Tagarchief: wk 2014

ROY HODGSON GRIJPT NAAR HOGERE MACHTEN

mazuro
Roy+Hodgson+Tottenham+Hotspur+v+West+Bromwich+Lq32QDusK64lWie de 66-jarige, Engelse bondscoach Roy Hodgson helemaal niet kent en voor het eerst ziet, zal zeker niet meteen denken aan een voetbalcoach. Deze stiff upper lip in every inch a gentleman doet veeleer denken aan een Labour-parlementslid. Of aan de rector van de Oxford University. Hoe men deze keurige heer ooit zover heeft gekregen om zich in een trainingsjack te hijsen, is mij een volkomen raadsel. Licht je echter zijn doopceel, dan doemt een duizelingwekkende lijst van clubs en functies op. Op zijn conduitestaat staan Inter Milaan en Liverpool, alsmede de landen Zwitserland, Finland en nu dus The Three Lions. Men zegt de moeilijkste baan ter wereld. Waarvoor men dan ook per definitie de verkeerde persoon aantrekt. De Engelse voetbalbond wisselt nog vaker van bondscoach dan Kees Jansma van vrouw.

Ik geef het je ook maar te doen. Middelmatige spelers, die slechts uitblinken in het nachtelijke circuit, tabloids die dit feilloos registreren en de schier mathematische zekerheid dat je er bij elk groot toernooi op penalty’s uit wordt geflikkerd. Dat gaat nu dus veranderen.

Want Roy heeft hogere machten aangeroepen om zijn jongens van het penalty-syndroom af te helpen. Men neme een psycholoog en de grote man achter de Sky-wielersuccessen, Dave Brailsford. Visualiseer even (want dat gaat de psycholoog ongetwijfeld ook doen) hoe dit in zijn werk zal gaan: “Come on boys, concentreer je, focus je op dat ene doel: hij móet er in! Denk aan je buurvrouw, de vrouw van de voorzitter of aan de voorzitter zelf (een beetje voetbalhumor kan nooit geen kwaad, denkt de psych), erin gaan, zal ie!”

Dave_Brailsford_Team_Sky_Team_Principal_2010Brailsford houdt vervolgens een gloedvol betoog, appelleert aan de Union Jack, haalt de Falklandoorlog er nog even bij, kortom schuwt geen enkel stimulerend middel, waarna hij afsluit met wat Engelands WK-slogan zal gaan worden: “The sky is the limit!”
En als de complete Engelse WK-ploeg  in de lucht hangt op weg naar Brazilië schalt het ‘The sky is the limit‘  onophoudelijk door de lucht. Onderwijl visualiseren Wayne en co ieder voor zich dat, wanneer, hoe en bij wie hij erin gaat.

13 juli 2014, 23.30u, Rio de Janeiro, Maracanã (Estádio Jornalista Mário Filho).
Engeland en Uruguay, tot ieders verrassing de WK-finalisten, hebben de verlenging met 2-2 (2x Sturridge, 2x Suárez) afgesloten. Penalty’s dus. De eerste vier gaan er allemaal in. Het helpt. Suárez – die net als Rooney de finale weer mag spelen na een schorsing omdat beiden zich al te letterlijk in elkaar vastbeten tijdens de verder bloedeloze, in 0-0 geëindigde groepswedstrijd – benut feilloos en zonder psychologische hulp de vijfde penalty. Wayne Rooney, omdat vaste penaltynemer Steven Gerrard wegens dopinggebruik naar huis is gestuurd, mag aanleggen en schiet…. huizenhoog over. The sky is the limit..

 

Advertenties

FALCAO ZAL HET WK NIET MOGEN SPELEN

mrvoetblah‘Radamel Falcao is eigendom van een investeringsmaatschappij.’ In de normale wereld zou een dergelijke zin leiden tot onderzoek naar mensenhandel, maar in de voetballerij is deze moderne vorm van slavernij inmiddels heel normaal. In de Volkskrant van zaterdag lazen we een artikel over commerciële bedrijven die aandelen kopen in veelbelovende spelers. Op Voetblah kreeg u donderdag al een inkijkje in de toekomst van FC Twente, na haar aangekondigde samenwerking met Doyen Sports Groep. Het bedrijf kocht vorige week aandelen in vijf spelers in de selectie van de Tukkers.

transfersDe betrokkenheid van investeringsmaatschappijen bij de loopbaan van topvoetballers hoeft geen problemen op te leveren. Doorgaans sluit het kille winstbejag van een bedrijf naadloos aan bij de clubliefdeloze prof die het maximale financiële gewin wenst te halen uit zijn relatief korte profbestaan. Samen spinnen ze garen bij lucratieve overstappen, omvangrijk tekengeld en dito maandsalaris. En hiermee is de dominante praktijk van voortdurende transferspeculaties rondom immer onrustige spelers en clubs verklaard.

