Tagarchief: Vincent Tan

IN HAARLEM HOORT EEN ÉCHTE VOETBALCLUB

mrvoetblah
Wellicht had u het als gemiddeld sportliefhebber nog niet meegekregen. En was uw agenda met  Olympische Spelen, Champions League en Eredivisie al ramvol. Maar in Haarlem droomt men van een terugkeer naar het Betaald Voetbal, onder aanvoering van de veelbesproken ondernemer Erik de Vlieger. Inmiddels is er de (onvermijdelijke) Facebook-Pagina ‘In Haarlem hoort een betaald voetbalclub’ abebanketen worden er instemmende spandoeken opgehangen in andere stadions. Rondom het stadion beginnen lokale bakkers van puur geluk marsepeinen poppetjes van ook onze cultheld Abe van den Ban te componeren!

HFC Haarlem ging vier jaar terug failliet en had daarmee de twijfelachtige primeur van een roemruchte club die níet op het laatste nippertje werd gered door gemeente, investeerder of sponsor. RBC Roosendaal, AGOVV en BV Veendam volgden in de jaren daarna en het is de vraag wanneer er weer een Jupiler League-club niet opgewassen blijkt tegen de genadeloze tand des tijds van hoge exploitatiekosten en terugkerende salarisposten versus belabberde bezoekersaantallen en marginale media-minuten. Onderin de vaderlandse Eerste Divisie is het simpelweg geen pretje, vraag dat maar aan Achilles’29, Oss of Almere. ‘Kan het uit?’ is dus de vraag en bovenal: ‘Wil je er wel zijn?’.

IDBVA IMG_3903-1024x768In Haarlem staart men zich blind op het betaald voetbal, terwijl de scheiding met de amateurs er formeel niet meer is. Bovendien bestaat de club gewoon nog en bespeelt ze (na een fusie) tweemaandelijks haar thuishaven aan de Jan Gijzenkade. Met hulp van lokale ondernemers, de veronderstelde achterban en een slim gebruik van het ‘merk’ Haarlem zou de club binnen vijf jaar naar haar oude niveau kunnen promoveren. Sterker nog: als ze een beetje hun best hadden gedaan, hadden ze er nu al kunnen staan. Niets van dat al. Momenteel bungelt Haarlem-Kennemerland toeschouwerloos in het rechterrijtje van de Derde Klasse B.

Blijkbaar is de verleiding om lucht te fietsen onder aanvoering van een grote leider sterker dan de wil om te kijken naar de mogelijkheden van de huidige realiteit. Groot denken en dromen is uiteraard prima, maar laat de oude roem geen lachspiegel worden van ijdele ambities. Dus Haarlem, laat Erik de Vlieger de voorman zijn die de club nodig heeft, maar besef dat het veel leuker is om op zaterdag te spelen tegen buurman EDO in de top van de regionale Hoofdklasse dan op maandagavond tegen het tweede van Twente. En Erik, wordt geen kolderieke polderversie van Vincent Tan, maar spiegel je aan collega-ondernemer John van Zweden die Swansea City met gelijkgestemden stap voor stap naar The Premiership bracht. Laat dat echter niet het doel zijn, want dat verblindt slechts.

In Haarlem hoort geen betaald voetbalclub, maar een échte voetbalclub.

Ps. In Roosendaal bewandelt men momenteel deze weg der geleidelijkheid. RBC promoveerde vorig jaar en doet momenteel mee bovenin de Vierde Klasse. Vorige week werd er voor 200 echte supporters met 5-2 gewonnen van VVR.

Advertenties

ALFRED FINNBOGASON… STA OP VOOR HET VOETBAL!

mrvoetblah
De ganse voetbalwereld spreekt momenteel schande van het gedrag van Vincent Tan, de geflipte clubeigenaar van Cardiff City. De Maleise investeerder veranderde eerst de clubkleuren en het clublogo, ontsloeg vervolgens de populaire manager Malky Mackay  en wenst inmiddels de naam van ‘zijn’ vereniging te veranderen in Cardiff Dragons. Kortom, voor Vincent Tan is het bestieren van de voetbalclub uit Wales een narcistisch spelletje zonder morele grenzen of verantwoordelijkheden.

