Tagarchief: Michael van Praag

BEWIJS: DE KNJB BESTAAT ECHT

populistSamenzweringstheorieën zijn de krenten in de pap van een fact-checkverslaafde samenleving. Alhoewel een goede samenzweringstheorie wel een zweem van wetenschappelijkheid dient te hebben. Mensen die 9/11 een inside job noemen en daarbij verwijzen naar de manier waarop de torens instortten. Fans die geloven dat 2Pac nog leeft omdat hij in zijn laatste clip sneakers droeg die bij zijn ‘overlijden’ nog niet op de markt waren. Wat mij betreft hebben ze gelijk, omdat ik hun ongelijk niet kan bewijzen.

conspiracy3Het zou mij dan ook een groot genoegen zijn wanneer de enige echte samenzweringstheorie die het Nederlandse voetbal rijk is wat meer uitgediept wordt. Nadat FC Twente diep in blessuretijd een dubieus doelpunt goedgekeurd zag worden, gaven velen hun uiting aan het vermoeden dat de Nederlandse voetbalbond in wezen niet anders is dan een Joodse belangenvereniging. De KNVB is het CIDI op noppen. Scheidsrechterlijke dwalingen in Amsterdams voordeel zijn simpelweg herstelbetalingen. Pleisters op de oorlogswonden.

Voor het seizoen 2012/2013 berekende NRC weliswaar de ranglijst gecorrigeerd voor scheidsrechterlijke dwalingen. Volgens de krant zou Ajax niet met 7, maar met 19 punten verschil kampioen zijn geworden. U denkt natuurlijk: dat is een mooi staaltje objectieve journalistiek van de Rotterdamse Courant. Fout! Want het is natuurlijk geen toeval dat deze Rotterdamse krant eind 2012 verhuisde naar Amsterdam.

Het is zo zonde dat het bewijs voor het bestaan van de KNJB zo matig uitgewerkt is. Kijk al naar het bestuur van de ‘KNVB’. Voormalig Ajax-voorzitter Michael van Praag is bondsvoorzitter. Een ander Ajax-zwaargewicht, Arie van Eijden, was ooit Directeur Betaald Voetbal. Bert van Oostveen, de huidige directeur, is geboren in Amstelveen. Drie keer raden wat het kengetal van Amstelveen is. Zijn voorganger Henk Kesler is weliswaar een Tukker, maar deze tussenpaus was een afleidingsmanoeuvre. Na het kampioenschap van FC Twente trad hij dan ook af om ruim baan te maken voor een joodsgezinde voorzitter.

Davidster(1)Maar dit is nog bewijs aan de oppervlakte. Zoals het goede complotsmeders betaamt, laat je wel verborgen hints achter voor de samenzweringsontdekkers. U denkt bijvoorbeeld: het hoofdkantoor van de bond staat in het bosrijke Zeist, onder de rook van FC Utrecht. Trekt u op de kaart van Nederland echter lijntjes tussen de regiokantoren, dan ontstaat er een davidster. Een zoontje van een goede vriend uit de regio Rotterdam ging afgelopen zomer op KNVB-voetbalkamp. Bij thuiskomst klaagde de blaag dat de inhoud van het verstrekte lunchzakje ‘niet te vreten was’. Hij kreeg ‘een droge ronde cracker met vieze worst’. Woedend belde mijn vriend de ‘KNVB’ op. “Waarom krijgt mijn zoontje Jodenvoedsel?”, blies hij door de telefoon. Een medewerker antwoordde dat er geen matzes, maar rijstwafels waren geserveerd. Vanuit kostenoogpunt was er niet gekozen voor vlees van de slager, maar was er een boterhammenworstdeal gesloten met de plaatselijke super. Maar dat gelooft natuurlijk niemand.

Terug naar afgelopen zondag. Feyenoord zag twee punten door de neus geboord. Bij een overwinning van de Rotterdammers zou de achterstand op Ajax slechts zeven punten bedragen. Zeven is ook het aantal armen van de menora, de bekende Joodse kandelaar. Nu men is genaaid, bedraagt de achterstand negen punten, niet geheel ontoevallig het aantal armen van de chanoekia. De kandelaar die men tijdens de Joodse feestdag Chanoeka gebruikt. Toch vreest men in Amsterdam de klassieker van komende zondag. De arbiter van dienst heet immers Björn KUIPers. Anderzijds is twaalf het getal van perfectie en moet het voor de Godenzonen een geruststelling zijn dat er in de Hebreeuwse bijbel wordt gesproken over ‘de twaalf stammen van Israël’.