De situatie ‘Radamel Falcao en het WK’ is in dit licht een interessante casus. Hierin lopen de belangen van investeringsmaatschappij en speler radicaal uiteen volgens het erkend principe van gevoel versus verstand. Het fenomeen clubliefde is Radamel Falcao wellicht vreemd, maar vaderlandsliefde is een heel ander verhaal. Successen halen met zijn land Colombia op ’s werelds grootste podium, als het ultieme geluk. Voor het verwezenlijken van deze droom zal alles moeten wijken: voldoende revalidatietijd blijkt overbodige luxe, medische adviezen zijn inferieur en zelfs zijn eigen gezondheid zet hij op het spel.

En daar wringt opzichtig de schoen voor de eigenaars van Falcao’s loopbaan. De jongens van Doyen Sports Group vinden zo’n WK maar niets. Een toernooi waar patriottisme leidt tot het nemen van onverantwoorde risico’s door zowel coaches als spelers. Radamel Falcao is inderdaad bereid ver te gaan en roept zelfs de hulp in van hoger hand: ‘God maakt het onmogelijke mogelijk en ik geloof in Hem.’ Wij denken inderdaad dat de beslissing voor hem wordt genomen.  De hand van de investeringsmaatschappij zal echter sterker blijken dan de Hand van God.

ALBANEZEN KUNNEN ER GEEN HOUT VAN

arthur
Tot en met het WK in Brazilie neemt Voetblah wekelijks een deelnemer onder de loep. Vandaag: Zwitserland

wk-2014-speelschema-gastland-brasilDit zal misschien onbescheiden klinken, maar ooit schitterde ik als zaalvoetballer in Kosovo. De sporthal op de campus van de Universiteit van Pristina, waar het toernooi werd georganiseerd, was een tikkie verouderd. Er ontbraken plankjes in de speelvloer van parket. Destijds was er maar twee uur per dag elektriciteit in Pristina, dus speelden we in de schemering. Lastig met al die gaten in de speelvloer. In mijn team zat een Kosovaars-Albanese jongen. Shkelqim, heette hij. Spreek uit: Sjketsjim. Oftewel, Sjimmie.

Sjimmie kon er geen hout van. Dat hoeft geen probleem te zijn, maar Sjimmie dacht dat hij juist heel goed was. Nooit speelde hij een bal over. En als hij zich vastliep, mocht ik dat weer oplossen. Ondanks Sjimmie haalden we de halve finales. Het werd een moeizame wedstrijd. Halverwege kwamen we 1-0 achter. De uitschakeling nabij kregen we in de allerlaatste seconden toch een reddingsboei toegeworpen. Strafschop. Sjimmie ging meteen achter de bal staan. Ik moest de bal letterlijk uit zijn handen trekken.

De trieste, onbegrijpende ogen van Sjimmie staan nog altijd op mijn netvlies. Sjimmie stond schuin voor me toen ik mijn aanloop nam. Hij was de laatste in het rijtje dat zich gevormd had tussen mij en het doel. Op het laatste moment stak hij zijn duim omhoog. Lang heb ik gedacht dat alle Balkanbewoners geweldige voetbalgenen bezaten. De geniale onvoorspelbaarheid van Stoichkov en Hagi. De briljante wijze waarop mannen als Prosinecki, Savicevic en Zahovic het spel naar hun hand zetten. De kanonskogels van Mihajlovic. Onberekenbare types. Vaak zo gek als een deur. Lui geworden door een teveel aan talent.
Behalve de Albanezen. Die kunnen er geen hout van.

shaqiriIn juni gaat Zwitserland lachend de tweede ronde van het WK halen. Dankzij de genialiteit van een nieuwe generatie Albanese immigranten. Xherdan Shaqiri (Bayern München), Granit Xhaka (Borussia Mönchengladbach), Blerim Dzemaili (Napoli), Admir Mehmedi (Freiburg) en Pajtim Kasami (Fulham) zijn allemaal van Albanese afkomst.

