Tagarchief: Piet Schrijvers

PIET SCHRIJVERS NAAR FEYENOORD

Vergeet Co Adriaanse, vergeet Louis van Gaal. Er is maar één man die Ronald Koeman op moet volgen als trainer van Feyenoord en dat is Piet Schrijvers. Hè, wat?! Piet Schrijvers?! De Beer van de Meer? De Bolle van Zwolle? Het Lek van PEC? De Flop van TOP? En dan nu De Stuip van de Kuip? Inderdaad.

Ronald Koeman heeft zijn best gedaan bij Feyenoord, maar Mister ‘die trein komt maar één keer voorbij’ kon van een sprinter geen intercity maken – hoogstens een Fyra. Wat Feyenoord nu nodig heeft is een man die het geloof terug kan brengen dat geboren verliezers toch kunnen winnen. En die man heet Piet Schrijvers. Vijf jaar geleden kwam hij binnen bij mijn amateurclub. We bestonden toen 45 jaar en we waren nog nooit kampioen geworden. De beste spelers (voor zover je daarvan kon spreken) vertrokken en toen kwam Piet. Ineens deden we buikspieroefeningen en kregen we loopschema’s mee. We begonnen wedstrijden te winnen, niet zelden in het laatste kwartier. Dikke loodgieters werden ineens afgetrainde mannen. Wij werden winnaars. Twee Piet Schrijvers 4c257aeca02abdf3313efdcde6842a8c797d57a9740c52f1fea8ea2aa1e755cbweken voor het eind wonnen we op een donderdagavond in minuut 90+5, het getal waar heel Rotterdam sinds zondag een hekel aan heeft. En op een zaterdag in mei werden we kampioen; 24 fusten bier voor ons en een whisky-cola voor Piet.

Ik weet niet of Piet zijn papieren nog heeft, en zijn witte Nissan, maar ik heb even in mijn oude Nokia gekeken en ik heb zijn nummer nog wel.  Als zijn telefoon overging hoorde je altijd ‘opa, telefoon’, ingesproken door zijn kleinzoon. Diezelfde kleinzoon is trouwens drie weken geleden benoemd tot kinderdorpsdichter van Ermelo. Hoe kan het ook anders, met als opa Piet ‘mijn geheim is het rijm’ Schrijvers. Piet woont zelf ook in Ermelo, de plek waar een paar jaar geleden de revolte tegen Mario Been begon. De cirkel is rond, zou Louis zeggen. Het is tijd voor De Vlam van Rotterdam, De Schavuit van Zuid en De Redder van de Rijnmond. En dat laatste rijmt dan wel niet, maar geloof me: geen geluksdronken Feyenoorder op de Coolsingel die daar straks wakker van ligt.

– de foto van Piet met ons favoriete kapsel komt van gahetna.nl

De Comeback van PEC

Jongstleden vrijdag de dertiende had FC Zwolle niet over geluk te klagen. In een kolkend FC Zwolle Stadion (de werknaam, maar nog altijd beter dan Kamasutra Wipkip Stadion of zoiets) werd het kampioenschap van de Jupliek behaald ondanks een brilstand tegen FC Eindhoven, maar dankzij een gelijkspel van ‘naaste’ belager Sparta. Aardige bijkomstigheid: de allereerste wedstrijd aan de Ceintuurbaan was eveneens een blauw-witte confrontatie tussen dwars en verticaal gestreept. FC Zwolle dus kampioen en promovendus. Mooi. Proficiat. Feestje vieren. En dat was het dan. Want per slot van rekening stond een per omgaand retourtje naar de bierkelder al bij voorbaat vast. Totdat de geniale vondst werd geopenbaard dat mogelijk straks de PEC Zwolle zal herrijzen in de Eredivisie! En dat verandert wel even de zaak!

