Tagarchief: Luis Suarez

ROY HODGSON GRIJPT NAAR HOGERE MACHTEN

mazuro
Roy+Hodgson+Tottenham+Hotspur+v+West+Bromwich+Lq32QDusK64lWie de 66-jarige, Engelse bondscoach Roy Hodgson helemaal niet kent en voor het eerst ziet, zal zeker niet meteen denken aan een voetbalcoach. Deze stiff upper lip in every inch a gentleman doet veeleer denken aan een Labour-parlementslid. Of aan de rector van de Oxford University. Hoe men deze keurige heer ooit zover heeft gekregen om zich in een trainingsjack te hijsen, is mij een volkomen raadsel. Licht je echter zijn doopceel, dan doemt een duizelingwekkende lijst van clubs en functies op. Op zijn conduitestaat staan Inter Milaan en Liverpool, alsmede de landen Zwitserland, Finland en nu dus The Three Lions. Men zegt de moeilijkste baan ter wereld. Waarvoor men dan ook per definitie de verkeerde persoon aantrekt. De Engelse voetbalbond wisselt nog vaker van bondscoach dan Kees Jansma van vrouw.

Ik geef het je ook maar te doen. Middelmatige spelers, die slechts uitblinken in het nachtelijke circuit, tabloids die dit feilloos registreren en de schier mathematische zekerheid dat je er bij elk groot toernooi op penalty’s uit wordt geflikkerd. Dat gaat nu dus veranderen.

Want Roy heeft hogere machten aangeroepen om zijn jongens van het penalty-syndroom af te helpen. Men neme een psycholoog en de grote man achter de Sky-wielersuccessen, Dave Brailsford. Visualiseer even (want dat gaat de psycholoog ongetwijfeld ook doen) hoe dit in zijn werk zal gaan: “Come on boys, concentreer je, focus je op dat ene doel: hij móet er in! Denk aan je buurvrouw, de vrouw van de voorzitter of aan de voorzitter zelf (een beetje voetbalhumor kan nooit geen kwaad, denkt de psych), erin gaan, zal ie!”

Dave_Brailsford_Team_Sky_Team_Principal_2010Brailsford houdt vervolgens een gloedvol betoog, appelleert aan de Union Jack, haalt de Falklandoorlog er nog even bij, kortom schuwt geen enkel stimulerend middel, waarna hij afsluit met wat Engelands WK-slogan zal gaan worden: “The sky is the limit!”
En als de complete Engelse WK-ploeg  in de lucht hangt op weg naar Brazilië schalt het ‘The sky is the limit‘  onophoudelijk door de lucht. Onderwijl visualiseren Wayne en co ieder voor zich dat, wanneer, hoe en bij wie hij erin gaat.

13 juli 2014, 23.30u, Rio de Janeiro, Maracanã (Estádio Jornalista Mário Filho).
Engeland en Uruguay, tot ieders verrassing de WK-finalisten, hebben de verlenging met 2-2 (2x Sturridge, 2x Suárez) afgesloten. Penalty’s dus. De eerste vier gaan er allemaal in. Het helpt. Suárez – die net als Rooney de finale weer mag spelen na een schorsing omdat beiden zich al te letterlijk in elkaar vastbeten tijdens de verder bloedeloze, in 0-0 geëindigde groepswedstrijd – benut feilloos en zonder psychologische hulp de vijfde penalty. Wayne Rooney, omdat vaste penaltynemer Steven Gerrard wegens dopinggebruik naar huis is gestuurd, mag aanleggen en schiet…. huizenhoog over. The sky is the limit..

 

Advertenties

NEDERLAND GEEN GROEPSHOOFD MET DANK AAN SUÁREZ

cardoso

Terwijl Nederland zich na wederom een vlekkeloze kwalificatiereeks druk maakt over de ondoorzichtige FIFA-ranking en Bosnië-Herzegovina en IJsland op ieder eigen wijze hun unieke (bijna)kwalificatie omarmen, daar is aan de andere kant van de wereld het slagveld nog in volle gang. Uruguay moest winnen van Argentinië om zicht te houden op een plek op het WK en deed dat met verve. In Montevideo werd de gehate onderbuurman met 3-2 verslagen en zetten de Uruguayanen een belangrijke stap naar het WK 2014. Luis Suárez was andermaal beslissend, zowel in Zuid-Amerika als in ons eigen land.