METEN MET TWEE STRAFMATEN

Eergisteren zat Michael van Praag bij Pauw en Witteman aan tafel. Als voorzitter van Ajax lid van de grote drie. Van vroeger, toen clubbestuurders nog fatsoenlijke mensen waren die supporters direct aanspraken en altijd netjes met elkaar bleven converseren. Als voorzitter van de KNVB pleit hij ervoor dat de straffen in het amateurvoetbal omhoog moeten. Want dan zal het afgelopen zijn met de excessen. Terwijl tegelijkertijd de discussie steeds weer oplaait of zwaarder straffen wel werkt. Daarom vraag ik me af of dit wel de oplossing is.

Profvoetballers zijn een voorbeeld voor anderen. Daarom mogen ze niet roepen dat ze op Jodenjacht gaan of dat het maar kut-Kakkerlakken zijn. Tegelijkertijd mogen ze ook niet iemand in zijn nek bijten of een scheidsrechter omver lopen. Toch worden aan deze jongens relatief mildere straffen uitgedeeld dan aan amateurspelers. Want laten we eerlijk zijn, Douglas komt met zes wedstrijden goed weg. Loop als amateurvoetballer een scheidsrechter omver en je zit langer aan de kant. Dit terwijl je seizoen minder wedstrijden bevat. De straf is dan relatief zwaarder. Daarom zou het beter zijn als de voetbalbonden eerst de strafmaat op het hoogste niveau gaan aanpassen. Want zo worden de kleintjes weer de dupe.

Daarnaast wil de bond spelers sneller levenslang schorsen. De vraag is of dit gaat werken. In de maatschappij schors je immers ook bijna nooit levenslang. Bovendien is een voetballeven nu eenmaal korter dan een mensenleven. Daarom is het instellen van een levenslange schorsing te veel van het goede. Als iemand zich op een voetbalveld misdraagt, zou gewoon het Nederlands recht moeten gelden. Dus gewoon aangifte doen en de zaak voor de rechter laten komen. Kern van het probleem zit namelijk in het feit dat deze mensen in de maatschappij gemakkelijk wegkomen met dit gedrag. Daarom geldt ook hier, slecht voorbeeld doet volgen!

DE DRIE ECHTE TOPPERS


Berichtten wij vorige week nog over het evangelie van Louis, deze week verscheen er wederom een boek over de Nederlandse voetballerij. Niet een biografie over een speler of trainert, maar een boek over drie heren die gezichtsbepalend waren voor het Nederlandse voetbal in de jaren ’90. Michael, Jorien en Harry. De drie musketiers, luizen in de pels van menig provincieclubje, worden door Leo Verheul beschreven in De Voorzitter.

Noem ze gerust de Grote Drie. Michael als arrogante, maar altijd zeer correcte Amsterdammer. Jorien als keiharde Rotterdamse zakenman en Harry de goeie sul uit Eindhoven. Alledrie persoonlijkheden en voorzitter. Voor de jongeren: een voorzitter was iemand die leiding gaf aan een club, haar vertegenwoordigde, de club was. Met als eerbetoon een persiflage door Van Muiswinkel. Een persiflage van Jan Reker? Precies. Niemand die hem herkent, laat staan een persiflage. Zou Jorien zijn zoon bij RKC  laten spelen? En Van Praag zou in de bres springen als een van zijn godenzonen werd uitgemaakt voor pannenkoek.

Thans zijn voorzitters directeuren zonder uitstraling. Type managers. Maar wat hebben we daaraan? Er is steeds minder spanning en vermaak. Om over het gebrek aan Europees succes maar te zwijgen. Wij missen de legendarische nieuwjaarscolleges van Jorien. Bij hen ging het over voetbalprestaties, nu slechts over geld en spelers die te jong vertrekken. Zou Gomes tegen Harry net zo brutaal hebben durven zijn? Harry zou hem over zijn bol hebben geaaid en gesommeerd snel weer tussen de palen te gaan staan. De topdrie wordt ingehaald door de provincie. Daarom is het goed dat Dirk aanblijft. Kan hij samen met Joop en Frans de nieuwe Grote Drie vormen.