De PH-EDN-Combinatie Zwolle: een samenvoeging van Prins Hendrik en Ende Desespereert Nimmer. PEC Zwolle was in de jaren ’80 een vaste Eredivisionist, op ’n enkel afdalinkje na. De club van Klaas Drost, de eeuwige Crack van PEC. Van vedetten in hun nadagen: Piet Schrijvers, achtereenvolgens de Bolle van Zwolle, de Snack en het Lek van PEC. Johnny Rep en Rinus Israel: de Dikke Nek(ken) van PEC. De bakermat van Co Adriaanse, Jaap Stam en Bert Konterman. Het speeltje van de Cheque van PEC, Marten Eibrink.  Uitmondend in het Echec van PEC (Zwolle’82) als eerste failliet verklaarde betaald voetbalclub. Daarna de reddingsoperatie, geleid door ene Gaston Sporre, de latere directeur van de Kamer van Koophandel. Maar het was een pyrrusoverwinning, want PEC werd definitief lek geschoten en verwerd tot de zoveelste plaatselijke FC.

Een nietszeggende, dertien in een dozijn-vereniging. Zo’n playoffday-club, die nog één enkel keertje promoveert, maar verder zo verrassend als de gastenlijst van een tv-talkshow. Maar met deze strakke retroactie stelt PEC Zwolle in één klap haar verblijf in de Eredivisie voor langere tijd veilig! In Amsterdam, Alkmaar, Enschede, Eindhoven, ja zelfs in Rotterdam beginnen ze nu al te bibberen bij de gedachte de degens te moeten kruisen met het roemruchte PEC Zwolle. Budget omhoog? Welnee! Dure spelers aantrekken? Hoezo? Een trainer met meer status aanstellen? Waarom? Het is zo simpel als wat! Herstel je naam en gebruik de faam. Een briljant bizznizzplan: de Comeback van PEC.

– Klaas Drost komt van http://www.zwolsnieuws.nl

ROY IS UITGESPOOKT

Maandag maakte Roy Makaay bekend te stoppen met voetballen. Hij vond het welletjes na de bekeroverwinning op Twente. Na drie seizoenen Feyenoord wordt hij trainer op Varkenoord. Het voetbal neemt dus afscheid van een doelpuntenmachine. Een afmaker, een sluipmoordenaar. Niet voor niets noemden ze hem in het land van de mooiste bijnamen Das Phantom. Wedstrijden onzichtbaar, altijd scorend. Tijdens zijn laatste seizoen bewees de geboren Wijchenaar bovendien een modelprof te zijn. Hoewel Been hem regelmatig de voet dwarszette, viel  er publiekelijk geen onvertogen woord.

Gelukkig was Roy ook een paar jaar actief in Duitsland, Heimat van Der Bomber. Het land waar hij das Phantom werd. Want dat is het mooiste van het Duitse voetbal. De fantastische bijnamen. Bij onze Oosterburen heb je het pas echt gemaakt zodra je een alias krijgt. In Spanje, Italië en Engeland komen koosnaampjes ook veel voor. In Nederland mag dit fenomeen echter geen naam hebben. Vreemd, want onderling gebruiken voetballers ze zeker. Al is het alleen maar omdat het lekkerder backt. Maar beroemde Nederlandse spelers voorzien wij zelden van een tweede naam. Gebeurt dat wel dan zijn namen als de Beer van de Meer en het Lek van PEC niet echt indrukwekkend. Zeker niet als we bedenken dat we hier dezelfde persoon beschrijven.

Helaas kwam Makaay in het Nederlands elftal nooit tot wasdom. De 43 keer dat hij het nationale team diende, scoorde hij slechts 6 maal. Een schraal gemiddelde voor de man die bij zijn clubs zo ongeveer 1 op 2 liep. Wat dat betreft is hij het slachtoffer van het Nederlandse voetbalsysteem. Menig bondscoach stelde hem wel op, maar Roy rendeert niet in ieder systeem. Afgelopen seizoen is daarvan een bewijs. Daarom zijn wij benieuwd of hij de toekomstige spitsen van Feyenoord gaat leren meevoetballen of doelpunten maken. Wij hopen het laatste.