Tagarchief: Johnny Rep

#INDENBANVANABE – laatste update –

Nog minder dan ’n week en het wordt onderhand tijd ook! Want zoals u waarschijnlijk al tot in den treure en misschien zelfs vervelens toe heeft ervaren, wij zijn al maandenlang #indenbanvanabe. Dat het zó lang moest duren, kwam vooral door de productie- en levertijd van de tenues waarin de bloggers en de journo’s worden gestoken. Gul en genereus geschonken door COPA Football dat in de persoon van Stephan Dekker een fantastische medewerker heeft die dit fraaie staaltje vakwerk naar ons toe heeft gecommuniceerd en gecoördineerd. Het lange wachten heeft dan ook tot een schitterend resultaat geleid. Waarvan u hier alvast een digitale proeve ziet en dat u komende vrijdagmiddag in en voor het echie kunt bewonderen.


We hadden al een affiche waarbij links én rechts hun vingers bij af zullen likken. Nu zijn daar ook nog twee onvervalste voetbaliconen, Willem van Hanegem en John(ny) Rep, bij gekomen! De Kromme als td van het Royal Dutch Press-team – waarvan u overigens geen pressing hoeft te verwachten – en  Goudhaantje dat diezelfde functie bekleedt bij het blitse blogbroedersteam. Door Abe himself voorgedragen en het kon John meteen behagen. Iets dat sowieso het unieke en hartverwarmende is van dit initiatief: iedereen is meteen enthousiast om eraan mee te werken. Volstrekt belangeloos. Of het nu de keihard werkende organisatoren van Kentudezenog, Gogme United, De Roodbroeken, COPA Football, Stichting Haarlem en Voetblah zijn; of de journo’s, de bloggers, Jan Keizer met grensrechters, Sierd de Vos, Kraay jr., Abe zelf of voornoemde voetbaliconen: eenieder zegt zonder aarzelen zijn medewerking toe en dat stemt ons tot grote vreugde en voldoening. Nu al.

En dan moet het nog beginnen! We hebben nu ook een voetbalkwisje tussen het wedstrijdje en de talkshow in. En we komen met de collectebus langs. Want u krijgt alles gratis voorgeschoteld. Daarbij ook nog een exemplaar van de speciale Abe-editie van De Roodbroek in de handen gedrukt. Dat moet u toch vrijgevig stemmen ten einde onze kosten te dekken en daar bovenop en vooral de Movember-beweging te ondersteunen. U krijgt er zóveel voor terug! Kijk, een wedstrijdje van niks, dat krijgt u elke week voor de/te  kiezen in de Eredivisie; maar dan niet vóór niks. Bij ons wel! Het biedt u bovendien de unieke kans om al die eigenwijze, betweterige bloggers en journalisten te zien stuntelen. Is er een beter (leed)vermaak te bedenken?!


U bent getuige van de trainersstrijd tussen de spring-in-het-veld Hanssie Hanssie en diens tegenpool qua rust, beharing en ervaring: onze hoofdpersoon Abe. Het t(itanen)d(duel) tussen Van Hanegem en Rep, ooit tezamen totaalvoetballend furore makend. U kunt zich laven dan wel lekker ouderwets ergeren aan de hilarische dan wel tranentrekkende trouvailles van commentator Sierd de Vos. U ziet de levende legende Jan Keizer als vanouds parmantig paraderen en arbitreren.

Maar toch. Ikzelf kijk het meeste uit naar de talkshow. Want toen ik Abe onlangs voor de eerste keer mocht ontmoeten, wist ik het nog niet. Dat hij eigenlijk Arberth (sic!) heet, bedoel ik. Daarmee de telefoon ‘aanneemt’ en door zijn vrouw ook zo wordt aangesproken. Dat nu intrigeert mij mateloos. En daar ga ik hem naar vragen als de Struise broertjes mij daartoe in de gelegenheid stellen. Dat iemand die met de naam Arberth is opgescheept, zich Abe gaat noemen, dát begrijp ik ten volle. De moeder aller voetbalnamen, meer nog dan Johan. En probeer maar eens met een vol stadion Arberth te scanderen. Da’s nuchter al tongverstuikend. Toch, er is maar één Abe. Met die kuif. Daar  is geen snor tegen gewassen. Iets in die trant moet ‘m hebben bewogen om na zijn voetbalcarrière de naam Abe weer af te zweren  Maar terug naar Arberth.. Uniek, zeker. Ik ken verder niemand die zo heet. Toch, het is mij een raadsel. Nog zeven nachtjes slapen, dan wordt hopelijk Mazuro’s mysterie ontrafeld. Tot dan.

SCHONE SCHIJNPASSEERBEWEGINGEN: KAPPEN!! – deel 1

Op het gevaar af een Vandergijpie aan te heffen, wordt hier of all foeballers Dirk Marcellis opgevoerd als passeerbewegingspecialist. Nee, eigenlijk voert Dirk zichzelf op. Hij heeft daarbij de pech dat het voor eeuwig is vastgelegd en dat de pijnlijke realiteit hem al lang heeft ingehaald. Want als Dirk Marcellis een passeerspecialist is, dan ben ik Nick Hornby, zijns gelijke kaalslag daargelaten. Marcellis is een vleesgeworden gepasseerd station. Hoewel.. Speelt wel bij de koploper. Maar dat geheel terzijde, zou Genee zeggen. Want de voorzet voor deze post werd gegeven door ons aller Allard. Met dat fantastische filmpje van ‘Skiete Willy‘. Die onnavolgbare kapbewegingen, gevolgd door meestal onbedaarlijk harde schoten met evenzo groot gemak links én rechts: waar zie je dat nog vandaag de dag? De enige die dit enigszins benadert, Wesley Sneijder, is thans tevens een der besten.