UnknownIn Nederland heeft namelijk niemand het meer over onze winst in de ‘heksenketel’ van Istanbul. Zuinig als we zijn, lijken we met zijn allen dinsdagavond laat hysterisch de rekenmachine ter hand te hebben genomen om te kijken of het allemaal wel klopt. Zwitserland won, check. Colombia won, check. En ja hoor, ook Uruguay pakte de volle drie punten. En toen kwam het vingertje. Want het kon toch niet waar zijn dat het altijd soevereine Oranje opeens niet meer als groepshoofd naar een WK mocht? Toegegeven, de procedure is allesbehalve doorzichtig. Maar is het heel erg nodig allemaal met het vingertje naar de FIFA te wijzen nu Nederland na groepshoofd te zijn geweest in 2010 een keer pas op de plaats maakt? Zeker na de drie nederlagen op het EK 2012 is bescheidenheid wellicht gepast.

Het heeft ook iets Nederlands. Terwijl Oranje in de vooraf alom gevreesde Turkse heksenketel ogenschijnlijk simpel een 0-2 winst pakt, zitten wij alweer met ons hoofd bij de procedures. In Zuid-Amerika weten ze daarentegen als geen ander dat het WK straks niet gewonnen gaat worden op papier, maar in een kolkend Maracaña Stadion in Rio de Janeiro. Een heksenketel zo u wilt. Luis Suárez wordt geschaard onder de besten ter wereld, maar evenzo vaak verguisd als iemand die het voetbal met vals spel bederft voor de liefhebber. Gisteren flikte Suárez weer eens een kunstje. Met een overduidelijke fopduik verdiende de Uruguayaan een penalty die de WK-droom voor zijn team in leven hield. Aan de andere kant van de wereld werd ondertussen koortsachtig gerekend. Misschien moeten we Suárez dankbaar zijn: hij heeft volgend jaar zomer geen rekenmachine op zak.

CAMBUUR HUURT OOK LUIS SUÁREZ

catalaanBale-Suarez_original_crop_northGareth Bale en Luis Suárez domineren al weken, zo niet maanden, het voetbalnieuws. Iedere poep of scheet  wordt uitvergroot tot nieuws van wereldformaat. Van kwaliteitskrant tot tabloid, elke journalist verzint wel een excuus om één van beide spelers bij de horens te vatten. Zo gezegd kunnen we er dus niet omheen. Of we willen of niet. Iedereen met een gezonde dosis voetbalinteresse wordt daarmee geacht zich druk te maken over dan wel hun volgende werkgever, dan wel de starre opstelling van speler of club een transfer af te dwingen of juist tegen te werken.

Dat zal wel meevallen toch? Zelfs voor die die hard-supporter, waarvoor het vertrek van hun sterspeler twee maanden terug nog niet te verkroppen was, maakt de langslepende berichtgeving van speculaties de uiteindelijke transfer zelf een tot non issue. Het daadwerkelijke afscheid werd feitelijk al met de eerste zinspeling op vertrek genomen. Zie het als een verlengd ziektebed bij een ongeneeslijke ziekte. Niemand is gebaat bij dat soort valse hoop.

Helaas is het uitspreken van de wens voor een transferproces dat zich achter de schermen afspeelt bij voorbaat al tevergeefs. Onder het mom van eerlijkheid en transparantie brengen speler en club allerlei baatzuchtige berichten naar buiten. Die transparantie is natuurlijk een farce. Het enige doel is wederzijdse beïnvloeding. Zowel van de kopende en verkopende partij als van de speler zelf. Het nare is dat dit fenomeen zich niet beperkt tot enkel de grote clubs en grote jongens.

In iets wat door het leven gaat als SC Cambuur TV, hoorde ik onlangs Algemeen Directeur Gerald van den Belt een keer of dertien herhalen dat Cambuur niet eeuwig wacht op potentiële PSV-huurling Marcel Ritzmaier. “Ze moesten maar eens een beslissing nemen daar in Eindhoven”, aldus eenGerald van den Belt dreigende Van den Belt. Nog geen paar dagen later mocht Ritzmaier verkassen naar Friesland en trok Gerald zelfgenoegzaam ’s avonds een flesje rood open. Santé! Op de ontering van de journalistiek!

 – De afbeelding van Van den Belt komt van www.voetbalprimeur.nl

Luis en Gareth vonden we op www.bleacherreport.com

HET GEMASKERDE VOETBAL

WEEKEND-mazuroDat het authentieke voetbal meer en meer achter een masker verscholen gaat, is  is niet alleen voor de Against Modern Football-beweging duidelijk zichtbaar. De ontmaskering van de Spaanse Furie even daargelaten. Een jaar geleden lichtte ik al een tip van de sluier op en sindsdien heeft de gezichtsbescherming in structurele zin velerlei vormen aangenomen. Er gaat geen wedstrijd meer voorbij of er schiet wel een gemaskerde strijder door het beeld en niemand lijkt er meer van op te kijken. Vooral het neusmasker is uiterst populair en het is slechts een kwestie van tijd dat de gevarieerdheid in kleur en vorm ervan die van het schoeisel gaat overtreffen. Dat de neus bij uitsteek het lichaamsdeel is dat in Gemaskerde Mbokani 1187025265bescherming wordt genomen, wekt geen bevreemding. Een voetbalcarrière zonder bloedneus is al net zo onwaarschijnlijk als een overdekt winkelcentrum zonder scootmobiel.

