Tagarchief: Ipswich Town

DE VERLEIDELIJKHEID VAN AZIJNPISSERIJ

catalaanDe verleiding is groot om je als columnist, opiniemaker, stukjesschrijver – de één met een wat groter bereik dan de ander – op te winden over de vele tekortkomingen van de voetballerij. Dat gebeurt dan ook regelmatig en zelden zonder reden. Volgevreten vedettes. Bar spel. Incapabel en vooral immoreel bestuur. Agressie, soms ook als uiting van incapabel en immoreel bestuur. (Vorige week reed de voorzitter, tevens burgemeester van het Albanese Gramshi metauto voetbalveld zijn auto het voetbalveld op omdat ie de scheids beu was). Aanleiding genoeg dus om voortdurend te schaven, zagen en zeiken. Maar door constant gehoor te geven aan die verleiding, wordt het er niet gezelliger op.

Feit is dat we toch altijd weer voor de buis zitten, zelf op het veld af en toe tegenstander en scheids proberen te beïnvloeden en uitermate opgewonden zijn naar aanleiding van een recentelijk of aanstonds stadionbezoek. Ook al is/was het kaartje aan dure kant. Dat besef, of die kanttekening, maakt de voetbal(lende)criticus niet direct hypocriet, maar wel schatplichtig aan alle geuren, kleuren en smaken die het voetbal ons biedt. Idealiter bestaat er daarom een evenredige vertegenwoordiging van al die verschillen in de voetbalberichtgeving.

Maar dat maakt het geheel meteen ook wat schizofreen. Immers: waarderen, veroordelen, toejuichen en afkraken houden gelijke tred en lopen allemaal door elkaar heen. Absolute uitspraken over de voetballerij zijn dan ook haast nooit in hun geheel verdedigbaar. Een voorbeeld: Ashley Cole heeft tijdens zijn carrièreTyrone Mings behoorlijk wat activiteiten ontplooit om niet in aanmerking te komen voor het imago van rolmodel. Afgelopen weekend bleek echter, na eenzelfde actie van Ipswich Town-speler Tyrong Mings, dat hij zonder enige publieke bekendheid al weken lang wedstrijdkaarten weggeeft via Twitter aan minder vermogende supporters.

Overigens, filantroop Clarence Seedorf zal ook heus ooit ten koste van iemand persoonlijk gewin hebben geoogst. Wat dat betreft is het voetbal, in al haar tegenstrijdigheid, met recht een mooie, maar bovenal zeer menselijke sport. Niks meer, niks minder.

Ps. In Wales reed ook al eens een auto het veld op www.thisissouthwales.co.uk

De foto van Tyrone Mings komt van www.pitchero.com

BENJAMIN OP ZOEK NAAR DARWIN

 
De werkloze spelers van het ter ziele gegane HFC Haarlem zijn naarstig op zoek naar een nieuwe, waarschijnlijk niet veel stabielere werkgever. De potentieel meest stabiele werkplek, de (top)amateurclub, is voor hen vooralsnog taboe. Dat heeft de KNVB  in haar oneindige wijsheid besloten. Er loopt naar verluidt een beroepsprocedure en laat ons hopen dat dit onzalige besluit wordt teruggedraaid. Sommigen is elders reeds onderdak verleend. Zo werden o.a. Roel de Graaff en Geoffrey Meye door resp. FC Den Bosch en SC Cambuur binnengehaald. Op amateurbasis, want dat mag dan weer wel van het Zeister Zooitje.

De meest in het oog springende transfer is echter die van Benjamin van den Broek naar de Engelse vierdeklasser Shrewsbury Town Football Club. Ter oriëntatie: het enige team uit de county Shropshire dat in de (betaalde) Football League speelt. Het is maar dat u het weet. De club beleefde haar finest hour in het seizoen 1981/82, toen voor de FA Cup het destijds onder Bobby Robson furore makende Ipswich Town werd uitgeschakeld. In 2003 verdween Shrewsbury Town FC zelfs voor één seizoen naar de betrekkelijke anonimiteit van de Conference, maar kwam meteen weer terug in de Football League. Met nu dus Benjamin van den Broek  uit Geleen in de gelederen.

Zou men, zoals bij de grote clubs, ook bij Shrewsbury Town aan nieuwkomers vragen naar grote namen uit de club- en townhistory? Local heroes zullen er, kommil foo, te over zijn. Op (inter)nationaal, sportief gebied hoeft Benjamin alleen maar de naam Joe Hart, de huidige doelman van Birmingham City, te memoreren. Maar laat dit broekie zich asjeblieft goed voorbereiden of anders deze post lezen! Om te voorkomen dat hij Shrewsbury’s most famous citizen, Charles Darwin, vergeet, of erger nog, betitelt als de beste speler uit de clubhistorie! Kan ie meteen met de Beagle retour het vasteland. Maar dan wel met een ervaring rijker. Want eenieder kent zo zijn eigen evolutieleer.

Weekendpost:GOODBYE BOBBY

Sir Bobby Robson, immer heer in het sociale verkeer, is helaas sinds kort niet meer. Daarom  doet Voetblah een dringende oproep om bovenstaand filmpje te bekijken en alzo Sir Bobby de laatste eer te bewijzen. Deze beminnelijkheid zelve heeft lang en dapper gestreden tegen de big C en miste maar net de kans om in het harnas te sterven. Want nog maar vijf dagen geleden was hij als eregast aanwezig in St. James’ Park te Newcastle, alwaar om de Sir Bobby Robson Trophy de rematch werd gespeeld van de halve finale op het WK 1990 tussen Engeland en Duitsland.

In Nederland, waar hij tot 2x toe PSV coachte, werd Robson lang niet altijd serieus genomen. Hij zou nogal antieke trainingsmethoden hanteren en soms in slaap zijn gevallen  tijdens tactische besprekingen; die hij dan vermoedelijk door zijn assistent liet verzorgen. Nu is Voetblah van mening dat het sowieso een tour de force is om tijdens de doorsnee tactische bespreking wakker te blijven. Het pleit dus alleen maar voor Sir Bobby dat hij op gezette tijden  zijn rust nam. 

Robson was bovendien een uitstekende voetballer en vele malen Engels international. Zijn naam en succes als trainer zijn vooral verbonden met Ipswich Town, dat in  de jaren ’70/beginjaren ’80 furore maakte en de UEFA Cup won ten koste van AZ ’67. Het was onontkoombaar dat Sir Bobby bondscoach zou worden. Naast successen ontkwam ook deze op en top heer niet aan de tabloidterror toen even niet het gewenste resultaat werd behaald. Nice guy Robson was echter een vechter. Het voetbal zat in zijn bloed en in al zijn vezels. Voor de allerlaatste keer is hij in slaap gevallen. En deze  eeuwige, welverdiende rust neemt niemand hem meer af. Rest in peace, Sir Bobby.