Tagarchief: Pauw en Witteman

PAPANDREOU DE VOETBALVROUW

Zojuist, we schrijven donderdagavond 3 november iets na elven, verklaart Olcay Gulsen bij Pauw & Witteman geen nieuws te kijken, omdat ze daar depri van wordt. Voor de goede orde: Olcay is de voetbalvrouw van Edgar Davids. Het kan niet anders of Edgar verschaft zichzelf met haar, los van het feit dat ie natuurlijk altijd zelf al een stijlicoontje was, een topnominatie voor Regi’s kijkcijferkanon Life After Football. Olcay, selfmade woman als ze is, is namelijk de eigenaresse en oprichtster van het modemerk Supertrash. Ken je het niet? Niets gemist. Hoewel, zo kunnen we net horen, het is toch al te koop in zo’n slordige 28 landen. Een vrouw van de wereld dus, die Olcay. Tenminste, dat zou je denken.

Maar.. What else is new?! We moeten even niet vergeten dat het hier gaat om de vriendin van een voetballer; een gewezen voetballer welteverstaan. Mocht er ook maar iets wereldwij(d)s aan deze vrouw zitten, dan weet ze dat in ieder geval bijzonder goed te verbergen. Niet eens omdat ze zojuist bekend heeft dat ze zichzelf niet vergewist van wat er in de wereld allemaal gebeurt, maar wel omdat ze de Griekenland-correspondente van dienst uit het niets de hamvraag stelt: “Ben je voor of tegen?” Uhh.. voor of tegen wat, lief kind? Voor of tegen het broeikaseffect? Voor of tegen de hongersnood in Afrika? Voor of tegen noordoosten wind?

Voor of tegen paarse oorbellen in combinatie met zachtroze lippenstift? Voor of tegen de herfst misschien? Voor of tegen het gebruik van Glyceryl monostearaat in crèmes en badolies? “Ik wil het overal met je over hebben, Olcay, maar in hemelsnaam, zeg me wat je bedoelt!”… “Nee, ik voelde gewoon dat je voor bent, dat voel ik”. En je zag dat ze dacht dat het daar ook daadwerkelijk om draaide. En dan besef je ineens hoe makkelijk het leven eigenlijk kan zijn. Waar het ook over gaat, als je gezegd hebt dat je voor of tegen bent, dan kun je gewoon weer lekker verder. En het enge is: zo werkt niet alleen de gedachtegang van een voetbalvrouw. Ook aspirant-bestuurders en (Minister-)presidenten denken met een simpel voor of tegen gecompliceerde problemen het hoofd te kunnen bieden. Nietwaar Papandreou?

Ps 1. De header-foto komt van www.showbiznewz.nl
Ps 2. De hamvraag is gevonden op www.geocaching.com


IS ER LEVEN NA DE TELEVIZIER-RING?

Zo heel vaak komt het niet voor dat ik in de gelegenheid ben om op maandagavond televisie te kijken. Nog minder vaak is mijn stem vervolgens bepalend in wat er die avond op ons scherm te zien is. En die ene keer dat ik dan toch dit genoegen heb, neigt mijn voorkeur normaal gesproken in zijn geheel niet naar het programma Voetbal International. Of het nu bewust was of niet (zo’n Gouden Televizier-Ring heeft blijkbaar toch zo zijn impact), zowaar bleef ik na een onbevredigende zap zoektocht hangen bij de nieuwe beste vrienden van Bert van der Veer.

En waren het in eerste instantie nog voornamelijk de prominent in beeld vertoevende slagroomtaarten die mijn aandacht trokken, naarmate de uitzending vorderde was het vooral de instart van een nieuw reclameblok dat mijn afstemming op de enige echte mannenzender van Nederland deed continueren. En helaas niet omdat Gilette me verleidde met een Venus-variant voor mannen. Want zeg nou zelf, welke een beetje zichzelf respecterende (amateur)voetballer erkent onder de douche nu ruiterlijk dat de balzak vakkundig wordt bijgehouden met behulp van een lieflijk zachtroze scheermesje (met ‘kussentjes’) van vrouwlief?

