Tagarchief: Ruben Schaken

KOEMAN ZAL DIT WEL WEER ONTKENNEN

kalusha

Commotie in De Kuip. Volgens Johan Derksen worden Lex Immers en Joris Mathijsen uitgekotst door hun teamgenoten bij Feyenoord. Ook is de Rotterdamse massagetafel consequent bezet omdat mevrouw Van Geel dagelijks de billetjes strak laat kneden. Na de weifelende seizoensstart kan Feyenoord deze negatieve aandacht missen als kiespijn. En dus reageerde Ronald Koeman zondag ontkennend op de aantijgingen, al werd deze reactie door de oud-hoofdredacteur van VI direct weer van tafel geveegd. “Wat een onzin”, riep de megalomane Derksen. “Natuurlijk gaat de trainer de sfeer niet verpesten. Maar het is wel gewoon waar. Kom op, zoiets verzin ik toch niet?!”

PatrickLodewijksNaar verluidt is er nog veel meer aan de hand bij Feyenoord. Vorige week hebben ze daar Jordy Clasie ondersteboven in de prullenbak gezet. Voetbalhumor. Maar zoals we weten worden de prullenbakjes in Rotterdam-Zuid zelden geleegd, waardoor het arme ventje pas na drie dagen werd bevrijd uit zijn benarde positie. Sterk ondervoed en op sterven na dood, hij was maar net op tijd fit voor de wedstrijd tegen NAC Breda. Een ander probleem vormen reservekeepers Kostas Lamprou en Ronald Graafland, die plotsklaps weigeren ‘nog één stap te verzetten onder een keeperstrainer met een kop als een afgekloven drumstick’. Patrick Lodewijks (foto links, het lijdend onderwerp in kwestie) heeft al gereageerd in een perscommuniqué: “Dan toch niet, stelletje rukkers.”

Ook Ruben Schaken is nauwelijks nog op het trainingsveld gesignaleerd, nadat hij onlangs een lucratief handeltje begon in parelhoenders en aanverwant pluimvee. Technisch directeur Martin van Geel was gisteren ziedend nadat de rechtsbuiten zijn clubauto had laten overspuiten met de slogan ‘Pluimvee van Schaken: gewoon goed pluimvee’. Een handgemeen volgde, dat overtuigend gewonnen werd door Schaken, aangezien Van Geel bedwelmd raakte door de sterk penetrante kippenlucht.

Het kan niet anders of Ronald Koeman gaat al deze onthullingen glashard ontkennen. Maar het is wel gewoon waar. Kom op, zoiets verzin ik toch niet?!

Patrick vonden we op Wikipedia.org

Advertenties

DRIES EN LENS OP LEXA

publieksspelerLullig: niet herkend worden door iemand waarop jij denkt een verpletterende indruk te hebben gemaakt. Je staat aan de bar, gooit al je charmes in de strijd en slaagt erin om aan het einde van de avond die ene vis aan je haak te slaan. Boterverliefd ga je, helaas alleen, naar huis. Dit was de liefde van je leven, hier ga je werk van maken. Maar hoe, een voornaam waarvan er duizend zijn en geen telefoonnummer. Zat iedereen nog maar op Hyves, dan kon je in ieder geval nog op woonplaats zoeken.

Week later, zelfde plek, is zij er weer. Jij stapt er op af, doch wordt totaal niet herkend. Je voelt je extreem lullig. Degene waarop jij dacht een verpletterende indruk te hebben gemaakt, heeft een week later geen idee meer wie jij bent. Maar het is nog lulliger als het de volgende ochtend gebeurt. Als je samen wakker wordt en denkt dat het echt goed zit. De avond ervoor nog elkaars grote liefde, krap 8 uur later weet ze je naam niet meer. Je beseft je dat je alleen iemand kunt vergeten als diegene echt niets voor je betekent.

Zouden Jeremain Lens en Dries Mertens zich afgelopen week ook zo hebben gevoeld? Bij je oude club heel belangrijk zijn en dus doen buitenlandse clubs heel hard hun best om je binnen te halen. Je nieuwe liefde trekt veel geld voor je uit en maakt je het hof. Je bekrachtigt de liefde met een mooi contract en de volgende ochtend word je wakker en wat blijkt? Ze denkt dat je rechtsbuiten van concurrent Feyenoord bent of nog erger, dat je zo’n arrogante dikke nek bent in plaats van zo’n sympathiek Belgiekske. Duidelijk geen gevalletje van liefde op het eerste gezicht. Eerder een bewijs dat liefde blind maakt of in elk geval slechtziend. Maar wie kijkt daar nog van op?