Op 11 oktober 2013 kwalificeerden de Zwitsers zich dankzij een doelpunt van Shaqiri voor het WK. Plaats van handeling: Tirana, Albanië. Alsof het zo moest zijn. Naar verluid werden de ‘Albanezen uit de Alpen’ de hele wedstrijd uitgefloten en bekogeld door de thuisfans. Dat kan ik me voorstellen. Voor de Albanese fans moet het toch een beetje voelen alsof de bal op het beslissende moment, het moment van ultieme glorie, het moment waarop je eindelijk erkend zult worden voor je geniale talent, alsof de bal juist op dat moment uit je handen wordt getrokken.

In het schemerdonker begon ik aan mijn aanloop en zag de vragende ogen en het opgestoken duimpje van Sjimmie. Geroutineerd legde ik aan. Ik wist precies wat ik ging doen. Rechterhoekje, uitdraaien op het laatste moment, keeper op het verkeerde been. De penalty werd gestopt. Die avond in Kosovo dacht ik dat ik heel goed was. Maar eigenlijk kan ik er geen hout van.

– het WK-logo komt van http://www.wk2014speelschema.org
Shaqiri vonden we op wikimedia.org

TWITTEREN MET LOUIS

abrahamsDat WK in Brazilië, het kan me niet snel genoeg beginnen. Onze bondscoach, toch niet vies van een prijsje links of rechts, heeft het zo gepland dat zijn meesterwerk dáár gaat plaatsvinden. Louis van Gaal die op het allerhoogste voetbalpodium mag gaan coachen, dat is een kind dat op de avond van 5 december staat te trappelen om het grootste cadeau uit te pakken. Het kan niet anders, dat wordt een zomer met prachtig theater. Alleen al de landing van het Nederlands Elftal in Rio, daar kan ik uren mee vooruit. Onder aan de vliegtuigtrap is het immense beeld zichtbaar, het Christusbeeld dat op een heuvel uitkijkt over de stad. Van Gaal grijpt naar zijn binnenzak en verstuurt een tweet naar zijn volgers: Sta #IkLouis toch maar mooi op een heuvel hier in #Rio#TotaleMens

vanGaal-334x440Ik wil er geen moment van missen, dat WK in 2014. Thuis, met een opgewarmde prak op schoot, houden Jack van Gelder en de jongens van VI me dagelijks op de hoogte van de ontwikkelingen in het Oranjekamp. Arjen Robben die voor de openingswedstrijd zijn kleine teen stoot tegen de ontbijttafel, waardoor zijn wraak op Casillas op de tocht komt te staan en Jean-Paul Boëtius die zich langzaam onttrekt aan het groepsproces en al na vijf dagen rept van heimwee, daar kan ik geen genoeg van krijgen. Het commentaar van René van der Gijp vanuit zijn suite in het Kurhaus: “Dat gelóóf je toch niet, Johan!?”
Na een dof gelijkspel tegen Spanje volgt in de tweede groepswedstrijd de uitglijder tegen Australië. Ik verlang nu al naar het interview van Tom Egbers met de bondscoach: “1-2 verlies, Louis. Dat moet een mokerslag zijn.”
“Oh, dus als Australië na twee fouten van Veltman een doelpunt scoort, vindt meneer dat een mokerslag. Nou, dat zijn jouw woorden. Dit ís geen dreun. Wat hier is gebeurd, heb ik precies voorspeld. Australië is een hele lastige tegenstander. Dat heb ik gisteren op de persconferentie al uitgelegd.”
“Het laatste groepsduel tegen Chili moet nu gewonnen worden, Louis.”
“Dat vind ik een suggestieve opmerking. Ik zou zoiets niet zeggen. Maar als jij het zo wilt stellen, prima. We hebben tegen Chili gewoon drie punten nodig.”
Om het thuisfront te sussen vinden we het volgende bericht op Twitter: #MijnSpelers zullen zich #opofferen tegen #Chili. #WK14 #MediaMinMin

Maar het meest verheug ik me op de terugkomst van Oranje in Nederland. Na de kansloze missie tegen de Chilenen hangt de Boeing boven de Vinkeveense Plassen, wachtend op de landing. Vanuit het vliegtuig is het al te zien: Nederland is weer overgegaan tot de orde van de dag. Alle Wuppies liggen in de kliko, het oranje is uit de etalages gehaald en Gijp heeft het Kurhaus verlaten. “Zo’n Janmaat op het WK. Dat kán toch niet, Wilfred!?”
Als zelfs Hans Kraay jr. niet de moeite heeft genomen om de bondscoach op te wachten aan het einde van gate 2, grijpt Van Gaal zijn smartphone. Terwijl in zijn rug Strootman, Van Persie en al die anderen stilletjes huiswaarts keren en in Brazilië de Argentijnen, de Spanjaarden en de Duitsers doordenderen naar de kwartfinales, sluit Louis met een laatste Twitterbericht zijn WK-droom af:
@Truusje Ik kom eraan, trek het sprei maar vast terug. #lepeltjelepeltje