Nee, spijtig genoeg brachten de boodschappen niet het nieuws dat Gilette het assortiment gaat uitbreiden met de Gilette Bal(d), maar wisten ze me wel te vertellen dat er nog een veel interessanter, boeiender en innovatiever voetbalprogramma op het punt stond zijn eerste vuurdoop te hebben direct na Voetbal International. En wel LAF. Life After Football. Reggi Blinker – op wiens lijf deze rol geschreven lijkt – neemt ons aan de hand naar de donkere zompige spelonken van het vechten tegen de vergetelheid. Mannen die ineens toch tot de laatste druppel alles uit hun voetbalcarrière willen wringen, maar dan wel pas nadat hun actieve loopbaan voorbij is. En tsja… dan is het interessant, hip en nieuwswaardig dat een bekende ex-prof een ritje heeft gemaakt in een hele grote auto. Hou toch op gasten! “Niveautje eng Televizier-Ring publiek”, zou Derksen zeggen. En daar heeft ie dan toch wel een puntje.

SCHONE SCHIJNPASSEERBEWEGINGEN: KAPPEN!! – deel 1

Op het gevaar af een Vandergijpie aan te heffen, wordt hier of all foeballers Dirk Marcellis opgevoerd als passeerbewegingspecialist. Nee, eigenlijk voert Dirk zichzelf op. Hij heeft daarbij de pech dat het voor eeuwig is vastgelegd en dat de pijnlijke realiteit hem al lang heeft ingehaald. Want als Dirk Marcellis een passeerspecialist is, dan ben ik Nick Hornby, zijns gelijke kaalslag daargelaten. Marcellis is een vleesgeworden gepasseerd station. Hoewel.. Speelt wel bij de koploper. Maar dat geheel terzijde, zou Genee zeggen. Want de voorzet voor deze post werd gegeven door ons aller Allard. Met dat fantastische filmpje van ‘Skiete Willy‘. Die onnavolgbare kapbewegingen, gevolgd door meestal onbedaarlijk harde schoten met evenzo groot gemak links én rechts: waar zie je dat nog vandaag de dag? De enige die dit enigszins benadert, Wesley Sneijder, is thans tevens een der besten.

Oussama Assaidi voorbij Lex ImmersMaar het lijkt wel alsof men is gekapt met de kale kapbeweging. Sowieso lijken schijn/passeerbewegingen sterk aan modetrends onderhevig. En dat is op zich vreemd. Want je zou toch zeggen dat het ultieme, intrinsieke doel van een schijn/passeer beweging – je dusdanig voorbij of los van je directe tegenspeler manoeuvreren teneinde een doelpoging dan wel een efficiënte voortzetting te wagen – onveranderlijk en dus van alle tijden is. Laatst zaten de coryfeeën Van Hanegem en Rep, overigens volkomen misplaatst, bij Pauw en Witteman. Om weer eens te beweren dat het voetbal, vergeleken met hun en dus ook mijn tijd, er niet per se sneller en beter op is geworden. Hoongelach viel hen ten deel en ook nu weer hoor ik het geschamper.

Mijn mening hieromtrent mocht ik hier reeds poneren. Maar afgezien daarvan is mijns inziens zeker het aantal overbodige bewegingen drastisch toegenomen. Vaak in hoog tempo uitgevoerd, dat wel, maar dat maakt ze niet minder overbodig. En leveren dus tijdverlies op. Schone schijnbewegingen. Zouden de Ronaldo‘s, de Robbens, de Elia‘s, de Assaidi‘s, de Neymars dit achterwege laten… Al stellen we het natuurlijk enorm op prijs dat tenminste zij nog wel die lantaarnpaal durven uit te dagen.

Fidel MaradonaZelfs het tiki-taka van Barça in een duizelingwekkend tempo lijkt somtijds (m)eer een doel op zich dan een middel om tijd en ruimte te creëren. Snelheid, overbeweeglijkheid die vertraagt. Ook op de kunst van de eenvoud wordt beknibbeld. Piet Keizers bewegingen waren evenzo schaars als doeltreffend. Willy van der Kuijlen kapte met bewegen zodra de schietkans zich voordeed. Johan Cruijff versnelde of ging  achter het standbeen om teneinde z’n opties te vergroten. Maradona en diens natuurlijke opvolger Messi passe(e)r(d)en nagenoeg altijd doelgericht, zelden in de breedte.

De volgende keer onder meer over de teloorgang van de ‘sleep’, de wegkwijnende lichaamsschijnbeweging en de ogenschijnlijk effectieve schijntrap. Suggesties en aanmerkingen zijn uiteraard van harte welkom.

Ps 1. Afbeelding Assaidi/Immers van Goal.com
Ps 2. Afbeelding Maradona van http://www.fhm.nl