Tagarchief: ronald koeman

PIET SCHRIJVERS NAAR FEYENOORD

Vergeet Co Adriaanse, vergeet Louis van Gaal. Er is maar één man die Ronald Koeman op moet volgen als trainer van Feyenoord en dat is Piet Schrijvers. Hè, wat?! Piet Schrijvers?! De Beer van de Meer? De Bolle van Zwolle? Het Lek van PEC? De Flop van TOP? En dan nu De Stuip van de Kuip? Inderdaad.

Ronald Koeman heeft zijn best gedaan bij Feyenoord, maar Mister ‘die trein komt maar één keer voorbij’ kon van een sprinter geen intercity maken – hoogstens een Fyra. Wat Feyenoord nu nodig heeft is een man die het geloof terug kan brengen dat geboren verliezers toch kunnen winnen. En die man heet Piet Schrijvers. Vijf jaar geleden kwam hij binnen bij mijn amateurclub. We bestonden toen 45 jaar en we waren nog nooit kampioen geworden. De beste spelers (voor zover je daarvan kon spreken) vertrokken en toen kwam Piet. Ineens deden we buikspieroefeningen en kregen we loopschema’s mee. We begonnen wedstrijden te winnen, niet zelden in het laatste kwartier. Dikke loodgieters werden ineens afgetrainde mannen. Wij werden winnaars. Twee Piet Schrijvers 4c257aeca02abdf3313efdcde6842a8c797d57a9740c52f1fea8ea2aa1e755cbweken voor het eind wonnen we op een donderdagavond in minuut 90+5, het getal waar heel Rotterdam sinds zondag een hekel aan heeft. En op een zaterdag in mei werden we kampioen; 24 fusten bier voor ons en een whisky-cola voor Piet.

Ik weet niet of Piet zijn papieren nog heeft, en zijn witte Nissan, maar ik heb even in mijn oude Nokia gekeken en ik heb zijn nummer nog wel.  Als zijn telefoon overging hoorde je altijd ‘opa, telefoon’, ingesproken door zijn kleinzoon. Diezelfde kleinzoon is trouwens drie weken geleden benoemd tot kinderdorpsdichter van Ermelo. Hoe kan het ook anders, met als opa Piet ‘mijn geheim is het rijm’ Schrijvers. Piet woont zelf ook in Ermelo, de plek waar een paar jaar geleden de revolte tegen Mario Been begon. De cirkel is rond, zou Louis zeggen. Het is tijd voor De Vlam van Rotterdam, De Schavuit van Zuid en De Redder van de Rijnmond. En dat laatste rijmt dan wel niet, maar geloof me: geen geluksdronken Feyenoorder op de Coolsingel die daar straks wakker van ligt.

– de foto van Piet met ons favoriete kapsel komt van gahetna.nl

HINDERLIJK BUITENSPELGEVAL

mrvoetblah
Er was gisteren ontegenzeggelijk sprake van een hinderlijk buitenspelgeval. Voor de voetbalsport welteverstaan. Het  voorval bracht namelijk het slechtste boven in alle betrokkenen.

Ronald Koeman spande de kroon doordat hij de situatie aangreep om de straatjes van zichzelf en zijn team volledig schoon te vegen. Hij had kritisch kunnen kijken naar Lex Immers, die met een verdedigende flater in de 4e minuut blessuretijd een corner weg wist te geven. Of schuchter kunnen beamen dat zijn ploeg voor de zoveelste keer in de laatste minuten punten verspeeld had. In plaats daarvan veegde hij de vloer aan met de scheidsrechter die niet alleen voor offside had moeten fluiten, maar ook nog een penalty had moeten geven in de eerste helft.

serdar‘Klopt’, zei Serdar Gözübüyük over het laatste. Terugkijkende had hij inderdaad de bal op de stip moeten leggen, plus een rode kaart moeten uitdelen. En daarmee nam hij in ieder geval de verantwoordelijkheid voor een foute beslissing die buiten zijn gezichtsveld had plaatsgevonden. Gözübüyük wenste echter niet te capituleren inzake de buitenspelgoal. ‘Mulder zou vrij zicht gehad hebben en daarmee was het een legitiem doelpunt’, aldus de veelbelovende, respect eisende arbiter. Deze lezing is absoluut discutabel en een duidelijk voorbeeld van ‘hindsight bias‘. Castaignos stond wel degelijk in de baan van het schot en dat is ook een belangrijk argument. Jammer dat Gözübüyük niet mans genoeg was om toe te geven dat het volgens de letter van de wet wel degelijk hinderlijk buitenspel was.