Er zal zeker en vast een legitieme reden zijn voor de opmars van de maskerade. Zoals dat ook zal gelden voor de populariteit van de scootmobiel. Het betere ellebogenwerk, het hogere tempo, de toegenomen fysieke inzet. (Let wel, niet de hardheid, want die was vroeger veel erger, in elk geval doelbewuster). En handicaps worden eerder ontdekt en behandeld met alle hulpmiddelen van dien. Laat dat maar over aan de marktwerking. Zorg er dan nog voor dat het wordt vergoed en de hype is geboren. Dus schaf je een scootmobiel aan als gemotoriseerd bagagerek voor je obesitas en draag je een neusmasker om je tegenstander te intimideren omdat je kennelijk de voetballende middelen daarvoor ontbeert. Fernando Torres had zo zijn eigen insteek. El Niño raakte geen pepernoot meer en worst of all: hij had geen neusje meer voor de goal. Toen kwam Fernando op het lumineuze idee om dat vermaledijde gokje achter een masker te verbergen. En ziet, hij hervond zijn scherpte en het net!


Kan de neus niet meer tegen een stootje of is dat edele deel van het gezicht juist veel meer het doelwit geworden van niets en niemand ontziende slagers op voetbalschoenen? Wie afgelopen dinsdag Sergio Ramos tekeer zag gaan tegen Robert Lewandowski zal geneigd zijn dat laatste te beamen. Zo bezien is het volstrekt logisch dat men zich alleen al uit preventie tegen dit gespuis beschermt. Maar waarom de zaak niet omgedraaid? Laat niet alleen potentiële slachtoffers, maar eerst en vooral notoire daders zich tegen zichzelf en anderen beschermen! Muilkorf de Suárez-jes, maar ook de Maaskantjes. Stel, naast  de scheenbeschermers, ook elleboog-, hand- en hoofdbescherming verplicht. De koket gecoiffeerde heertjes zullen aanvankelijk ongetwijfeld tegensputteren, maar er al snel hun eigen modieuze draai aan geven.

Er zit echter wel een addertje onder het kunstgras: door de snoodaard is een kogeltje snel verstopt in al die maskeer- en beschermingsattributen. Maar geen nood, hebben we eindelijk zinvol werk gevonden voor dat legertje officials dat thans het veld omzoomt. De ouderwetse noppencontrole is allang overbodig, want de kinky kicksen van tegenwoordig hebben meer weg van een muiltje dan van een voetbalschoen. Het is niet voor niks dat men in het moderne voetbal meer beducht moet zijn voor de tik dan voor de kick. Of banger moet zijn voor de hap dan voor de trap. We zullen dan ook de dans van het gemaskerde voetbal niet ontspringen.

– De angstaanjagende Mbokani komt van http://www.sporza.be

LUIS SUÁREZ MOET NAAR DE NONNEN

publieksspelerLuis Suárez is gek. Na dit weekend is het definitief. Wanneer je als speler voor de tweede keer in je carrière een tegenstander bijt, dan ben je niet goed bij je hoofd. Dan hoor je in een inrichting, naast Hannibal the Cannibal. Een tegenstander bijten. Op welk moment in het veld denk je: “Hap, jou heb ik”? Hoe kom je erbij om je tanden in het mensenvlees van een tegenstander te zetten? Kun je zo iemand nog redden? Ik vraag het me af, zeker als je weet dat het de tweede keer is dat hij dit doet.

Als de straf wordt uitgesproken, dan zal worden gezegd dat hij een voorbeeldfunctie heeft. Maar iedere ouder die Luis Suárez als voorbeeld stelt voor zijn kind, moet uit de ouderlijke macht worden ontzegd. Je kiest toch ook niet Dzhokhar Tsarnaev als voorbeeld voor je worstelende zoon? Het Konijntje is een recidivist en een schande voor het voetbal. Waar Ajax verzaakte door geen hard standpunt in te nemen, daar hoop je dat Liverpool dit wel doet. Maar echt effectief straffen kan alleen de FIFA: twee jaar geen wedstrijden meer spelen en dus carrière naar de filistijnen.

Of is het allemaal zo erg niet? Peuters bijten namelijk ook. Voornamelijk omdat zij zich niet kunnen uitdrukken. Één van de oplossingen is om de woordenschat van de peuter te verbreden, zodat de kleine zich beter kan uiten. Wellicht is het tijd om Luis op cursus te sturen naar de nonnen om zijn woordenschat uit te breiden. En dat hij dan, op therapeutische basis, alleen maar beenham krijgt tijdens lunch en diner. In het land van de keiharde voetbalwetten verwacht je passende maatregelen. Maar heeft dit zin? Waarschijnlijk is Luis Suárez niet meer te redden.

