Tagarchief: george best

ANDERS ANDRÉS

Deze weken herplaatsen wij met enige regelmaat oude posts over Andrés ‘El Blanquito’ Iniesta, die onlangs zijn afscheid van Barcelona heeft aangekondigd. Deze dateert alweer van 2011 en is geschreven door oud-scribent De Catalaan.

Stel: een jaar of elf geleden was je er heilig van overtuigd dat de millenniumwisseling een einde zou maken aan de geordende samenleving zoals jij die kende. Je was groot voetballiefhebber en, ondanks je leeftijd van een jaar of twintig, fan van George Best. Je besloot George’s hoofd over je gehele rug te laten tatoeëren; het was namelijk te groot voor je schouderblad en op je borstkas pronkte al de weelderige haardos van John de Wolf. Jullie, jij John en George, werden dikke vrienden.

Genieten van deze schizofrene vriendschap kon je helaas niet lang. Naast George’s hoofd incorporeerde je immers ook zijn levensstijl. Het beetje geld dat je bezat, spendeerde je in een mum van tijd aan drank, drugs en hoeren. De rest ging op aan domme dingen. “Geen nood”, dacht je nog. De millenniumbug zou het geld, jouw redenatie volgend, anders evenwel klokslag 2000 digitaal vernietigd hebben. Maar helaas… de wereld draaide door. Toch maar goed dat je voor de zekerheid een plekkie had gereserveerd bij de padvinders van de FARC, Tamiltijgers, Mujahideen en het Vaticaan. Je wilt toch wat te kiezen hebben na zo’n financieel fiasco, nietwaar?

Je keuze viel uiteindelijk op de Tamiltijgers. Het zinde je echter niet dat deze tijgerpadvinderij je na tien en een half jaar nog steeds als welpje behandelde en je besloot terug te keren naar Europa. Zo kon het dat je in de zomer van 2010 op een Italiaans strand El Blanquito tegen het vege lijf liep, zonder te weten wie je voor je had. Je accepteerde zelfs een potje 1 tegen 1. En, ofschoon volledig geknipt en geschoren, dacht je, als je ‘m zo zag zitten, naderhand nog steeds: “Die moet ik toch kunnen hebben, ook al is-ie wereldvoetballer van het jaar!”

Advertenties

LINKSE EN RECHTSE VOETNOTEN


De ware voetbalkenner dient te weten of een eenmaal gespotte voetballer links- danwel rechtsbenig is. En welk beentje de twee- of meerbenige van nature het eerst voor(t)zet.  Jawelzeker zijn er ook meerbenigen. Wijlen Nico Scheepmaker beschreef ooit virtuoos het fenomeen der vierbenigheid. De Verlosser (er)kende dienaangaande slechts in George Best zijns gelijke. De meerbenige is in beginsel rechts, Bobby Charlton wellicht uitgezonderd. Maar is er ooit een  internationaal, vergelijkend, genealogisch orthopedisch onderzoek verricht naar het bruikbeen van de voetballer? Waarom zijn bijvoorbeeld vrijwel alle, ertoe doende Oostenrijkse voetballers linksbenig?

Nu lopen Marc Janko en Andreas Lasnik hier weer een beetje links te wezen! Ok, de meest invloedrijken, Happel en Hasil, waren nog rechtser dan Haider en Waldheim. En misschien is er nog een verstoktoude Voetblah-fan die been ziet in de legendes Sindelar en Hanappi. Maar Oostenrijk, dat is Kurt Jara, Andreas Herzog, Horst Krankl, Bruno Pezzey*, Toni Polster. Creatieve middenvelders, een sierlijke verdediger, dodelijke spitsen. Status stijf links. Het kan toch geen toeval zijn dat Thomas das Muster is van tennissend Oostenrijk?! Zelfs huisschilder Hitler doopte zijn kwast linkshandig in de verfpot. Hoe rechtser het land, des te linkser de voet of hand en vice versa?

De beste Argentijnen zijn links: Pluisje, Messi, Kempes, Redondo. De beste Brazilianen rechts: Pelé, Garrincha, Zico, Romário, Ronaldo, Ronaldinho. Dat strookt nog. Maar het Spaanse linkspotentieel na Franco? Gento, Gordillo, Guti, dat is het wel zo’n beetje. De Azzuri uiteraard zo links als The Kinks, toch? Corso, Riva en Conti zijn echter spaarzame tegenvoeters. Duitsland had Emmerich, Overath en Hansi Müller, voor de rest  zeer rechtschapen. Engeland? All right, want Giggsie is Welshman. En wij?  Tegenover vele linkmichels als Moulijn, Keizer, Hanegem, Robben en Persie staan rechtsgelijken als Wilkes, Lenstra, Cruijff, Gullit, Basten en Sneijder. Moraal: een Hollander kan handelend overal uit de voeten en links en rechts zijn zakken vullen.

* De sierlijke verdediger Bruno Pezzey overleed reeds op 39-jarige leeftijd aan een hartaanval toen hij een ijshockeywedstrijd aanschouwde.

GOED, BETER, BEST

Op een kleine vakantietrip door Noord-Ierland passeerde Voetblah onlangs het George Best Belfast-City Airport. Naast de indrukwekkend swingende stad (maak die weekendtrip!) wekte de naam van het vliegveld toch nieuwsgierigheid. George Best is namelijk een beetje als Cruijff en Pelé. Omdat ze in vroeger tijden groot waren en er relatief weinig beeldmateriaal beschikbaar is, kan de jongere generatie maar moeilijk inschatten hoe goed ze nou echt waren en hoe ze zich verhouden tot de sterren van nu. We moeten het voor een flink deel doen met de mythe en die is in deze drie gevallen groots.

En hoe groot ze nou echt waren… het doet er eigenlijk niet toe. Ieder tijdsgewricht heeft z’n eigen parels. Wat ons rest, is het genieten van de wel aanwezige beelden waarin de zwart-wit helden inderdaad blijk geven van een speciaal talent.

Ps. Van de legendarische status die George Best ook op een ander vlak ontwikkelde, geniet Voetblah overigens ook.