Echter, dat het toch buitenspel was, betekent nog niet dat Feyenoord daarmee zo enorm genaaid werd, zoals men nu in Rotterdam beweert en zich ongetwijfeld voelt. Wat was er namelijk gebeurd als Castaignos niet in de baan van het schot had gestaan? Had Mulder de onberispelijk ingeschoten bal dan plots wél tegengehouden? Had hij dan met een katachtige reflex de punten voor Feyenoord binnengesleept? Neen, ook dan was Feyenoord met een gelijkspelletje huiswaarts gekeerd. Met een deuk in de titelaspiraties. Met een deuk in de catacomben. En met weer een deuk in het ooit zo onkreukbare imago van Graziano Pellè.

KOEMAN ZAL DIT WEL WEER ONTKENNEN

kalusha

Commotie in De Kuip. Volgens Johan Derksen worden Lex Immers en Joris Mathijsen uitgekotst door hun teamgenoten bij Feyenoord. Ook is de Rotterdamse massagetafel consequent bezet omdat mevrouw Van Geel dagelijks de billetjes strak laat kneden. Na de weifelende seizoensstart kan Feyenoord deze negatieve aandacht missen als kiespijn. En dus reageerde Ronald Koeman zondag ontkennend op de aantijgingen, al werd deze reactie door de oud-hoofdredacteur van VI direct weer van tafel geveegd. “Wat een onzin”, riep de megalomane Derksen. “Natuurlijk gaat de trainer de sfeer niet verpesten. Maar het is wel gewoon waar. Kom op, zoiets verzin ik toch niet?!”

PatrickLodewijksNaar verluidt is er nog veel meer aan de hand bij Feyenoord. Vorige week hebben ze daar Jordy Clasie ondersteboven in de prullenbak gezet. Voetbalhumor. Maar zoals we weten worden de prullenbakjes in Rotterdam-Zuid zelden geleegd, waardoor het arme ventje pas na drie dagen werd bevrijd uit zijn benarde positie. Sterk ondervoed en op sterven na dood, hij was maar net op tijd fit voor de wedstrijd tegen NAC Breda. Een ander probleem vormen reservekeepers Kostas Lamprou en Ronald Graafland, die plotsklaps weigeren ‘nog één stap te verzetten onder een keeperstrainer met een kop als een afgekloven drumstick’. Patrick Lodewijks (foto links, het lijdend onderwerp in kwestie) heeft al gereageerd in een perscommuniqué: “Dan toch niet, stelletje rukkers.”

Ook Ruben Schaken is nauwelijks nog op het trainingsveld gesignaleerd, nadat hij onlangs een lucratief handeltje begon in parelhoenders en aanverwant pluimvee. Technisch directeur Martin van Geel was gisteren ziedend nadat de rechtsbuiten zijn clubauto had laten overspuiten met de slogan ‘Pluimvee van Schaken: gewoon goed pluimvee’. Een handgemeen volgde, dat overtuigend gewonnen werd door Schaken, aangezien Van Geel bedwelmd raakte door de sterk penetrante kippenlucht.

Het kan niet anders of Ronald Koeman gaat al deze onthullingen glashard ontkennen. Maar het is wel gewoon waar. Kom op, zoiets verzin ik toch niet?!

