Tagarchief: lex immers

HINDERLIJK BUITENSPELGEVAL

mrvoetblah
Er was gisteren ontegenzeggelijk sprake van een hinderlijk buitenspelgeval. Voor de voetbalsport welteverstaan. Het  voorval bracht namelijk het slechtste boven in alle betrokkenen.

Ronald Koeman spande de kroon doordat hij de situatie aangreep om de straatjes van zichzelf en zijn team volledig schoon te vegen. Hij had kritisch kunnen kijken naar Lex Immers, die met een verdedigende flater in de 4e minuut blessuretijd een corner weg wist te geven. Of schuchter kunnen beamen dat zijn ploeg voor de zoveelste keer in de laatste minuten punten verspeeld had. In plaats daarvan veegde hij de vloer aan met de scheidsrechter die niet alleen voor offside had moeten fluiten, maar ook nog een penalty had moeten geven in de eerste helft.

serdar‘Klopt’, zei Serdar Gözübüyük over het laatste. Terugkijkende had hij inderdaad de bal op de stip moeten leggen, plus een rode kaart moeten uitdelen. En daarmee nam hij in ieder geval de verantwoordelijkheid voor een foute beslissing die buiten zijn gezichtsveld had plaatsgevonden. Gözübüyük wenste echter niet te capituleren inzake de buitenspelgoal. ‘Mulder zou vrij zicht gehad hebben en daarmee was het een legitiem doelpunt’, aldus de veelbelovende, respect eisende arbiter. Deze lezing is absoluut discutabel en een duidelijk voorbeeld van ‘hindsight bias‘. Castaignos stond wel degelijk in de baan van het schot en dat is ook een belangrijk argument. Jammer dat Gözübüyük niet mans genoeg was om toe te geven dat het volgens de letter van de wet wel degelijk hinderlijk buitenspel was.

Echter, dat het toch buitenspel was, betekent nog niet dat Feyenoord daarmee zo enorm genaaid werd, zoals men nu in Rotterdam beweert en zich ongetwijfeld voelt. Wat was er namelijk gebeurd als Castaignos niet in de baan van het schot had gestaan? Had Mulder de onberispelijk ingeschoten bal dan plots wél tegengehouden? Had hij dan met een katachtige reflex de punten voor Feyenoord binnengesleept? Neen, ook dan was Feyenoord met een gelijkspelletje huiswaarts gekeerd. Met een deuk in de titelaspiraties. Met een deuk in de catacomben. En met weer een deuk in het ooit zo onkreukbare imago van Graziano Pellè.

DE ANDERE, AARDSE WESLEY

In veel landen hebben voetballers een bijna buitenaardse status. Op handen gedragen en de hemel in geprezen door kritiekloze meelopers, is het niet zo vreemd dat je gaat zweven. Je vraagt je af of ze menselijke trekjes hebben. Zelfreflectie is zeldzaam. Natuurlijk kijkt Cristinaldo weleens met een kritisch oog in de spiegel naar zichzelf. Maar dan voornamelijk om te kijken of zijn haar nog wel matcht met zijn nieuwste oorbellen. Gelukkig zijn er toch nog voetballers die, zonder te zweven, laten zien dat ze wel van deze planeet komen.

Van die types die, ondanks dat ze in de macho-wereld van het mondiale voetbal verkeren, zichzelf durven te zijn en zich kwetsbaar opstellen. Zo is het verhaal van de Non-Flying Dutchman natuurlijk aandoenlijk. Een topvoetballer, die heel Europa doorreist met trein, auto en boot. Niet echt praktisch, maar logisch als je niet sterk bent in de lucht. Wesley Verhoek valt nu ook in deze categorie. Als klein jongetje droomde hij wellicht van spelen bij Barcelona of Manchester United. Als dan het Engels avontuur lonkt, voel je echter heimwee en besluit je het toch niet te doen.