MOEDER SUÁREZ, HAAL DE LUIS UIT UW PELS!

Wat was het weer een woelig weekje voor de vrouwtjes. Estelle moest na één broodje alweer afscheid nemen van haar Badr en de arme Jeannet kon niet ontkomen aan de handtastelijkheden van de bronstige boer Aad. Toch was één vrouw deze week het allerminst te benijden: Sandra Villas. Sandra Villas is namelijk moeder. En voor een moeder is het hartverscheurend wanneer je kind geen aansluiting vindt bij leeftijdsgenootjes. Wanneer je kind zich onbegrepen voelt. En wanneer het besef bij je kind begint door te sijpelen: de mensen zijn mij liever kwijt dan rijk. Sandra Villas is moeder van het meest verketterde kind van dit moment: Luis Alberto Suárez.

SuárezHet moet een emotioneel Skype-gesprek geweest zijn, afgelopen zondag. Een schreiende en snotterende spits vanuit zijn landhuis in een deftige buitenwijk van Liverpool. Meelijwekkende tranen met dito tuiten. En een met zalvende woorden troostende moeder vanuit haar appartement in Salto, Uruguay. Eerder verhaalde Het Konijntje al vanuit Europa over een opstootje nadat hij Marokkaans was gaan eten en ook kreeg hij het aan de stok met een handjevol Afrikanen. En diverse verdedigers waren ziedend nadat de kleine Luis per ongeluk was gestruikeld, vlakbij hen in de buurt. Dat haar telg het niet zo goed kon vinden met tegenstanders, zoveel was Sandra Villas al duidelijk. Maar zondag was het anders. Zondag werd haar oogappel uitgekotst door jongetjes die hetzelfde rode shirt droegen.

Nadat de doelpuntgeile Luis een bal beroerde die toch al het doel inging, stond hij klaar om bedolven te worden onder zijn medespelers. Het alleszeggende vervolg is inmiddels de hele wereld overgegaan en heeft inmiddels ook Uruguay bereikt. Het moet een pijnlijke constatering voor Sandra Villas zijn: na amper zes jaar in Europa heeft haar kleine jongen werkelijk iedereen tegen zich in het harnas gejaagd. Als mevrouw Villas doet wat iedere bezorgde moeder zou doen, gaat ze een drukke tijd tegemoet. Er moeten een heleboel ouders worden gebeld.

WEEKENDPOST: John ‘barbertje’ Terry moet hangen

Eens te meer is gebleken dat een nationale voetbalbond zich boven de wet verheven weet. Hoewel de rechtbank John Terry niet schuldig heeft bevonden aan het maken van racistische opmerkingen jegens Anton Ferdinand, mag de captain van Chelsea vier duels vanaf de tribune toekijken. De FA stelt voldoende bewijs in handen te hebben om vast te stellen dat hij vorig jaar oktober in de uitwedstrijd tegen Queens Park Rangers over de schreef is gegaan.

Op z’n zachtst uitgedrukt, opmerkelijk! In de uitspraak van de Westminster Magistrates’ Court is letterlijk te lezen:
“Even with all the help the court has received from television footage, expert lip readers, witnesses and indeed counsel, it is impossible to be sure exactly what were the words spoken by Mr Terry at the relevant time.”


Deze boodschap is niet weggelegd voor de Engelse nationale voetbalbond. Het statement dient te worden gemaakt naar de buitenwereld. We are against racism! En dus dient de voormalige captain van de White Lions  te worden geslachtofferd. Na Luis Suárez is hij de tweede speler in korte tijd die geschorst zal worden wegens racistische opmerkingen.

Uit de vonnissen van de FA blijkt nou niet bepaald consistentie qua strafmaat en consequentie. De Uruguayaanse aanvaller van de plaatselijke FC uit Liverpool moest acht wedstrijden toekijken. Engelsman John Terry zal vier duels moeten boeten. Alsof dat geen racisme is?! Het mag duidelijk zijn dat racisme verbannen dient te worden uit de voetbalstadions. Maar in het heetst van de strijd, dat weet iedere fanatiekeling, ontglipt er wel eens een politiek incorrecte woordkeuze. Na het eindsignaal van de arbiter schudt men elkaar de hand en zand erover! In het kader van Fair Play zouden de voetbalbonden het wat mij betreft veel meer over die boeg mogen gooien.

Ps. Joey Barton schijnt vanuit Marseille ook verontwaardig gereageerd te hebben op de magere 4 duels-schorsing.

 – De foto is genomen voor de Westminster Magistrates’ Court in Londen door een fotograaf van de Daily Mirror.