gelegd in 1911. Real Sociedad diende een klacht in tegen alle buitenlanders, die aan de aftrap verschenen bij haar rivaal. Sinds 1912 voert Bilbao getrouw een beleid uit dat is gericht op jeugdspelers uit de directe omgeving. Deze aanpak heeft zelfs Johan Cruijff in beroering gebracht. Daar kan zelfs zijn Barcelona niet tegenop, alhoewel Guardiola ook 7 Spanjolen opstelde in de Champions League. Maar dat zijn nog lang geen 11 Catalanen. Tot die tijd doen wij het met onze eigen, onvolprezen decatalaan.

Ps. De tevreden sigarenrokers komen van http://www.zimbio.com

TELEVISIE UIT, BOEK AAN

Ik heb het namelijk allemaal gemist gisteren, die potjes in de poulefase van de Europa League. Van Wolfswinkel gescoord? Twente wint van Polen? PSV wint van Roemenië en AZ deelt de punten met Oekraïne? Het zal allemaal wel; vanaf maart (als de Champions League-afvallers erbij komen) zal ik het wat intensiever gaan volgen.

Bovenstaande informatie verkreeg ik door een minuutje koppensnellen op VI.nl, maar langer bleef ik hangen bij de gebruikelijke boekenreclame op die site. Ditmaal niet gewijd aan hoogtepunten, goals of sterrendom, maar aan een tragische episode in het mondiale voetbal, de dood van de Duitse doelman Robert Enke. Het zag er daardoor wat wrang uit, zo’n schreeuwende aanprijzing van een boek met zo’n naar onderwerp.

Het boek werd geschreven door Ronald Reng, een bevriende doelman. Maar eigenlijk had Enke het zelf willen schrijven. Een boek over depressie van een voetballer, niet over de dood van een voetballer. Maar dat werd het toch en zowel de vrouw als de agent van Robert Enke hielpen mee met het vertolken van het verhaal van een man die zich gedwongen voelde om voor het oog van het publiek ‘de kalme, betrouwbare doelman’ te spelen, terwijl hij van binnen ‘werd achtervolgd door een ziekte’ die hij uiteindelijk niet bleek te kunnen beteugelen.

Ps. Bovenstaande quotes komen uit dit interview met de biograaf. Genoeg aanleiding om de komende avonden de verschillende leagues te laten voor wat ze zijn en het boek over de verborgen kant van de voetballerij tot je te nemen.

RENÉ VAN DER GIJP: EEN HARD GELAG

Allard ergert zich de laatste tijd steeds vaker aan de kritische Nederlander. In het kielzog van René “Alleen Barcelona is top, de rest kan er hé-le-maal niks vanvan der Gijp, lult iedereen erover hoe slecht het wel niet is. En kom niet aan met “De beelden spreken toch voor zich!“, want van iedere ploeg (en speler) is een compilatie samen te stellen van blunders, domme beslissingen en technisch falen waardoor het lijkt dat ze er inderdaad niets van kunnen. Over makkelijk scoren gesproken..

Neem bijvoorbeeld René’s leidend voorwerp Manolev. Heel Nederland denkt dankzij René dat deze man bij een vierdeklasser nog niet eens mee kan. Diezelfde Manolev is wel basisspeler van de aanstaande kampioen van Nederland, speelt bij de laatste 8 van Europa en staat in de belangstelling van menige topclub. Oftewel, die beste man ken dus ècht wel foebelen. Naast PSV hoort ook FC Twente bij die laatste 8 en dat is iets waar we best trots op mogen zijn. Daarbij dicht ik beide clubs voldoende kansen toe om zich ook bij de laatste 4 te scharen.

Voeg daarbij de tweede plek op het afgelopen WK en er is maar een conclusie mogelijk: wij kunnen dus wel degelijk goed voetballen. En met voetballen bedoel ik niet alleen op het veld, maar ook daarbuiten. Want de beperkte budgetten in vergelijking met de rest van Europa dwingen ons tot het maken van goed beleid. Alleen dan kunnen we het ver schoppen. Jammer genoeg is goed beleid commercieel gezien veel minder goed uit te buiten en qua kijkcijfers uit te venten. Want een compliment in combinatie met de lach van René komt niet aan. En dat is een hard gelag. Leedvermaak daarentegen wel. En dat is wat de gemiddelde kijker wil zien. De vraag is alleen: Bent u graag gemiddeld?? Wij hopen van niet…