Oussama Assaidi voorbij Lex ImmersMaar het lijkt wel alsof men is gekapt met de kale kapbeweging. Sowieso lijken schijn/passeerbewegingen sterk aan modetrends onderhevig. En dat is op zich vreemd. Want je zou toch zeggen dat het ultieme, intrinsieke doel van een schijn/passeer beweging – je dusdanig voorbij of los van je directe tegenspeler manoeuvreren teneinde een doelpoging dan wel een efficiënte voortzetting te wagen – onveranderlijk en dus van alle tijden is. Laatst zaten de coryfeeën Van Hanegem en Rep, overigens volkomen misplaatst, bij Pauw en Witteman. Om weer eens te beweren dat het voetbal, vergeleken met hun en dus ook mijn tijd, er niet per se sneller en beter op is geworden. Hoongelach viel hen ten deel en ook nu weer hoor ik het geschamper.

Mijn mening hieromtrent mocht ik hier reeds poneren. Maar afgezien daarvan is mijns inziens zeker het aantal overbodige bewegingen drastisch toegenomen. Vaak in hoog tempo uitgevoerd, dat wel, maar dat maakt ze niet minder overbodig. En leveren dus tijdverlies op. Schone schijnbewegingen. Zouden de Ronaldo‘s, de Robbens, de Elia‘s, de Assaidi‘s, de Neymars dit achterwege laten… Al stellen we het natuurlijk enorm op prijs dat tenminste zij nog wel die lantaarnpaal durven uit te dagen.

Fidel MaradonaZelfs het tiki-taka van Barça in een duizelingwekkend tempo lijkt somtijds (m)eer een doel op zich dan een middel om tijd en ruimte te creëren. Snelheid, overbeweeglijkheid die vertraagt. Ook op de kunst van de eenvoud wordt beknibbeld. Piet Keizers bewegingen waren evenzo schaars als doeltreffend. Willy van der Kuijlen kapte met bewegen zodra de schietkans zich voordeed. Johan Cruijff versnelde of ging  achter het standbeen om teneinde z’n opties te vergroten. Maradona en diens natuurlijke opvolger Messi passe(e)r(d)en nagenoeg altijd doelgericht, zelden in de breedte.

De volgende keer onder meer over de teloorgang van de ‘sleep’, de wegkwijnende lichaamsschijnbeweging en de ogenschijnlijk effectieve schijntrap. Suggesties en aanmerkingen zijn uiteraard van harte welkom.

Ps 1. Afbeelding Assaidi/Immers van Goal.com
Ps 2. Afbeelding Maradona van http://www.fhm.nl

RUNNING AROUND MY BRAIN


Deze post is van Mazuro. Volgende week is alles, naar wij hopen, weer als vanouds en mr. Voetblah weer terug op de vrijdag en op zijn redactiepost.

Misschien haalt u uw neus er wel voor op, maar  cocaïne in de sport is een hot item. Het valt niet te ontkennen. Paradoxaal genoeg juist omdát het zo vaak wordt ontkend.  In de nrc.next van gister een opsomming van sporters en hun cocaïnegebruik. “Voetballers zijn het ergst” kopte de fysieke krant de voorzet in. Een suggestieve uitlating. Want zijn snuivende voetballers erger dan bijv. de gebruikers onderwaterdammers? De ‘krant’ bedoelt waarschijnlijk dat in het rijtje sportende lijntrekkers de voetballer met zijn neus vooropstaat. Sorry, ook dit is nog te woordspelerig vaag: van de 34 deugnieten waren er liefst 12 voetballers!

De opgeblazen pop Yuri van Gelder zou gebruiken vanwege de grote mentale druk. Om onder deze druk uit te komen, om letterlijk te ontspannen. Mag je dan dientengevolge concluderen dat daar waar de druk het grootst is, de behoefte, de verleiding en dus het risico om middels drugs hieraan te ontsnappen hieraan evenredig zijn? Dat dus de druk in de voetbalwereld het grootst is omdat uit deze ‘gevangenis’ de meeste ontsnappingen plaatsvinden? Meer waarschijnlijk is het veelal persoonsgebonden, al zullen omgevingsfactoren zeker hun rol spelen.

Tegelijkertijd voeren bonden, sponsors en toeschouwers de druk vaak immens op. Maar toch. In de ontkenning zit vaak de verslaving. De bijna aandoenlijke (waren het niet zo treurige) ontkenningspogingen van Yuri en van Johnny Rep (de vroegere Lord of the Strings) bij Holland Sport. Grote kans nagenoeg onomstotelijk bewijs van verslaving. En dat Johan Pater niet in het nrc-lijstje is opgenomen, zal wel zijn uit piëteit met de toch al zo qua misbruik geplaagde Katholieke Kerk.

Ps. Pater voetbalt momenteel bij DTS Ede.