– de cartoon is afkomstig van http://www.studio-artjan.nl

POULE DES DOODS

ERWIN
Eindelijk was er nieuws over de loting. Met nog slechts vier dagen te gaan, begon ik mij zorgen te maken; je hoorde of las er helemaal niets over. Maandag 2 december: Pelé zal toch een rol spelen. Men wist nog niet precies hoe en wat, maar hij zal een rol gaan spelen. De opwinding over nieuws maakte plaats voor teleurstelling: dat is toch nogal wiedes? In hetzelfde bericht: de FIFA verwacht dat ongeveer 250 miljoen mensen naar het 90 minuten durende schouwspel zullen kijken. Dit zijn mijn mensen, ongetwijfeld allen deelnemers aan een WK-pool. Mensen die er niet op kunnen wachten om trots met twintig briefjes van 5 euro in de kantine te wapperen en de zure verliezers op een bitterbal trakteren. Mijn honger naar nieuws was nog lang niet gestild: wanneer zal iemand iets gaan roepen over de Poule des Doods?

Loting WK 1938

Loting WK 1938

Eindelijk, en het kon niet beter, Marc Wilmots liet dinsdag weten uit te kijken naar de Poule des Doods: ‘Dan zijn we beter’. Het jammere voor de Rode Duivels is dat dit er voor hen niet in zit. Landen in pot 2 en 3 zijn niet bepaald de wereldtop en de kans dat Nederland, Frankrijk of Engeland uit pot 4 geloot zal worden, is minder dan 50%. ‘Maar ik hecht vooral belang aan de plaats waar we spelen, niet zozeer aan de tegenstander’. Gelukkig, ik kan ervan uitgaan dat Wilmots zijn ploeg voldoende weet te motiveren. Een mooi WK is ze gegund.

Een land dat als de dood is voor een Poule des Doods is ons eigen Nederland. Woensdag: de KNVB wil uitleg van de FIFA over de loting terwijl juristen (nota bene meervoud!) aan hebben gegeven niet zo veel te kunnen doen. Het is een illusie  te denken dat de almachtige FIFA daar een steek zou laten vallen. Commerciële belangen worden afgedekt met ‘Er zal rekening gehouden worden met sportieve en geografische factoren’. Lees regel 41.2 uit het reglement en oordeel zelf. De poging van de KNVB om in het nieuws te komen was een zwaktebod.

Vandaag is de loting daar, maar ik kijk er minder naar uit dan aan het begin van deze week. Het mysterie van de driftig schrijvende coaches als de balletjes in een veel te laag tempo worden getrokken, zal waarschijnlijk niet worden opgelost. Weten ze dan niet dat het internet is uitgevonden? Het obligate gezever over fysiek sterke Afrikanen en sluwe Zuid-Amerikanen zal er ook wel zijn, net als een breed lachende Pelé die iets mag zeggen van de FIFA. Mijn bange hoop is op Van Gaal gevestigd: ‘Na Brazilië, de VS en Engeland zullen we die Belgen ook nog wel krijgen, bij voorkeur in de finale’. Uitspraken waardoor een pool-deelnemer weer warm zal lopen voor het WK.

De foto van de loting komt van nusport.nl

NEDERLAND GEEN GROEPSHOOFD MET DANK AAN SUÁREZ

cardoso

Terwijl Nederland zich na wederom een vlekkeloze kwalificatiereeks druk maakt over de ondoorzichtige FIFA-ranking en Bosnië-Herzegovina en IJsland op ieder eigen wijze hun unieke (bijna)kwalificatie omarmen, daar is aan de andere kant van de wereld het slagveld nog in volle gang. Uruguay moest winnen van Argentinië om zicht te houden op een plek op het WK en deed dat met verve. In Montevideo werd de gehate onderbuurman met 3-2 verslagen en zetten de Uruguayanen een belangrijke stap naar het WK 2014. Luis Suárez was andermaal beslissend, zowel in Zuid-Amerika als in ons eigen land.