De alom geuite verbolgenheid in het voetbal lijkt echter vooralsnog voor de bühne. De supporters die nu heel stoer met ‘TAN OUT’-spandoekjes rondlopen, zagen aanvankelijk niets kwaads in wat Maleise miljoenen om de overstap naar de Premier League te maken. En de kandidaat-managers stonden werkelijk in de rij om hun geschoffeerde collega Mackay op te volgen. Ole Gunnar Solksjaer – op het oog een slimme, welbespraakte man – vindt het blijkbaar geen enkel probleem om te figureren in de grootheidswaanzin van een man die tot 2010 de spelregels van het voetbal niet eens kende. Sportmedia-instituut Match of the Day tenslotte, volgt braafjes de resultaten, speculeert wat over de toekomstige manager en laat Alan Hansen het gebeuren afdoen met een kwinkslag.

Kijkend naar de casus Tan, vraag je je werkelijk af hoe bont een clubeigenaar het moet maken om de voetballerij echt in opstand te krijgen. Waarom blijven die supporters niet gewoon drie thuiswedstrijden collectief weg? Waarom staat er geen manager op die zegt: ik doe het niet en ik roep mijn collega’s op om hetzelfde te doen. In naam van de sport. Maar blijkbaar durft niemand de eerste steen in de vijver te gooien om daarmee een revolutie te ontketenen. We laten het allemaal gebeuren dat onze sport de vernieling in wordt geholpen door een malloot.

alfredEr rest ons nog één overgebleven troef. En die heet Alfred Finnbogason. De IJslandse spits van SC Heerenveen, die nevenstaande foto in zijn iPhone bij zich draagt als een talisman. Het lachende, voetbalmaffe jongetje dat met zijn vriendje Aron Jóhannsson op de foto gaat met de verveelde prof Zambrotta. Dit jongetje kan geschiedenis schrijven. Hij kan de Jean Marc Bosman van 2014 worden. En het enige dat hij daarvoor moet doen is resoluut en onomwonden de interesse van Cardiff City van de hand wijzen. ‘Ik, Alfreð Finnbogason, wens niet te voetballen bij een club die de sport die ik liefheb momenteel aan het vermoorden is.’  #againstmodernfootball.

NB. De foto komt uit de Kerstspecial van Voetbal International.

HET WORDT NIET BETER ‘MET WAT ERBIJ’

publieksspelerDe transfermarkt is open en dus roeren clubs met rijke eigenaren zich weer. Clubs zoals Paris Saint Germain en sinds kort ook Cardiff City FC dat onder leiding van de geschifte Vincent Tan verder groeit in haar rol als parodie op een voetbalclub. Maar ook in Nederland waar een groot gedeelte van de clubs geen geld heeft, hebben trainers het erover dat ze ‘met wat erbij’ de beoogde doelstellingen kunnen halen. Inderdaad ‘met wat erbij’. Het klinkt alsof je een Indische rijsttafel bestelt en nog een keuze moet maken naast de Babi Pangang en Redang omdat het goedkope menu nu eenmaal uit drie gerechten bestaat.

Nr39-actie-615x338Als Nederlandse club is het zeer lastig om in de winterstop toppers aan te trekken omdat die simpelweg te duur zijn. Dus kom je in het lagere echelon terecht van spelers die goedkoper zijn. Maar er is natuurlijk een reden waarom die zo goedkoop zijn: ze kunnen er geen zak van of ze zijn te oud. Vaak hebben winterstopaankopen een half jaar stilgestaan en is hun club blij dat ze van hen af zijn. Dit zijn dan jongens die Nederlandse clubs scharen onder ‘wat erbij’, maar eigenlijk heb je er geen reet aan. Vooral niet aan die oudjes.

Want die denken nog dat leeftijd in het huidige voetbal een statussymbool is. Maar dat is ouderwets denken. Om de waardering van de jeugd te krijgen zijn andere zaken nodig dan vals kunnen klaverjassen of het aantal wedstrijden in het eerste. Het gaat om prijzen, tastbare zaken. Maar bovenal om dat wat je op het veld laat zien. En dat is voor veel winterstopaankopen lastig, want ze hebben geen wedstrijdritme. ‘Iets erbij’ is dus leuk voor de breedte en om de achterban gerust te stellen, terwijl het alleen maar het groepsproces ondermijnt. Het voegt nog minder toe dan ‘sambal bij nummer 39 met rijst’.