Tagarchief: man van het weekend

DE MAN VAN HET WEEKEND: De consul

Dit weekend was het tweede weekend van oktober en het eerste weekend waarin je op vrijdagavond met twijfels je bed instapte. Doordat de regen vorige week met bakken uit de hemel viel, was menig voetbalveld doorweekt. Gelukkig zorgt kunstgras ervoor dat er nooit meer algehele afgelastingen zijn vanwege de regenval. Alleen vorst en sneeuw zijn nog spelbrekers. Maar er zijn dus voetbalclubs met enkel en alleen natuurgras. Deze velden, in combinatie met regen, zorgden er dit weekeinde voor dat één van de figuranten in het voetbal opeens hoofdpersoon werd. Iedereen wilde zaterdagochtend een quote van deze man: De consul.

Vrijdagavond met een onrustig gevoel naar bed. Want op internet las je dat alle jeugdwedstrijden al afgelast zijn. Het tweede en eerste krijgen een herkeuring. Tot aan een paar jaar geleden deed je het er mee, maar nu maak je meteen een WhatsApp-groep om je teamgenoten op de hoogte te houden. Minutieus geef je de laatste berichten door en leg je aan je Belgische doelman uit wat een herkeuring is. Zaterdagochtend meteen bellen naar de club waar je, net als vroeger, een bestuurslid aan de lijn krijgt die al tig keer hetzelfde verhaal heeft moeten vertellen. Waarom zit die consul niet op Twitter? Om tien uur een herkeuring.

Toch maar douchen, want je weet nooit. Net aangekleed gaat je mobiel: de kantinedame, het gaat niet door! Dan de teleurstelling vergelijkbaar met die van Ajacieden na de afstraffing tegen Madrid. Je houdt er al die tijd al rekening mee, en toch komt het hard aan. Dus moet je opeens verzinnen wat je op zaterdag gaat doen. Maar wat je ook doet, het blijft de rest van het weekend droog en het is fantastisch voetbalweer. Zondagavond zit je dus met je energieoverschot balend naar Studio Sport te kijken. Zij mochten wel! Dus vervloek je nog eenmaal de man waarvan je weet dat hij ‘ook maar zijn werk doet’. Hopelijk was hij dit seizoen voor het laatst man van het weekend!

– Het waterveld komt van http://rtvwest-acc-web.intermax.nl/files/images/2011/apr/proef-voetbalveld-onder-water-westland_1.jpg

DE MANNEN VAN HET WEEKEND: We kenne nie kieze

voetblahvisWat is het toch een mooie sport, voetbal. Koud zit je op je stoel, staat het al 0-1. Negentig minuten later staat er 4-3 op het bord. Strijd, mooie goals, slechte passes, een hoop geschreeuw en ook best wat wol. PSV-Ajax was een vermakelijk schouwspel met excellerende spelers aan beide zijden en een eindresultaat waardoor er nu vier koplopers zijn in de eredivisie.

Maar wie was nu de ‘man van het weekend’? Lastige keuze, temeer daar elders op de velden diverse sollicitanten rondliepen. Wat dachten we van Dries Mertens die geen enkel probleem lijkt te hebben met de overgang van de Jupiler bierkelder naar onze hoogste voetbalklasse, getuige zijn brutale spel en twee goals voor FC Utrecht. In dezelfde pot kwam Keisuke Honda twee keer in beeld tijdens de samenvatting. Eenmaal met een steekpass à la De la Peña; eenmaal met een Dszudszakiaanse flenter.

Dszudszak dus. Twee goals, één assist in een topwedstrijd. Wat voor conclusies moeten we hieraan verbinden? Is hij beter dan Afellay? Is hij ineens een absolute topper in spe? En wat te denken van Luis Suárez? Onverstoorbaar (!!) liet hij de genante, onkundige provocaties van Ooijer en de talloze schoppen over zich heen komen. Ondertussen scoorde hij gewoon tweemaal.

Maar dan…Melvin Platje! ‘Je moeder stinkt naar vis’, klonk er uit de monden van de Omniworld supporters. En daarbovenop ook nog eens verliezen in ‘de hel van Almere’! Dat werd Platje teveel. Hij vergreep zich aan een supporter en kreeg de politie op zijn dak. Man van het weekend? Zegt u het maar.

DE MAN VAN HET WEEKEND: Blaise (N’)Kufo

blaiseEen beetje een makkelijke keuze, maar Blaise N’Kufo heeft zijn titel verdiend. De Zaïrese Zwitser maakte gisteren zijn honderdste doelpunt in de vaderlandse eredivise en revancheerde zich daarmee enigszins voor zijn gemiste pingel tegen Olympique Marseille. Krap zes seizoenen had N’Kufo nodig om tot zijn jubileumtotaal te komen; een gemiddelde van zo’n 18 goals per seizoen.

Rare loopbaan heeft N’Kufo. Voor Twente speelde hij voor liefst 11 clubs, waaronder Al Arabi in Qatar. Dat was in 1995/1996, ver voordat Hollandse broodvoetballers er zakken geld gingen ophalen. Ook speelde Blaise voor een zwikkie Zwitserse en Duitse Zweite Bundesliga clubs. Soms speelde hij veel, soms speelde hij weinig. Soms scoorde hij veel, soms scoorde hij weinig. Totdat zijn nomadentocht eindigde in Enschede (ziet u de logica?).