Patrick vonden we op Wikipedia.org

GELUKKIG DOET DJURICIC WEL MEE

WEEKEND-mazuroVolgens Wikipedia is het officieel Filip Đuričić. Gelukkig is deze sierlijke voetbalvirtuoos in ons land beter bekend als Djuricic en daarmee al veelbetekenend genoeg. Het is dan ook veelzeggend dat San Marco zich zo druk maakt over plan B van Feyenoord, ofwel een leven zonder Pellè gedurende 90 minuten. Hij is zich kennelijk niet voldoende bewust van het ingenieuze plan dat hij zelf met Djuricic in huis heeft. Ronald Koeman dient zich minstens zoveel zorgen te maken over de aanwezigheid van Djuricic bij Heerenveen dan over de afwezigheid van Pellè bij zijn eigen club. Ook voor de pure liefhebber is het meedoen van de misschien nog iets te serviele Serviër toch van meer belang. Al zien we natuurlijk het liefst beiden in het strijdperk treden.

Filip Djuricic 179902hp2Filip Djuricic is het type speler waarvoor je speciaal een kaartje koopt en die je op het puntje van de stoel doet plaatsnemen. Pellè, uiterst nuttig; Eriksen, nog steeds veelbelovend; Maher, letterlijk groeibriljantje; Tadic, te fluwelen technicus; Strootman, broodnodige balans. Allemaal buitencategorie in Nederland, voor wat het waard is. Maar Djuricic is met afstand de beste voetballer van onze Eredivisie. Moet zich al jarenlang behelpen met middelmatige medespelers en dan is het een hele opgave om je niveau te halen, laat staan aan te scherpen. In een betere ploeg zal Filip ongetwijfeld beter renderen, onder het lichte voorbehoud dat hij om kan gaan met de druk die een grotere club met zich meebrengt.

De Cruijff van de Balkan is niet alleen een begenadigde voetballer, het is ook nog eens een verstandige jongen. Zijn volgende stap is niet de absolute top, waarvoor hij zeker de kwaliteiten heeft, maar waar hij veelkans een speelbal wordt van een gestreste trainer of megalomane clubeigenaar. Djuricic wil zelf de bal spelen en heeft weloverwogen de club van zijn hart gekozen: Benfica dus. Weliswaar niet meer de club met de grandeur van weleer, maar wel een omgeving waarbij je in elk geval nog het authentieke voetbalgevoel ervaart. Waar men zich nog bekommert om de vraag of het gedrag, de normen en waarden van een speler bij de club passen. Zo blijkt uit de berichtgeving rondom de mogelijke interesse van Benfica in Marco van Ginkel. Zouden, pak ‘m beet, AC Milan en PSG dat ook hebben gedaan inzake Balotelli en Zlatan..? Nu lijkt me zo’n gedragswetenschappelijk onderzoek voor Filip en Marco een tikkie overbodig, want idealer kan een schoonzoon niet zijn, dunkt me.

Zou toch een mooie tandem zijn op het Benfica-middenveld: de artistieke dribbelaar Djuricic naast de dynamische turbo Van Ginkel. En Lissabon is wel effe wat anders dan Heerenveen en Scherpenzeel. Maar we hadden het over Djuricic. Die dit weekend weleens een flinke deuk zou kunnen schieten in de titelaspiraties van de Koeman-babes. Vooropgesteld dat Marco van Basten zijn sterspeler net zo behandelt als de wijze waarop hij zelf als voetballer zo graag benaderd werd: gewoon zijn gang laten gaan dus. En ‘m niet verbannen naar de linkerkant zoals godbetert al eens gebeurd is! Geef Filip Djuricic de bal en de vrijheid en hij betaalt je terug in opperste schoonheid.

– De fraaie foto van Djuricic komt van u.goal.com

De gevoelstemperatuur van Ronald Koeman en Gertjan Verbeek

WEEKEND-mazurosneeuwvlokje-248x300Je kunt er niet omheen, het gaat Sneeuwvlokje voor de wind. Met in zijn kielzog Feyenoord. Want vrij algemeen wordt aangenomen dat Ronald Koeman de katalysator is van de ongekende populariteitsboost waaraan de stadionclub ten prooi is gevallen. Het mooie is dat ze het beide heel goed konden gebruiken. Om Ronald werd nog niet zo heel geleden al dan niet besmuikt gegniffeld. Zijn affiniteit met de spoorwegen was een geliefkoosd mikpunt van spot en er werd alom getwijfeld aan zijn trainerscapaciteiten. Gebrekkige communicatie en een warrig selectiebeleid waren de voornaamste verwijten aan zijn adres. Ook ik deed daar vrolijk aan mee, ook al omdat mijn sympathie meer uitging naar broeder Erwin. Dat is eigenlijk nog steeds zo, maar inmiddels is wel onmiskenbaar gebleken dat zowel Ronalds voetbal- als trainerscarrière een hogere vlucht hebben genomen dan die van broerlief. En de laatste zal de eerste zijn om dat te beamen.