UnknownIn Nederland heeft namelijk niemand het meer over onze winst in de ‘heksenketel’ van Istanbul. Zuinig als we zijn, lijken we met zijn allen dinsdagavond laat hysterisch de rekenmachine ter hand te hebben genomen om te kijken of het allemaal wel klopt. Zwitserland won, check. Colombia won, check. En ja hoor, ook Uruguay pakte de volle drie punten. En toen kwam het vingertje. Want het kon toch niet waar zijn dat het altijd soevereine Oranje opeens niet meer als groepshoofd naar een WK mocht? Toegegeven, de procedure is allesbehalve doorzichtig. Maar is het heel erg nodig allemaal met het vingertje naar de FIFA te wijzen nu Nederland na groepshoofd te zijn geweest in 2010 een keer pas op de plaats maakt? Zeker na de drie nederlagen op het EK 2012 is bescheidenheid wellicht gepast.

Het heeft ook iets Nederlands. Terwijl Oranje in de vooraf alom gevreesde Turkse heksenketel ogenschijnlijk simpel een 0-2 winst pakt, zitten wij alweer met ons hoofd bij de procedures. In Zuid-Amerika weten ze daarentegen als geen ander dat het WK straks niet gewonnen gaat worden op papier, maar in een kolkend Maracaña Stadion in Rio de Janeiro. Een heksenketel zo u wilt. Luis Suárez wordt geschaard onder de besten ter wereld, maar evenzo vaak verguisd als iemand die het voetbal met vals spel bederft voor de liefhebber. Gisteren flikte Suárez weer eens een kunstje. Met een overduidelijke fopduik verdiende de Uruguayaan een penalty die de WK-droom voor zijn team in leven hield. Aan de andere kant van de wereld werd ondertussen koortsachtig gerekend. Misschien moeten we Suárez dankbaar zijn: hij heeft volgend jaar zomer geen rekenmachine op zak.

LOUIS WEES NIET GEK, ZET NIGEL OP DE JUISTE PLEK!

cardoso

Louis van Gaal heeft altijd een moeilijke verstandhouding gehad met het voetbaljournaille. Waar de kritiek zich voorheen richtte op zijn krampachtige mediaoptredens, daar volstaan nu een gelijkspel in Estland en een moeizame overwinning op elf amateurs uit Andorra om de Nederlandse keuzeheer op de nationale televisie definitief weg te zetten als ‘gevaarlijke gek’. Na de hosanna-stemming om een bijna gewonnen WK is het vertrouwen in de prestaties van Oranje na een mislukt EK even hard naar een cynisch vriespunt gedaald. Het maakt het leven van Van Gaal er niet makkelijker op. Toegegeven, het juichen om een interceptie van Wesley Sneijder mag wat potsierlijk zijn en ook over het selectiebeleid valt soms best een noot te kraken, maar ondertussen heeft Nederland zich wel gewoon weer als eerste geplaatst voor Brazilië.

NED-DEN_Euro_2012_(17)Op de resten van een mislukt EK kan Van Gaal nu in alle rust bouwen aan een elftal dat volgend jaar aan de Copacabana niet al na drie wedstrijden aan de Caipirinha’s kan. Terecht worden de verwachtingen getemperd van een elftal dat op veel fronten bezig is met een generatiewisseling. Tegen Andorra en Estland zag Van Gaal dat Stefan de Vrij en Bruno Martins Indi het waarschijnlijk niet gaan redden tegen een spits die er wél meer dan tien per seizoen inlegt in een Europese topcompetitie. En wachten op de definitieve doorbraak van PSV-blok Bruma en Rekik lijkt met minder dan een jaar te gaan ook op een gevalletje Russische Roulette.

Gisteren haalde Louis van Gaal wellicht de sleutel tot de oplossing van dit probleem in huis. De vraag is alleen of hij het zelf al weet. De Blogbroeders van Catenaccio maakten vorig jaar al inzichtelijk dat Nigel de Jong op papier de beste verdediger is die Oranje tot zijn beschikking heeft. In het tweeluik met PSV liet De Jong al zien over de voetbalervaring te beschikken die collega Stijn Schaars nog node mist. Als Louis van Gaal lef heeft, doet hij wat Guardiola ooit deed met Javier Mascherano. Met Nigel de Jong herwint Oranje duelkracht, voetbal en karakter in het centrum van de defensie. Wellicht dat juichen voor een tackelende Wesley Sneijder dan helemaal niet meer nodig is. Dus: Louis wees niet gek, zet Nigel op de juiste plek!