Want zoals Harry Klorkestein al zong: Je zou met niemand willen ruilen! Dat vriend Lex straks naar Rotterdam gaat en met hem nog vele anderen de Hofstad gaan verlaten, doet je niets. Aardse Wesley is namelijk wel aan ADO gebonden, zonder dat het in inkt op zijn lichaam staat geschreven. Tegelijkertijd denk ik ook meteen aan Kevin Hofland of Santiago Cañizares. Want het is een verhaal dat een zekere achterdocht wekt. Maar als Voetblah doen wij niet aan hijgerige transfergeruchten. Verhoek hoeft zich dan ook niet te schamen, want naast talloze Italianen was er al eerder een Haagse Scheveninger die niet kon zonder De Schilderswijk, Lange Poten en het Plein.

RONALD KOEMAN DOMINEERT ZELFS DE SEIZOENGIDS

Zojuist plofte de VI-Seizoengids 2011-2012 van de lat op mijn mat. Altijd weer een heuglijk moment. De bevestiging dat het seizoen echt gaat beginnen. De vaste volgers weten dat dit mijn favoriete gids is. Ok, Jana uit Praag mocht er zeker ook wezen, zowel qua verschijning als competentie, maar de VI-Seizoengids is nu eenmaal een uniek verschijnsel. Met als blakende blikvanger de voorpagina met haar altijd weer uiterst ‘bezienswaardige’ fotocollage. Och kom, we maken er gewoon een jaarlijks terugkerend item van als vooraftrap van het seizoen. Ik zal niet weer gaan zeuren over de incompleetheid. Het is ook niet te doen om zo vroeg al representatief te zijn, terwijl de transferdeadline op 1 sept. ligt. Bovendien leert een vluchtige blik op de Topklasse dat hier al de nodige vooruitgang is geboekt ten opzichte van vorig jaar. En was is het een onuitsprekelijk genoegen om hier ook bloedverwante c.q. nabije clubs als VV Noordwijk en UNA bij te zien!

Maar die voorpagina! Nee, dit is niet de knapste lichting voetballers. Daarbij zijn ze er wonderwel in geslaagd om van de meesten ook nog eens het minst flatteuze exemplaar uit te kiezen. In sommige gevallen (o.a. Vlaar, Brama, Mertens, ‘PinokkioEriksen, Martens) neemt dat karikaturale vormen aan. Kijk, bij Stefan de Vrij en Lex Immers maakt dat niet uit. Als eveneens net niet moeders mooiste weet ik hier alles van. Een curieus plekkie is er voor Ricky van den Bergh. Staat Ricky model voor alle Topklassers? Of zou men toen nog geen weet hebben gehad van zijn dubieuze afzakkertjes? Hij kijkt in elk geval we heel toepasselijk naar beneden.

Maar de grootste blikvanger, het meeste beeldvullend aanwezig is toch weer Roland Koeman. Dat is trouwens op elke foto of opname het geval. Is de jongste Koeman in beeld, dan springt (nou ja…) hij nadrukkelijk in het oog. Kennelijk niet gehinderd door enige sportieve-uitstralingsbehoefte of discreet liefdevol kledingadvies. Van Guus Hiddink kunnen we het nog net hebben dat hij als een kamerolifantje rondhuppelt tussen al die jeugdig strakke lijven. Maar zijn veel jongere, maar qua omvang natuurlijke opvolger Roland Koeman wekt bij mij slechts mededogen en zelfs lichte weerzin. De veelal afzichtelijke trainingstenues waarin de Koemannen en co zich moeten(?) hijsen, dikken het nog eens extra aan. De vloekende kleuren doen de rest. Ronald hult zich nogal eens in het rood of modermistisch roze. Niet doen jongen! Waarom beschermt Bettina haar man hier niet tegen?! Het tobpunt was destijds de rode outfit(..) van PSV. Waarop ook nog eens Ronalds initialen op geborduurd waren. RK, inderdaad! Wat heb je nog meer nodig om van je geloof af te vallen?

Ps. De FC Hollywood a/d Eem, VV IJsselmeervogels, presteert het om als enige club in de Seizoengids te poseren met de 7 kampioensschalen. Je moet maar durven!