Ook Feyenoord was nog maar kort geleden een van de vele lachertjes die het Betaalde Voetbal rijk is. Frappant genoeg was in die periode Gertjan Verbeek een van de trainers, maar verhoogde nu juist Feyenoords malaise diens populariteit. Verbeek was toentertijd op trainersgebied de positieve tegenpool van Ronald Koeman. Trainingsbeest en vakidioot versus improvisatie en losse pols. De een voer blind op herhalen en inslijpen, de ander vertrouwde blindelings op zijn instinct en imposante spelerscarrière. Waarin beiden misvatten en doorsloegen, maar Gertjan toch met de waardering en sympathie ging strijken. Wie toen zijn geld op een meer florissante carrière van de jongste Koeman had gezet, was voor gek verklaard. Zeker door mij.

Maar goed dus dat ik geen psychiater ben geworden, al heb ik wel in menig gekkenhuis rondgelopen. Want ziet hoe thans Ronald triomfeert en Gertjan desespereert. ‘Nimmer’, zal ie zelf vurig betogen, maar wij weten beter. Waar Sneeuwvlokje zelfs deze gure oostenwind mee heeft, daar ondervindt Gertjan de tegenwind. Terwijl ze toch dezelfde kant op willen. Natuurlijk spelen succes en resultaten een belangrijke rol, maar toch. Ronald is het biggetjesimago definitief voorbij, Gertjans aureool van ijzervreter is aan slijtage onderhevig. Ronalds 50e verjaardag was voorpaginanieuws, trending topic en ja hoor, ook de wereld draaide even door. Gertjan Verbeek en Ronald Koeman 66475Hij wist zelfs te ontroeren, althans met vrouwlief op de achtergrond, en heeft geen secretaresse meer nodig. Schade, schande, wijs, weet je wel. Gertjan zou je een secretaresse gunnen, al was het maar voor de administratie van al die bouwklusjes.

Maar het is duidelijk, de rollen zijn omgekeerd. Voor Gertjan geen internationaal treinverkeer, maar een enkeltje Heerenveen binnen afzienbare tijd. Vermoed ik. En Sneeuwvlokje? Die dwarrelt nu zelfs voor mijn ogen. Niemand die er nog aan twijfelt – Ronald zelf voorop – dat hij op termijn mag bouwen aan een nieuw dreamteam in Barcelona. Maar eerst laat ie de confetti in vlokjes neerdalen op de Coolsingel. Want wie eenmaal in de winning mood is, krijgt zelfs dát voor mekaar.

Ps. Wat meer linkjes deze keer, maar zeker met dit weer de moeite waard om rustig te lezen en te bekijken.

Sneeuwvlokje leenden we even van onze gewaardeerde blogbroeder http://www.doordebenen.nl/

– De persconferentie komt van FCUpdate.nl

BOTSENDE BELANGEN IN BOEIENDE SCRIMMAGE

kalusha

De rook in De Kuip is weer opgetrokken. De interieurverzorgster staat nog wat testosteron van de vloer te boenen en na drie nachtmerries in evenzoveel nachten gaat Joris Mathijsen het vanavond weer eens zonder plasmatje proberen. De rust is wedergekeerd, daags na de enerverende scrimmage tussen Feyenoord en PSV. Tijd voor een analyse.