– Het liefelijke tafereel met Jeremain en Dries komt van http://www4.pictures.zimbio.com

GOKWERELD HOUDT VOORSELECTIE IN STAND!

Gisteren maakte Louis van Gaal de voorselectie voor de komende kwalificatiewedstrijden bekend. Sinds enkele jaren een belangrijk moment. Iedere keer is het weer afwachten welke opvallende namen er nu weer ontbreken of bij staan. Dit keer viel die eer te beurt aan Schaken en helaas ook aan Douglas. Laatstgenoemde is namelijk alleen maar uit op een werkvergunning voor Engeland en heeft helemaal niets met het Nederlands elftal. Daarbij valt het met zijn klasse wel mee, anders had hij wel bij de Goddelijke Kanaries gespeeld. Volgende week vrijdag wordt de definitieve selectie bekend. Maar we kunnen weer een week vooruit.

Want het enige nut van een dergelijk voorselectie is het op gang brengen van de voorpret. Het speculeren begint, spelers worden er opgewonden van en sommigen moeten vragen beantwoorden over het ontbreken in de voorselectie. Kijk, het is natuurlijk wel handig. Want je zult net zien dat Ruben een weekendje weg had gepland met het gezin. Dat kan hij nu nog allemaal afzeggen, of in ieder geval in optie zetten. Maar zouden al deze spelers er nu ook rekening mee houden dat ze opgeroepen worden? En verandert het hun planning voor die week?

Is het dan waardering naar bepaalde spelers toe? Wellicht. Maar ach, het is een enorme wassen neus. Aan een plaats in de voorselectie heb je geen reet. Op het moment is het leuk, maar niet iets dat je later vol trots aan je kinderen vertelt: “Papa zat 10 keer bij de voorselectie.” Daarnaast bewees Bruno Martins Indi dat je er helemaal niet bij hoeft te zitten om in de uiteindelijke selectie te spelen. Het zou daarom heel logisch zijn om de voorselectie af te schaffen. Eigenlijk is er maar één partij die baat heeft bij de voorselectie: de gokwereld! Zij kunnen nu goed verdienen aan al die mensen die hun geld inzetten op de minuut waarin Ruben Schaken zijn eerste interlandgoal maakt. Kortom, het speculeren kan beginnen. Heeft u al een opstelling?

– Het selectieveld komt van Sax.nu 

Waarom Feyenoord volledig moet worden uitgebeend


Allard was uitgerekend rondom deze historische voetbalgebeurtenis het land uit, vandaar dat Mazuro de honneurs – met graagte – heeft waargenomen.

Waar menige Rotterdammer annex Feyenoord-supporter de naam van de hoofdstad niet uit zijn bek kan krijgen en slechts het getal 020 (er)kent, zal 010 tot in lengte van dagen het meest getapte getal zijn dat de havenstad wordt toegekend. Ware ik de gemeente Rotjeknor en omstreken, ik vroeg terstond een ander getal onder de 10 aan. Maar dit is wel het minste waar het eens zo roemruchte Feyenoord zich thans om moet bekommeren.

Het dieptepunt is bereikt, zaak is nu om de onomkeerbare teloorgang te voorkomen. Gisteren sprak de club(?) zich bij moeizame monde van Donjon Leo uit voor handhaving van Marionet. Dom, dom, dom! Reeds eerder wees Mazuro op het luchtkasteel dat dit voorheen zo olijkkomische koppel heeft opgebouwd. Geef je beheer nooit aan hen die zeggen je lief te hebben. Die als het ware ernaar smachten jou in hun handen te nemen om je vervolgens liefdevol en goedbedoeld dood te knuffelen. Teveel emotie, te weinig distantie. Feyenoord gegijzeld door clubliefde. Het is, tezamen met (nagestreefde) sympathie en populariteit, de dood in de pot. Dus ook in De Kuip.

Het doldwaze duo heeft daarbij voldoende miskleunen op haar conto. Zeg Schaken en Auassar en je weet genoeg. Neem (de twijfels rond) El Ahmadi en (het hachelijke houvast aan) Bruins en je vraagt je in gemoede af. Analyseer de strijd(..)wijze tijdens het debâcle en constateer dat bijna alle tien geboden Been zijn ontvloden. Naïviteit, open mes (Pieters!) in plaats van koste wat kost een afgang voorkomen. De meeste watchers zagen een dappere, want letterlijk overeind blijvende coach; Mazuro zag slechts een schijnbaar in een zoutpilaar getransformeerde twijfelaar. Natuurlijk is de blamage een resultante van structureel wanbeleid en dienen ook de bepalers hiervan op te rotten. Volgende week. Maar allereerst dient het zakie volledig te worden uitgebeend.