TOEVOEGEN VAN KARAKTER IMMERS DE OPLOSSING

John de Wolf, Jószef Kiprich, Willem van Hanegem en Ernst Happel. Namen die onlosmakelijk verbonden zijn met Feyenoord. De eerste drie werden er groot als speler, de laatste twee waren er verdienstelijk trainer. Maar bovenal stuk voor stuk karakters met bijnamen als De Tovenaar van Tatabánya en toonbeelden van “Kein geloel, Fussball spielen!” Mannen die we ons nog steeds herinneren en waaraan het bij het huidige Feyenoord, en dat van vorig jaar, totaal ontbreekt. Spelers ook die ons, als liefhebbers van alles wat met cultvoetbal te maken heeft, zeer bekoren. Maar nu is de nood echt aan de man, want supporters hebben namelijk geen idee welke namen en rugnummers ze op hun shirt moeten zetten. Het is veelzeggend dat de laatste grote oplage op naam staat van Stefan Babović.

Het ontbreken van karakters is al jarenlang een probleem in de vaderlandse competitie. Ajax heeft veel eigen jeugd, maar karakter kocht men en in Eindhoven hebben ze Kevin Strootman moeten kopen om het gebrek bij Bouma en Engelaar te compenseren. Wellicht is dit een van de redenen dat ADO afgelopen seizoen zo goed presteerde met bikkels als Derijck, Immers en Verhoek. Allemaal mannetjes en persoonlijkheden. Dat laatste schijnt voor Feyenoord dan ook een belangrijke reden te zijn om Lexie naar de Kuip te halen. Dat Lex daarbij een antipathie lijkt te hebben tegen alles uit 020, is voor de Rotterdamse fans waarschijnlijk een prettige bijkomstigheid.

Het opvallendst is dat er de afgelopen jaren meer jeugd in het eerste speelt dan ooit daarvoor. Deze spelers zouden als geen ander de clubcultuur moeten kennen en dienen te beseffen dat bij Feyenoord de mouwen moeten worden opgestroopt als het slecht gaat. Maar kennelijk lukt het niet om deze talenten naast hun voetballende kwaliteiten ook hun persoonlijkheid te laten ontwikkelen. Daardoor moeten de armlastige clubs dit soort spelers nu elders vandaan halen. In deze tijd van karakterschaarste een dure aangelegenheid.

JA, DAT IS DEN HAAG

Dit seizoen is voor een groot gedeelte het seizoen van ADO Den Haag. Vooral vóór de winterstop werd het team van John van den Brom geprezen om het attractieve spel. Dit jaar werd zelfs twee keer van Ajax gewonnen en dat is in de residentie misschien nog wel belangrijker dan een kampioenschap. Voor het eerst sinds jaren lonkt zelfs Europees voetbal. Iedereen lachte om Dmitri Bulykin, maar de critici worden rustiger. Daarnaast is Jens Toornstra een smaakmaker en onbetwist bij Jong Oranje. Niet gek voor een jongen die twee jaar geleden nog in de tweede klasse speelde.

Maar zodra het over de Hagenezen gaat,  wordt na het opnoemen van de successen meteen geroepen dat de club eindelijk eens goed in het nieuws is. Tot twee weken geleden. Want toen kwam het echte ADO weer in het nieuws. Een club die gekenmerkt wordt door misdragingen van supporters. Kind van de club Lex Immers liet zich gaan en toonde dat er eigenlijk niets veranderd is. Want er zal toch niemand zijn die verbaasd was over de beelden die uitlekten? Daarom handelde de club verstandig door zich te distantiëren van de gedragingen en alle schorsingen te accepteren.

Je verwacht dan dat men weer even op scherp staat, maar de alertheid was van korte duur. Want Charlton Vicento, een andere smaakmaker, bracht de club weer negatief in het nieuws. Waarom laat de club deze jongen voor de camera reageren? Een persvoorlichter, trainer of desnoods aanvoerder had hem in bescherming moeten nemen. Nu maakte hij zich volslagen belachelijk en bevestigde het beeld dat veel mensen van voetballers en vooral van de Haagse club hebben. Of was het een soloactie van de aanvaller? In dat geval doen ze er in het Kyocera Stadion verstandig aan de jongen vermanend toe te spreken. Als de club niet oplet, verliest het zo alle krediet die het dit seizoen opbouwde en dat zou zonde zijn. Want vertrouwen komt te voet, maar is sneller gevlogen dan een Schrikkende Ooievaar.