Tot slot de kwestie van de haakjes (zie boven). Hoe heet de beste man nu eigenlijk? Waar komt dat rare “N apostrophe” toch vandaan? Het schijnt dat het N’Kufo zelf niet zoveel uitmaakt. Kufo, Nkufo of N’Kufo… het is hem om het even. Officieel is het Blaise Kufo, dat staat in zijn paspoort. In Zwitserland doen ze het met Nkufo, terwijl Twente juicht voor N’Kufo. Toch zou je als ietwat bijgelovige zeggen… doe maar het laatste, Blaise! Met die naam op je rug maak je de meeste goals.

ps. Zou Blaise genoemd zijn naar Pascal?

DE MAN VAN HET WEEKEND: Björn Kuipers

kuipers

Een scheidsrechter als Man van het Weekend; dat is een noviteit op Voetblah. We hadden natuurlijk voor Danny Koevermans en diens ultieme wraak op Van Gaal kunnen gaan. Of voor eeuwige voetballer Raul die dit weekend Di Stefano inhaalde als ultieme goleador van Real Madrid. Toch gaan we voor Kuipers, en wel hierom.

In een kolkend PSV stadion bleef Kuipers fier overeind; hij voelde zich zichtbaar kiplekker, maar verloor zich niet in haantjesgedrag. Bovendien had hij het rechte eind bij: de penalty (zuiver); de vermeende elleboogstoot van Amrabat (uit de hand gelopen afwerende beweging); de grove charge van Jaliens én het theater van Dszudszak.

Vooral het laatste is uiterst lovenswaardig, aangezien vele arbiters bij tumult in de zestien de weg kwijtraken. In geval van tuimelende spelers wordt dan ook vaak de dichtsbijzijnde duwer een kaart voor de neus gehouden, terwijl dat juist degene is die genaaid wordt. Wellicht had Kuipers de Hongaarse theatermaker zelf een gele prent moeten geven, maar de vermanende speech voldeed in deze ook prima om de hiërarchie in het veld duidelijk te krijgen: ‘niet zo kinderachtig doen Balasz en nou wegwezen!’

PS. Enige aandachtspuntje was dat Kuipers misschien iets te veel op zijn fluit blies. Een scheids die je niet hoort, is nog altijd de beste.

DE MAN VAN HET WEEKEND: David Beckham

becks1

Ooit ontbolsterde hij tijdens de zaternachtuitzendingen van Match of the Day in de nineties. Als mooi-boyband-jochie met flair voetbalde hij zichzelf in the picture van Alex Ferguson. Vooral dankzij zijn gouden rechterbeen, want met de binnenkant en met de wreef bleek Becks alras een secuur richter. Aanvankelijk vond hij feil- en moeiteloos types als Cantona en Mark Hughes. Later het zeer onterecht wat vergeten koningskoppel Yorke en Cole en last but not least Van The Man.

Ook vond the boyband kid zijn girlgroup chick. Victoria ‘Posh’ Spice werd zijn societytroef en tezamen werden ze ‘het merk’ Beckham, inclusief mode, geurtjes en billboards met ballen. Bijpassende club: Real Madrid met zijn Galacticos. Dit werd maar een matig succes en Beckham kreeg kritiek, ook vanwege een paar mislukte pingels voor zijn thuisland. Maar toch ook omdat hij merkonwaardig eenkennig was qua skills en brains.

Het leek klaar met David toen hij het ultieme glamourland verkoos boven voetballand. Los Angeles Galaxy werd zijn club en Amerika zijn nieuwe voorland. Ietwat meewarig werd er op dit nieuws gereageerd, zelfs nadat er een doelpunt van eigen helft doorsijpelde. Inmiddels huurbasist Beckham bij AC Milan en blijkt hij ineens een rustige, oude voetbalman à la Seedorf en Maldini. Dat staat hem prima. Hij geeft assists, scoort zelfs en wil naar het WK. Merkwaardig genoeg gelooft Fabio Capello in zijn sprookje en siddert Zuid-Afrika in afwachting van Posh.

DE MAN VAN HET WEEKEND: Cedric van der Gun

knieOnlangs schreven wij over zogenaamde pechvogelpersonificicaties als Ferry Bodde en Willem Korsten. Spelers met een talent voor voetbal én voor een loopbaan vol blessures. In dit rijtje noemden wij niet Cedric van der Gun, maar hij voldoet in hoge mate aan het profiel. Van der Guns probleem telt vier letters: KNIE. Evenzoveel keren komt dit woord voor in de 5 regels die op Wikipedia aan hem worden gewijd.

Dat is eigenlijk veel te weinig, want Van der Gun is een potentiële topspeler. Hij is snel, slim en gevaarlijk voor doel met zowel schoten en steekpassjes. Hij kan een man passeren, hij werkt hard en hij staat zijn mannetje. Zonder zijn ‘four letter word’ had hij de veelbelovende start van zijn carrière bij Ajax vast een passender vervolg kunnen geven. Nu bleef ‘de top’ na Ajax beperkt tot 3 wedstrijdjes Borussia Dortmund en speelde hij vooral bij Nederlandse (net niet-)middenmotors als ADO en Willem II.

Op zijn cv had natuurlijk nog een keer Ajax moeten staan en misschien wel een Liverpool of pak ‘m beet Atletico Madrid. Afgelopen zaterdag snelde Van der Gun keer op keer voorbij de trage NAC-defensie. Op de achterlijn trok hij telkens terug, maar pas een minuutje voor tijd snapte Caluwé wat hij met de buitenkansjes aan moest: scoren. Van der Gun… nog een paar van dit soort potjes en hij speelt volgend jaar voor de prijzen. Louis van Gaal heeft hem vast wel in de smiezen.