Fraai was ieders kenmerkende rol in dit 2.37 minuten durende kolderstukje. Zo wilde PSV’s Jeremain Lens op iets te agressieve manier nabeschouwen en was Feyenoorder Joris Mathijsen, geheel begrijpelijk, doodsbang voor de combinatie donkere jongen/tatoeages/spierbundel. Daarvan liepen er namelijk nogal wat rond in PSV-shirt. Ontwapenend was het hoe de ADO-hooligan in Wesley Verhoek en Lex Immers ineens weer nieuw leven werd ingeblazen. Przemyslaw Tyton, op zijn beurt, overtuigde zijn trainer ervan dat zijn voetenwerk stukken beter was dan dat van Boy Waterman. En laatstgenoemde bleek te vechten zoals hij keept: hij doet leuk mee, maar is niet beslissend.

Tot zover de oerdriften. Interessanter waren zij die zich bewust waren van de zoemende camera’s en dankbaar gebruik (of beter: misbruik) maakten van de situatie. Deze ‘helden’ acteerden veilig in de marge of verschenen pas ten tonele toen de storm al was gaan liggen. Zo wilde Georginio Wijnaldum overduidelijk een wit voetje halen bij zijn Rotterdamse matties. Orlando Engelaar is een prima christen en greep zijn kans om ons kosteloos via nationale televisie wat bijbelkennis bij te brengen. En Kevin Strootman wist dat de Europese top hem op de voet volgt. Glansrijk acteerde hij de onverstoorbare BHV’er, hoewel de brand allang geblust was.

In al het krijgsgeweld zagen we maar één man in al zijn oprechtheid: Ronald Koeman. Geen primaire agressiviteitsneigingen, geen schijnheldenrol, niets. Slechts een meewarige, door merg en been gaande blik. Een mistroostige stilte. Alsof hem net verteld was dat Erwin zijn broertje helemaal niet is. Schorsingen voor Lens, Mathijsen en/of Tyton? Het zal me worst wezen. Ik hoop alleen maar dat Koeman er snel bovenop komt.

VERBALE VIRUS INFECTEERT EREDIVISIETRAINERS

Anti-clichématig als Voetblah pretendeert te zijn, zouden we garen moeten spinnen bij de overmatige loslippigheid van menige Eredivisie-trainer voor de camera’s van NOS en Eredivisie Live. Ronald Koeman, Gertjan Verbeek, Marco van Basten en Frank de Boer hebben alle vier al de noodzaak gevoeld om respectievelijk een aantal spelers (Cissé, Immers en Clasie), een individu (Reijnen), het bestuur of het gehele team en plein public aan te spreken op nalatigheid in hun functioneren. En dan laten we Robert Maaskant maar even buiten beschouwing; een poging tot een serieuze analyse waarin deze één van de variabelen vertegenwoordigt, is sowieso nutteloos.

Het lijkt me sterk dat dergelijke directe, emotionele uitingen het gewenste effect sorteren. Neem het voorbeeld van Koeman: elk initiatief dat Clasie als aanvoerder vanaf nu zal nemen om zijn teamgenoten in het gareel te houden, zal overkomen als aangemeten gedrag. Een goede trainer neemt zijn aanvoerder na de wedstrijd apart, fluistert ‘m in dat het penaltylijstje de volgende keer gewoon leidend is en zorgt er zo voor dat z’n aanvoerder geen gezichtsverlies lijdt naar het team dat hij in het veld onder zijn hoede heeft.

Naast de gerede twijfel die bestaat over de uitwerking van dergelijke, mediagenieke – want in dat opzicht driftig scorend – spierballentaal, is het ook gewoon heel erg lelijk. Het komt schreeuwerig over. Daardoor verraadt het eerder onrust en onmacht dan dat het getuigt van controle en eensgezindheid. Het zou goed zijn als trainers beseffen dat openheid en eerlijkheid door de liefhebber gewaardeerd wordt, maar de spelers, het team en de club er niet bij gebaat zijn als dat doorslaat in een strijd tussen trainers om de stevigste oneliners. En dat dan ook nog niet eens jegens elkaar, maar richting hun eigen mensen nota bene. Maar wie kaatst, kan de spierbal terug verwachten.

– De man aan de schandpaal stond op ons te wachten op www.dreamstime.com

– De term spierballentaal zetten we kracht bij middels een plaatje van dé website voor ontwikkelde vrouwen: www.forum.viva.nl