WEGBENEN


Om de verdenking van opportunisme bij voorbaat weg te nemen: heb vankietafaan mijn vraagtekens gezet bij het duo Mario Beenhakker. Teveel rotjeknor, teveel bluf op basis van gebakken lucht. Teveel jongensachtige jolijt, teveel ouwejongens krentenbrood. En wanneer je ergens teveel van hebt, blijft er voor andere noodzaken weinig over. Zoals distantie, zelfopoffering, zakelijkheid en wat dies meer zij. Nu was ik al nooit een fan van de zorgvuldig gecultiveerde donquichotterie van Leo. Of van zijn gladde, gelikte geglobetrotter.

Maar Mario zag wel iets van een alter ego in hem. En Leo’s Über-ich vond in Mario een mooi alternatief voor een warme vader-zoonrelatie. Wellicht is die relatie inmiddels wat bekoeld. De veelbelovende, toch alweer 46-jarige,  trainer Been bezweek reeds enige malen onder de druk bij/van een grotere club. Eerst was er dat bakzeil in het geval De Cler. En dit weekend zette hij een van zijn weinige kwaliteitsspelers, El Ahmadi, op de tribune te kijk omdat deze ‘niet goed trainde’ en zich, geblesseerd zijnde, toch had gemeld bij de Marokkaanse selectie. Gevolgen: verlies bij NAC en dra eerherstel van Karim.

Mariodonna hebben het, vooral als het slecht gaat, ook voortdurend over de jeugdigheid van hun team. Dus moeten we dat nogal eens aanhoren. Daarom dan ook de meesterzet met een door de winter gepokt en gemazelde routinier als Ruben Schaken. En mogen oud(er)gedienden als  opa Van Dijk, De Cler en  Bahia opdraven. Met Vlaar, Bruins en Cissé erbij zal de gemiddelde leeftijd zo midden twintig zijn. Ach, het is niet de leeftijd, maar de kwaliteit die de Feyemoord pleegt. Juist in tijden van schaarste tonen zich de meester en de kunstenaar. Feyenoords tragiek schuilt in het feit dat het de technische leiding in handen heeft gegeven van een lach-of-ik-schietmeester en een kunstenmaker.

CLUB V/D WEEK: VVV-Venlo

Hoe kan het ook anders dan dat VVV onze cub van de week is.  Dat wij iets met VVV-’s hebben, zal jullie niet zijn ontgaan. En het kan geen toeval zijn dat, sinds Voetblah zich verbonden heeft met deze lettercombinatie, de Venlose Voetbal Vereniging zich voortstuwt in de vaart der voetbalvolkeren. Dat het zich onderscheidt van het voetbalvee. Zich ontworstelt aan het kuddegedrag van fletse, oersaaie doorsnee-voetbalverenigingen als Willem II, Roda JC of RKC. Dat het met een minimaal budget, een middelmatige selectie en een letterlijk en figuurlijk kleine trainer een wereldprestatie levert. Beloning: het linkerrijtje.

Waarschijnlijk zal Groningen nog over de Koelelementen heen wippen, maar dan nog! In deze Engelse week werden Heerenveen en Vitesse aan de zegekar gebonden. Niks geniepig, niks geflatteerd, niks tegen de verhouding in. Volkomen verdiend! Met goed voetbal, aanvallende intenties en een gezonde dosis werklust. Honda van de weg af, geen nood. Slimme, dubbele investering met 2 x Garcia voor een en hetzelfde bedrag.  Ook nog eens Voetblah-proof, al getuigde recent interview in VI van weinig zelfkritiek en -inzicht. Maar genoeg klasse om tegenstanders te verrassen en openingen te forceren.

Achterin de ervaren, tactisch slimme Patrick Pauwe en de onderschatte Frank van Kouwen. Op het middenveld de rossige rauwdouwer Ken Leemans. Belg van geboorte, nochtans onvervaard en onverschrokken. Revelatie Ruben Schaken doet zijn naam geenszins eer aan, want denkt (nog) maar weinig zetten vooruit. Een voorzet misschien, maar dan pas na eerst naar hartelust te hebben gehold en gedold. En voorin sluipschutterspits van beroep en uiterlijk: Sandro Calabro. Achtmaal haalde de man van Siciliaanse bloede doeltreffend de trekker over, maar is eveneens nuttig en bruikbaar als aanspeelpunt en bliksemafleider. Vooralsnog is VVV Voetblah’s Voetbal Verrassing.